Verbazing over Nederland

Ik ga even mijn weblog misbruiken om de volgende verbazing te uiten….

Crimineel kan pistool declareren
Uitgegeven: 24 januari 2005 08:18

AMSTERDAM – Criminelen hoeven wapens of andere middelen die zij bij het plegen van een misdrijf gebruiken, niet altijd zelf te betalen. Dat meldt De Telegraaf maandag.

Volgens het Openbaar Ministerie (OM) kunnen kosten die een directe relatie hebben met het strafbare feit worden gedeclareerd. “Kosten die een crimineel anders niet gemaakt zou hebben”, aldus een woordvoerder van het OM in de krant.

Vorige week kreeg een 46-jarige man uit Roermond een ‘vergoeding’ van tweeduizend euro voor de aanschaf van het pistool dat hij gebruikte bij een bankoverval. De man moest de buit van 6.600 euro terugbetalen. De kosten voor de aanschaf van het gebruikte wapen werden hiervan afgetrokken. De regeling geldt ook voor andere vergrijpen. Zo kunnen hennepkwekers de kosten voor huur van een loods en aanschaf van plantjes terugkrijgen.

Sneeuw en hagel stormen

Herinneringen van de liefde, ik vond een stukje tekst van Acda & de Munnik erg mooi;

“Je komt elkaar na jaren weer eens tegen,
oude liefde kruipt als slechte wijn omhoog.
Hoe gaat het…”

Zoiets kwam ongeveer gisteren voor nadat ik na letterlijk jaren mijn allereerste vriendinnetje Muriel in een restaurant trof. Het is een raar gevoel; shock? schrikken? verbazing? Het klinkt allemaal erg zwaar voor een gevoel dat hoogstens vijf minuten heeft geduurd. Leuk iemand te zien waar het allemaal mee begonnen is, onzekerheid, verliefdheid, schoonouders, de eerste zoen, de eerste (echtelijke) onenigheden. Ze zag er goed uit en dat was wel leuk te zien.

Verder lezen

De Nijmeegse lopen!

De Vierdaagse 2005 vindt plaats van 19 tot en met 22 juli

Een volle straat met de Nijmeegse 4-daagseIn 2004 zijn Bas, Saskia, Bart U, Gonnie en ik een grote uitdaging aangegaan en hebben we de Nijmeegse 4daagse gelopen. Ik heb zeker het idee om dit in 2005 nog een keer te doen om in ieder geval een kroon op de medaille te halen. Bas en Bart klonken enthousiast in juli afgelopen jaar en als het een beetje met de bouwvak lukt, dan zouden we een wandeling kunnen wagen, anders zal ik misschien wel in het diepe gegooid worden en in mijn eentje moeten gaan. En da’s niet zo gezellig, zelfs saai….. Wie gaat er mee? Wie gaat er mee? Wat feitjes die je misschien wat warmer laten lopen voor het idee?

Verder lezen

Motor is weg… Lang leve de auto?

Pf… saai. Daarom maar even een stukje schrijven om mezelf weer wat actiever te maken en hopelijk jullie ook een beetje te vermaken als je het op kan brengen de hele tekst door te spitten. Was laatst op een feestje en iemand vroeg hoe mijn verjaardag was. Ik wist dat hij vaak op mijn website keek, maar ik moest hem toch nog alles vertellen omdat hij het zoveel tekst vond en geen zin had om het te lezen Och het was meteen een basis voor een gezellig gesprek, ik heb mensen gehoord die dit met veel plezier lezen, dus als één iemand het leest is mijn doel al gehaald en het is leuk voor later; voor mijn kinderen, die mij dan uitlachen omdat ik dit nog ouderwets met een toetsenbord er in heb geklopt. Verder lezen

2e kerstdag

Weer uitgeslapen en even bij de familie van Baar langs gegaan. ‘s Avonds kwamen vrienden van m’n ouders eten, Wietse, Marloes en hun dochter Lobke. Helaas speelde de gezondheid van Wietse parten en moesten ze al na de kreeft ons gezelschap verlaten. Wietse & Marloes overwinteren tegenwoordig in Spanje en helaas heeft in het korte bezoek de kou op z’n lichaam geslagen.

Om 22:00 vertrokken we met een hele club naar Amsterdam. Ard, Cris, Renee en Bart in de BMW van Ard en ik op m’n motortje. Het was wel glad onderweg. Bij Wormeveer wilde ik de weg naar de A8 opdraaien en voelde me toch niet lekker bij de snelheid die ik had. Een motorrijder moet altijd door de bocht kijken en zo de baan van te voren een beetje bepalen. Men zegt altijd dat je daar heen rijdt waar je naar kijkt. Nou toen ik door de bocht keek zag ik het asfalt naar me terug glanzen. Dus ik zette m’n motor weer rechtop en ging in de ankers. Liever een keertje angsthaas dan dat ik nog een keer op m’n plaat ga. Nadat ik alle auto’s had laten passeren vervolgde ik m’n weg. Bij het opkomen van de koppeling toch even m’n voet uitsteken om het asfalt eens te voelen, het voelde wel glad

Verder lezen