Ik ben nu een boek aan het lezen over web standaarden als je gaat programmeren met HTML, CSS en/of XML. In dit boek willen ze graag de referenties of bronnen noemen. Een leuk detail is dat het gros websites zijn. Maar websites zijn nogal aan verandering onderhevig, dus je moet een extra regel opnemen in je referentie. Namelijk wanneer je de pagina hebt bekeken. Er komt een extra dementie op een plek waar die nooit nodig was: tijd.
iTunes vind ik een prettig programma om muziek in te beheren, mits je een Mac hebt. Je kan speciale playlists maken, je kan zo nog een aantal andere zaken die je leven makkelijk maken. Helaas zie je niets van dit gemak terug in het beheren van boeken en films.
Films, boeken, muziek en andere zaken in combinatie met je iPad beheer je door je iPad aan te sluiten, op de iPad te klikken en hier heb je verschillende tabjes waar je verschillende media kan instellen.
Paulo Coelho schrijft in zijn boek de volgende regels:
“Alles wat één keer gebeurt, gebeurt misschien nooit meer. Maar als iets twee keer gebeurt, gebeurt het zeker een derde keer.”
Daarmee antwoord een vriend van hem hem het volgende gedicht van Oscar Wilde:
“We maken steeds kapot wat ons het liefste is
Allemaal doen we dat, weet dat wel:
Sommigen doen het met een bittere blik
Anderen met een vleiend woord
Lafaards doen het met een kus,
De moedigen met het zwaard.”
Mooi.
Steve Martin is naast een acteur ook een komediant. Of is hij naast een komediant ook een acteur? Nou ja, hij fantaseerde over een aantal reacties die de 72 maagden zouden kunnen geven als de man die zichzelf opoffert voor het geloof ze eindelijk krijgt:
Virgin No. 1: Yuck.
Virgin No. 2: Ick.
Virgin No. 3: Ew.
Virgin No. 4: Ow.
Virgin No. 5: Do you like cats? I have fourteen!
Virgin No. 6: I’m Becky. I’ll be legal in two years.
Virgin No. 7: Here, I’ll just pull down your zipper. Oh, sorry!
Virgin No. 8: Can we cuddle first?
Virgin No. 9: It was a garlic-and-onion pizza. Why?
Verder lezen
Dear Amanda, een leuk stukje geschreven door Steve Martin. Een soort droge humor die hem heel goed past. Bij Audible.com krijg je het korte stukje ook door hem voorgelezen als je er een boek koopt. Het stukje is trouwens een onderdeel van zijn boek: “The New Yorker”.
DEAR AMANDA,
I think we have made the right decision. Thank you for your love these past five months. I want you to know that our time together will live inside me in a special place in my heart. It is best if we do not phone or write.
Love always,
JOEY
Ik hoorde weer een gedicht van Stef Bos die het altijd mooi kan vertellen. 
Ik sta hier in het midden
De wereld om mij heen
De linkerkant is bloedeloos
De rechterkant van steen
Wat voor de ene liefde is
Is voor de ander haat
Alsof we zijn vergeten
Dat het midden nog bestaat Verder lezen
Naar aanleiding van het kinder gedicht las ik nog meer wijsheden van deze Kahlil Gibran, gebundeld in een boekje “De Profeet”.
‘Vreugde en smart’
Wanneer je blij bent, schouw dan diep in je hart, en je zult zien dat enkel wat je smart gegeven heeft, ook vreugde brengt. Wanneer je verdrietig bent, blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk.
‘Huizen’ Verder lezen
Kluun had een kinderfeestje, deze column hoorde ik via de Podcast bij Giel op 3fm, maar je kan hem ook op zijn website lezen. Hier een uitsnede;
Ik zal niet zeggen welk kind, want ik moet vanmiddag weer gewoon mijn kind van school halen, maar het begint met een S en eindigt op Ophie. Wat een kutkind. Een hooligan in kleuterverpakking, een toekomstig topcrimineel in de dop, een klein vandalistisch wezen dat wat mij bereft per direct geronseld zou mogen worden ten behoeve van een terroristische zelfmoordactie voor om het even welk doel. Met als bijkomend voordeel voor de organisatie in kwestie dat dit kind niet eens een riem met explosieven om hoeft te binden om volwassen mensen tot zelfmoord te drijven.
Meer van deze column en andere teksten vind je op zijn website zelf.
Ooit mocht ik het boek van mijn vader lenen over Amsterdam. Het las als een roman en aan het einde van het verhaal (letterlijk en figuurlijk dus 
) was ik een stuk wijzer over de stad. Dit boek was “Een kleine geschiedenis van Amsterdam” geschreven door Geert Mak. Verder lezen
