Mijn VW bus opknappen, deel 3

Gisteren de laatste stukjes gestraald en gebikt. Iemand dacht slim te zijn en heeft met op bus in de wielkasten een soort geluiddempende, steenslagvaste en roestwerende laag aangebracht. Dit heeft hij/zij niet echt netjes gedaan en er kwam een hoop vuil onder de laag vandaan. In de hoeken vertoonde het spul ook wat barsten.

Mijn wielkast

Verder heb ik de motorsteunbuizen nog even aangepakt. Hier het onbehandelde stel. Hier en daar had de roest de buizen toch al aardig te pakken, ondanks de vettigheid die in een motorruimte kan zijn.

Verder lezen

Mijn VW bus opknappen, deel 2

Zo een tijdje niets gepost, maar toch heb ik niet stil gezeten. Mijn bus is verhuisd, mijn blok ligt op Texel en mijn bak ligt ergens midden-Zuid Nederland. Intussen ben ik er nog steeds mee bezig.

Mijn blok ligt intussen een week op Texel bij René Vis.

Ik heb hem afgelopen woensdag weggebracht en ik ging er een beetje zenuwachtig heen. Ik heb het motorblok redelijk opgeknapt en de onderdelen schoongemaakt en misschien blijkt het wel een waardeloos blok te zijn als de kop er af gaat. Waar ik de bouten niet los kreeg schroeft hij ze met een luchtratel achteloos los en haalt de kop er af.

Verder lezen

Mijn VW bus opknappen, deel 1

Een verhaal van mijn project wat ik op het bus-forum heb gezet. Het is een heel stuk geworden in deze forum-post: Bus-forum.nl – Opknapbeurt: 1.9L 1Y ipv 1.6L D, e.d. Wellicht verdwijnt dit forum ooit, dus daarom post ik het ook even op mijn blog.

Intro
Soms ben ik wat ongelukkig met mijn keuze van auto’s. Vroeger reed ik in oude Land Rovers, als ze al reden… Nu had ik een goed uitziende Volkswagen Transporter bus gekocht. Zo kwam ik bij deze gele bus terecht: Een gele VW Transporter 3 (of 2,5) uit de eerste week van februari 1983. Helaas was het motortje toch niet zo fit als ik dacht.

Het busje in volle glorie

Verder lezen

Bosnië in films

In een vorige blog vertelde ik over een kleding actie van de Stichting A Gift for Bosnia. De voorzitter stuurde me nog wat meer informatie over Bosnië en raadde ook een aantal films aan waarmee mensen een beter beeld krijgen van het land na de oorlog. Hieronder staan haar tips:

Snow (Snijeg)Snijeg of Snow
Deze film gaat over het leven in een dorp waar alle mannen (op een jongetje en een imam na) uitgemoord zijn. Hier is goed te zien hoe afhankelijk het land is van de mannen en hoe de vrouwen het nu moeten overleven. Dit brengt armoede en veel emoties met zich mee.

Zie hier meer informatie over de film op Wikipedia.
Verder lezen

Terug in NL en autopech

De bergenZo, ik ben weer terug in het platte land. De witte bergen heb ik ingeruild voor de groene polders. Ik was wel even gespannen omdat de heenreis me zoveel moeite heeft gekost door autopech, lees er hier meer over: Autoproblemen. Uiteindelijk heeft mijn gele bus me thuis gebracht, alhoewel het niet helemaal zonder problemen ging.

Afrekenen en inpakken
Verder lezen

iMessage vs Whatsapp

iMessageEindelijk zie ik een toegevoegde waarde van iMessage ten opzichte van Whatsapp. Zelf heb ik een grondige hekel aan Whatsapp en gebruik ik liever een mooier en ingebouwd alternatief, zoals bijvoorbeeld: iMessage. Sinds kort heeft iMessage een heel groot voordeel gekregen ten opzichte van Whatsapp. Het maakt namelijk niet uit van welk Apple apparaat je een bericht wilt sturen. Het kan vanaf je iPhone, iPad en MacBook. Super!

