Another day in paradise. Het ritme zit er al helemaal in: Je moet op tijd opstaan en je gaat niet te vroeg naar bed. Elke dag lijkt eentonig, maar omdat je met mensen bezig bent lijkt het toch steeds te variëren. Ik dacht dat het misschien leuk is om mijn dag planning te sturen.
Mijn ochtend begint, zoals bij velen die het goed hebben, in bed. Iets voor half acht gaat eerst mijn wekker en dan die van Matthew en check ik even mijn iPhone, om wakker te worden. Om half 8 pak ik mijn boxen en zet ik het liedje: “Het is mijn dag” van Jochem Myjer aan. Vorig seizoen werd er elke ochtend door iemand “De poes van Tante Loes” gedraaid en mensen werden er van afhankelijk als wekker. Nu heb ik de taak op mij genomen met een nieuw liedje. Terwijl het liedje nog speelt spring ik onder de douche.
Soms ben ik wat ongelukkig met mijn keuze van auto’s. Vroeger reed ik in oude Land Rovers als ze al reden… Nu had ik een goed uitziende Volkswagen Transporter bus gekocht. Maar ik heb er toch allerlei drama’s mee gehad en ik hoop dat het nu een beetje over is. Het begint allemaal zo ongeveer twee maanden voordat ik naar Oostenrijk vertrek. Mijn accu laadt niet meer op en een paar keer heb ik de Wegenwacht nodig om mijn auto weer aan het draaien te krijgen. Bas helpt me uiteindelijk om de auto naar de garage van een vriend te krijgen om te laten repareren. Zes weken voor vertrek staat hij daar, het zal toch wel lukken om hem in die tijd te repareren?
Mail van Apple heeft, net als Outlook, een handige feature dat e-mailadressen bewaard worden. Als je een e-mailadres van een visitekaartje overschrijft wordt deze bij een tweede mail automatisch ingevuld. Dit vind ik erg handig omdat ik nog wel eens vergeet om het meteen netjes in mijn adresboek te zetten. Maar het kan ook een probleem opleveren.
Hm… T-mobile heeft blijkbaar een actie op touw gezet waarbij een aantal gebruikers een brief krijgen met de boodschap:
Pas twee maanden geleden schreef ik een blog over de WordPress plug-ins waarmee ik mijn standaard installatie uitbreid.
