Een voorbeeld: Sinds de introductie van iCloud heb ik mijn e-mailadres f.van.enter@me.com opgedoekt. Toch wordt mijn e-mailadres vanwege de bovenstaande truc toch nog regelmatig bij mensen aangeboden en per ongeluk komt een mailtje op het verkeerde adres aan. Een handige truc wordt ineens een vervelende feature.

Je kan deze lijst van onthouden e-mailadressen gelukkig beheren. Als je gaat googlen kom je allerlei trucjes tegen om individuele adressen te verwijderen uit de ‘vorige geadresseerdenoverzicht’. Er is ook een truc om het op een andere plek te doen.

Ga in mail naar Venster (Window) en kies voor Geadresseerdenoverzicht (Previous Recipients)

In dit venster kan je e-mailadressen er uithalen/weggooien. Wat ik zelf af en toe doe is: Alles selecteren en weggooien. Echt belangrijke e-mailadressen zet ik namelijk direct in het adresboek.

We zetten uw abonnement over van ongelimiteerd data-verbruik naar een abonnement met een data-limiet. Als u het hier niet mee eens bent, dan kunt u het contract laten ontbinden.

Dit zag ik in een nieuwsbericht van de iPhoneclub.nl. Ze willen de grootverbruikers uit hun abonnement zetten om het netwerk te verbeteren voor de andere gebruikers. Op zich is het een logische keuze en het is ook mogelijk om hierom contractbreuk uit te voeren. Maar het is niet echt aardig en misschien wel oneerlijk. T-mobile staat niet bekend om hun heldere en uitgebreide informatie voorziening: T-mobile: communiceer!

Het is namelijk niet mogelijk om inzicht te krijgen in je data-verbruik, er worden geen waarschuwingen gegeven en je wordt bestraft als je je niet aan ‘onzichtbare’ regels houdt. Dus deze mensen krijgen ineens een brief en gaan hier redelijk terecht over mopperen, terwijl T-mobile juist met wat coulance en geduld een dialoog met ze aan kan gaan. Dat zou ze sieren en als de consument nog steeds als een idioot het netwerk belast kan je altijd nog resoluut zijn met een abonnement-downgrade.

Ik heb geen enkele inzage wat mijn data verbruik is, dus ik ga nu maar door met wat ik altijd al deed. Als ik inzage zou hebben, dan kan ik beetje op mijn tellen letten zodat ik me aan de “Fair Use Policy*” houd en niet straks ook afgestraft word. Als ze dat mogelijk maken, dan denk ik dat een hele groep mensen inziet dat ze wat op moeten passen. Als ze dit niet doorhebben, dan kan T-mobile een vriendelijke, doch duidelijke brief sturen dat ze ‘last’ van je hebben en inzichtelijk maakt waarom het fout gaat. Nu zijn ze lompe boeren en terecht gaan mensen hier een probleem van maken. Als je geen duidelijk kader stelt, hoe kan je mensen dan kwalijk nemen als ze buiten het kader treden?

Een bezorgde gebruiker vraagt via Twitter hoe hij zijn datagebruik kan monitoren:

* Fair Use Policy
Volgens Wikipedia:

In internet-toepassingen wordt de term ‘bandbreedte’ soms gebruikt om ogenblikkelijke transferlimiet aan te geven (kbit/s). Nauw verwant hieraan is de gewoonte van sommige providers om soms transferlimieten aan te geven (MB/dag, GB/maand). Er zijn echter ook veel providers die werken met een zogenaamde ‘fair-use-policy’. Dit houdt in dat men in redelijkheid gebruik mag maken van de functies, echter niet moet overdrijven. De grens hiervan is moeilijk te bepalen en daarom blijft dit altijd een punt van discussie.

Dus voor een uitgebreide beschrijving van:

Akismet
Better Related Content
Broken Link Checker
Google AJAX Translation
Google Analyticator
Google XML Sitemaps
Jetpack by WordPress.com
Smart 404
WP-Optimize

check een oudere blog-post: Mijn gebruikte WordPress plug-ins.