Vergeef de vreemde teksten, maar ik was te lui om een nieuwe conversatie op te zetten voor de demo-plaatjes.

Verder lezen

Een briljante kledingsactie

Ema op de tractorIn augustus leerde ik Ema Najetovic kennen. Ze is een dame die uit Bosnië is gevlucht en sindsdien in Nederland woont. Ze is, op het moment van schrijven, 23 en op haar 3e uit Bosnië en Herzegovina gevlucht. Hier zou elk moment de oorlog uitbreken. Via haar leerde ik meer over haar geboorteland en ik realiseerde me wat de oorlog doet met een land. De oorlog in de Balkan is intussen compleet uit de media verdwenen, maar de mensen zelf leven nog tussen kapot geschoten huizen en de helft van de beroepsbevolking is werkeloos. Het land heeft vele delf industrieën maar deze zijn nog steeds flink beschadigd. Het is te vergelijken met ons eigen land dat na de tweede wereldoorlog een lange tijd nodig had om het leven, de maatschappij en steden (zoals Rotterdam) weer op te bouwen leven. Zo leven de Bosniërs nog altijd met de oorlog en verder kent het land een zeer slechte sociale opvang voor arme, zieken of gehandicapte mensen en zo kunnen er erbarmelijke omstandigheden ontstaan.

Verder lezen

Facebook vs Path

Facebook privacyLaatst zat ik met iemand aan tafel en die wilde geen zaken op Facebook zetten over haar kind. Even wilde ik hier tegen in gaan, maar iets weerhield me. Ik kan me er misschien wel iets bij voorstellen eigenlijk. Zelf zou ik het gewoon delen, maar als je niet wilt dat je kind (of andere gevoelige zaken) met foto, naam en toenaam op internet wilt hebben…. Dan moet je het niet op internet zetten. Dit staat even los van de discussie of het kwaad kan dat bepaalde dingen op internet staan.

Facebook kan met de juiste aanpassingen veilig zijn, maar door de berichten van de laatste jaren kan ik me voorstellen dat mensen er weinig vertrouwen in hebben. Daarnaast kan het voor een leek behoorlijk onoverzichtelijk worden. Alternatief is naar 10 verschillende mensen de foto’s via Whatsapp te sturen, maar dat lijkt me niet wenselijk.

Verder lezen

Dag oma

Dag omaGisteren heb ik de crematie van mijn oma doorstaan. Het was een mooie dienst waar veel vrienden en familie afscheid namen. Vanuit de zaal waar wat gezegd en geluisterd werd hadden we ook een mooi uitzicht over de weilanden, wat je van het oude erf in ‘t Woud ook had.

Ook ik heb een zegje gedaan en ik twijfelde even of ik het op mijn blog zou zetten. Bij deze doe ik het toch.

Verder lezen

Anwärter gehaald!

20120105-110309.jpg

Ik heb weinig tijd genomen om iets te schrijven omdat ik elke dag druk bezig was. Het begon met zijn allen opstaan, naar Zell am Ziller rijden, ongeveer 5 uur op de ski’s staan, nog 2 à 3 uur theorie en dan na het eten nog een paar uur leren. Ik merk al een groot verschil met vorig seizoen. We doen allemaal hetzelfde en zitten constant op elkaars lip. In het begin is het wel fijn omdat je steun aan elkaar hebt, maar later komt er een soort druk bij. Je bent nooit alleen. Toch zou ik het niet zonder mijn collega’s willen doen. Als je geen zin hebt om te leren dan is er altijd wel iemand die je een duwtje in de juiste richting geeft. Als je thuis bent kan je er nog even over kletsen. Omdat je samen bent wordt het geheel wel lichter. Daarnaast hebben we een Duitse in de groep en dat doet helpt erg omdat je gedwongen wordt veel Duits te praten. De training en het examen zijn immers ook geheel in het Duits.

Verder lezen