“Hier moet je duiken, hier zitten twee zeepaardjes. Een mooie en een lelijke.”
Een lelijke? Bestaan die dan? Ik vind het zien van zo’n klein beestje al een prestatie, dan mag hij best een beetje lelijk zijn hoor. En gezocht en gestaard en niet gevonden 
We gingen onverrichte zaken weer terug naar huis.
Een viertal bleven achter om nog een weekje langer te duiken en dan zal je net zien dat ze triomfantelijk thuis komen… Met een foto van een zeepaardje. Maar wat voor foto, geweldig! Deze heeft Walter met een analoge camera gemaakt.
Al jaar en dag type ik dankzij Hans met het Dvorak toetsenbord. 
Onze nieuwe wereld is een stuk kleiner geworden…
En het is me goed bevallen! Nu weer een tijdje wachten tot de volgende gelegenheid. In Bonaire is het altijd fijn duiken omdat je heel veel vrijheid hebt qua activiteiten. Als je nou een dagje niet wilt duiken (uhm hoezo niet eigenlijk) dan kan je de auto nemen en naar het Mangrove bos, Washington park of gewoon winkeltjes rijden. Wat ook wel fijn is dat je zelf kan bepalen waar je heen gaat met als enige extra kosten brandstof. 