Ik heb sindsdien drie plug-ins aan deze verzameling toegevoegd. Ik ga namelijk naar Oostenrijk en daarvoor wilde ik wat meer functionaliteit op mijn blog. Dat heb ik gevonden in de volgende:

Add Link to Facebook
Automatically add links to posts or pages that are being published to your Facebook wall, pages or groups. Simple one time setup and forget. The way links appear on Facebook can be customized.

Dit werkt inderdaad goed, één keer zetten en dan vergeten. Ik publiceerde eerst mijn posts via Twitterfeed.com. Deze leest je RSS feed en post het vervolgens naar Facebook. Ik had echter geen goede controle over welk plaatje hij daarvoor gebruikte. Voor Twitter gebruik ik dit nog wel. Add Link to Facebook plaatst netjes de link met het gewenste plaatje als thumbnail er bij. Ik heb zelfs ingesteld dat reacties op mijn Facebook post ook word ingevuld bij mijn blog. Zo integreer ik de twee prima.

Dynamic Widgets
Dynamic Widgets gives you full control on which pages your widgets will appear. It lets you dynamically hide or show widgets on WordPress pages by setting conditional logic rules with just a few mouse clicks. No knowledge of PHP required. 

Ik had voor mijn Oostenrijk avontuur een landing-page gemaakt. Een pagina waarin je dus alles over mijn avontuur in 1 pagina kan zien. Het probleem is echter dat je een heleboel WordPress voordelen mist. Als je de pagina in WordPress maakt zit je weer met de Widgets die je standaard in de zijbalk hebt. Even heb ik getwijfeld om de pagina die dit maakt aan te passen, maar uiteindelijk was deze plug-in mijn redding. Hier geef je per widget aan op welke pagina je deze wilt tonen en dan kan je heel veel verschillende eigenschappen voor gebruiken. Als je nu naar mijn skileraar pagina kijkt dan zie je enkel de widgets bedoelt voor mijn samenvatting, op de rest van mijn website zie je netjes de algemene widgets.

Social Connect
Social Connect adds social login buttons on the login, register and comment forms of your WordPress site. The buttons offer login and registration using a Twitter, Facebook, Google, Yahoo or WordPress.com account.

Ergens moeten inloggen kan vervelend zijn en daarom heb ik deze plug-in geïnstalleerd. Je kan met een Facebook, Twitter en nog een aantal anderen eenvoudig inloggen en dan kan je direct beginnen met commentaar geven op mijn leuke blogs!

Eerste keer, telt niet mee hoor
Mijn aller-allereerste keer was met mijn vriendinnetje en ik nog maar nèt mijn rijbewijs had. Ik was een beetje onhandig en onzeker en met een vaartje van wel 10km/u rijd ik de berm in. Mijn voorwiel glijdt weg en de motor word te zwaar. Voor ik het wist stond hij alweer rechtop en reden we verder.

Tweede keer
Ik reed wat bruusk weg op een weg die bol liep. In het midden was hij wat hoger en naar de zijkant liep het wat af en er zat een laagje mos op de weg. Mijn achterwiel glijdt weg en ineens lag ik met mijn schouder op de grond, terwijl ik nog gewoon op de motor zat. Er was niet gek veel schade, maar er kwamen wel allemaal mensen naar buiten om te kijken wat de knal was. Met een beetje rood op mijn gezicht reed ik weer weg.

Derde keer
Ik reed over het spoor heen en op het moment dat ik erover heen ben glijdt de motor onder me vandaan en ik donder op de grond. Achter me reed een oplettende man met oranje lichtbakken die hij direct aanzette. Hij hielp me de motor weer overeind zetten. Ik was uitgegleden over een stukje ijs wat niet goed gepekeld was, waarschijnlijk vanwege de combinatie met het spoor.

Vierde keer
Stoer haalde ik een BMW auto in vlak voor de afrit om te tanken, ik moest tanken dus ik nam de afslag en reed nog vrij hard. De weg ging voor mijn gevoel haaks naar rechts en ik vloog uit de bocht. Er stond 1 bord langs de weg en ik keek er naar met de gedachten dat ik er niet tegenaan wilde knallen. Waar je naar kijkt rijd je naar toe en met 60 km/u knal ik vol op het bord. Mijn motor staat in één klap stil en ik vlieg (gelukkig) langs het bord. Met duc-tape zette ik de kappen en kuipwerk weer redelijk vast en reed verder.

Vijfde keer
Ik reed naar Ema toe en ik rijd over ring van Alkmaar. Ik sla af naar de Huiswaarderbrug. Vanwege de regen reed ik al wat rustiger, maar toch voel ik in de bocht in slow-motion de motor onder me vandaan zakken. Een tel later lig ik naast de motor die in een halve cirkel de bocht doorzette naar de berm. Ik denk nog… oei, mijn nieuwe motor, maar hij glijd mooi over de valbeugels. Ik sta op en houd een auto aan door hem lief aan het kijken. Hij helpt de motor weer rechtop en ik rijd verder.

Uitgaan moet natuurlijk ook af en toe gebeuren als je op wintersport vakantie bent. Het probleem wat ik zelf altijd tref is dat je er te kort bent om alle leuke plekjes al te kennen. Op het moment dat je laatste avond is aangebroken ontdek je net die leuke disco! Gelukkig heb ik de luxe dat ik alle tijd heb om het gebied te verkennen, bovendien weet ik al veel van de laatste keer dat ik er was. Hieronder een overzicht van de uitgaansgelegenheden in en rondom Fügen/Hochfügen!

Après-skiën in Hochfügen

Gogola
Niet iedereen is tegelijk klaar met lesgeven of spelen in de sneeuw. Aan de voet van de Lamark-piste, naast het opberghok van Total staat een gezellig kroegje: de Gogola.

Hier kan je lekker Stiegl drinken tot je vrienden en/of collegae er weer zijn. De bar geeft een mooi uitzicht op de piste en je ziet iedereen aankomen. Als er slechte omstandigheden zijn staan er een aantal Total-leraren naar je te turen als je de berg af komt. Leraren die namelijk in het ski outfit van de skischool vallen moet eenieder die het gezien hebben trakteren.

Vrijwel alle skileraren gaan met de bus terug naar Fügen dus uiterlijk nemen we allemaal de laatste bus (om zes uur) naar beneden.

Meer foto’s vind je op de Flickr pagina van het Berghotel.
Ze hebben ook een eigen website http://www.gogola.at/ en je vindt ze op Facebook.

Kristallbar
Niet te verwarren met de Kristalhütte! Dit is een bar onderaan de pistes net als de Gogola. Ook hier schijnt het heel gezellig te zijn en is het feest om net na het skiën een biertje te drinken.

Het ligt echter iets verder van ons ski-hok en ook verder van de bushalte. Dus de luiheid in mij heeft er voor gezorgd dat ik er eigenlijk nog nooit binnen ben geweest! :O. Dat ga ik dit jaar eens veranderen Ik ga er op z’n minst één keer kijken.

Ik kan geen website vinden, maar ze hebben wel een Facebook pagina met redelijk wat foto’s.

8er Alm Beach of Hula bar
Als het mooi weer is dan is het heel verleidelijk om bij de bar op de zitkussens te chillen. Als het mooi weer is dan kan je ook lekker een Stiegl halen bij Steve. Het nadeel is alleen dat het op de berg is, dus niet teveel drinken of heel zelfverzekerd naar beneden skiën

Tijdens pasen afgelopen jaar zat ik daar in de regen, op de berg, binnen. Ik liep per even naar buiten en trof daar Steve, de barman, aan die erg ongelukkig keek. “You can have two beers for the price of one! But only if you drink them here at the bar.” Heel even twijfelde ik, het was tenslotte 10u ‘s ochtends, en toen reageerde ik: OK! Bo keek me wat verstoord aan toen ik zei dat ik bier ging drinken, buiten, in de regen. Maar het duurde niet lang voordat ze er naast zat.

De bar heeft ook enkel een Facebook pagina.

Uitgaan in Fügen

Pizz Pub van Kohlerhof
Van de plekken in Fügen is dit denk ik de drukst bezochte Après-Ski kroeg. Er kwamen veel leraren langs en het was voor Total ook een beetje de verzamelplek voor hen die in het Spieljoch gebied moesten werken. Het is daar elke dag druk en après-ski begint er rond half vijf tot een uur of zeven. We hebben ook al eens meegemaakt dat het gezellig bleef en mensen op de tafel dansten tot een uur of elf. Dan kan je wat eten bij de bijhorende pizza-tent tussen de mensen op de bar het naar binnen werken. Er is een DJ en de Après-ski nummers worden lukraak tussen allerlei andere top 40 nummers gedraaid.

Soms klimt er iemand op de bar en dan draait de DJ “You can Leave Your Hat on”. De enige keer dat ik iemand daar ècht op zag dansen waren twee dames van tegen de 50. Niet heel aantrekkelijk, maar wel ontzettend leuk en grappig Elke zondag staan er “professionele dames” op de bar die zich van een leuk skipakje zich uitkleden tot een minimale lichaamsbedekking. Op een gegeven moment valt het je als leraar niet meer op, maar het is wel leuk om naar alle mannen en sommige vrouwen te kijken. Vooral de nerds in de hoek van de bar zijn grappig die het met de smartphone filmen, voor later?

Om 18:30 / 19:00 wordt het steeds leger en dan gaan ze opruimen voor de avondploeg wat bestaat uit een heleboel lokalen die vooral op vrijdag, zaterdag en zondag uitgaan.

Hier is de website van de Pizz Pub en hier kan je de Facebook pagina vinden.

Kosis Bar
Als alle drukte of gekte van de Après Ski weer is weg gezakt kan je in deze bar heerlijk relaxed kletsen, bijna loungen en relaxt wat drinken. De muziek staat er niet zo hard aan en er toch heerst er een gezellige sfeer. Ze hebben hier ook wat lekkere whisky’s wat je kan proberen en je kan er een hapje eten. Ik vond het een leuke plek om na het eten nog even wat te drinken met mijn collegae.

Eén dag in de week in het seizoen is er live-muziek en er zijn een aantal thema avonden. Op St Paddy’s day kwam er ook een man Ierse muziek spelen, met carnaval was er een groot feest en zo waren er nog meer gezellige evenementen. Toen het seizoen op z’n einde liep werd het tijd om op het terras lekker cocktails te drinken. Dat past echt wel bij Kosis en minder bij een Apres-ski bar als Pizz.

Kosis heeft een aardige (en donkere) website en ze zijn op Facebook te vinden.

Rosso Bar
De Rosso Bar ben ik niet zo vaak geweest. Het is meer een nachtclub idee, dus je gaat er echt uit. De paar keer dat ik er geweest ben was het erg gezellig. We zaten daar wel tussen veel lokalen, dus ik vermaakte me er vooral omdat we met een groepje bekenden waren. Het is niet zo snel een kroeg waar ik alleen naar toe zou gaan of met een vriend. In Rosso worden ook regelmatig kleinschalige concerten gegeven en ze geven ook op de website aan dat ze de beste akoestiek hebben in de buurt. Het was een leuke tent op zich dat ik dit jaar wat vaker zal bezoeken

Ook de Rosso Bar kan je online vinden via de website en ze hebben een groep aangemaakt op Facebook.

Rainer’s Café
Voor mij was Rainer’s eigenlijk alleen maar een voetbal café. Moest er voetbal gekeken worden, wat we thuis niet konden ontvangen, keken we het in dit café. Ze hebben een drietal grote schermen hangen en met een biertje er bij kon je er goed van genieten.

Verder kan ik eigenlijk niet zo gek veel interessants van dit café bedenken Het is dus een leuke plek om voetbal te kijken.

Uiteraard hebben ze ook een website.

Badwandl of Bawa Lounge in de Nightzone
De Nightzone is een heuse disco welke onderaan Fügen ligt. Elk weekend is het hier erg gezellig en zeker de moeite van een avondje uit. Nightzone is een verzameling van verschillende stijlen en de ruimte die wij het meest bezochten waren Badwandl en Bawa Lounge. Hier draaiden ze een soort Trance, Lounge combinatie en met de verlichting creëerden ze een relaxte sfeer. Af en toe waren er danseressen, als je het even zat bent dan bezoek je een andere ruimte om je daar te vermaken.

Het is voor een skileraar wel een redelijke kostenpost, vooral als er even geen werk is. Een aantal gingen vorig seizoen regelmatig heen om lokale meiden te scoren en ik moet zeggen dat het ze redelijk af ging!

Hier vind je de website van Nightzone, als je een beetje doorklikt kom je op het gedeelte van Badwandl of op die van Bawa Lounge. Natuurlijk kan je de Nightzone, Badwandl of Bawa Lounge ook op Facebook vinden.

Er zijn nog een aantal andere plekken buiten Fügen en Hochfügen die ik wil bezoeken, maar dat zal ik in een ander blogje noemen. Ik wil best al een hint geven met Kristalhütte.

Zo ken ik iemand die rondloop, een mooi plaatje ziet en dan vrolijk “instagr.am!” roept en vervolgens gedreven een foto maakt en er minutieus het juiste filter bij zoekt. Er zijn ook mensen die enkel de alledaagse zaken op de foto zetten en voor de lol er een filtertje overheen gooien en er zijn mensen die er een kunst van maken en je twijfelt of de foto werkelijk met de iPhone is gemaakt.

Er zijn tegenwoordig zelfs “instagr.am walks“, waar je met een groep gelijkgestemden een wandeling maakt en steeds mooie foto’s maakt, bewerkt met een filter en op instagr.am post. Iedereen die een iPhone heeft raad ik van harte aan om de applicatie eens te downloaden en te gebruiken. Wees kritisch over wat je op de foto zet, een foto van je kwark-etiket bij het ontbijt is misschien wat saai en verbaas mensen met mooie foto’s. Tip! Vergeet de spot functie niet, daarmee kan je een deel wazig en een deel scherp maken van de foto. Met je vingers verleg je en vergroot je het gebied wat je scherp wilt houden.

Hieronder heb ik een paar instagr.am foto’s van me gepost als een idee. Kijk ze eens door. Ik probeer mijn hele instagr.am verzameling hier bij te houden.

Hotel Sonne
Geen top hotel, niet veel voor kinderen, wel veilig, geen zwembad
http://www.sonne-fuegen.at

Hotel Almhof
Een leuk hotel, niet heel bijzonder, kinderspeelkamer sauna, stoombad en whirlpool
http://www.hotel-almhof.at

Appartement Kostenzer
Enkel een appartement, niets bijzonders verder
http://www.chalet-zillertal.at

Hotel-Pension Kohlerhof
Hotel met zwembad en kindervoorzieningen, naast de “kroeg”, hier eet ik vaak
http://www.kohlerhof.at

Hotel Schiestl
vergelijkbaar met Kohlerhof
http://www.hotel-schiestl.com

Gastehaus Laimbock
Hetzelfde als Hotel Schiestl, maar zonder kamerservice (opruimen e.d.)
http://www.hotel-schiestl.com

Appartement/Hotel Asterhof
Geen zwembad, beperkt kinder vermaak, gratis wifi, eigen handdoeken meenemen
http://www.asterhof.at

Gardenhotel Crystal
Zwembad en beperkt kinder vermaak, gratis wifi
http://www.gardenhotel-crystal.nl

Hotel Malerhause
Er is een bad, dakterras, sauna, infrarood kast
http://www.malerhaus.at

Appartement Alpenhof
Gebruik van stoombad en sauna en wifi
http://www.alpenhof.cc

Hotel Elisabeth
Niet veel uitgerust met extra zaken.
http://www.elisabeth-fuegen.at/

Dit is een beperkt lijstje met de voor mij bekende namen, er zullen vast nog meer beschikbaar zijn als je gaat Googlen. Maar men is alvast op weg geholpen!

De vertanding, splines of spiebanen van de cardan aandrijving zijn in principe versleten en moeten vervangen worden. Dit klusje kost bijna ruim 1.700 euro. Dat is even slikken en de moed zakte even in mijn schoenen. Verder vonden ze het een mooie motor en wisten ze me te vertellen dat hij in een vorig leven als politie motor diende in Engeland.

Wat is er precies stuk? Bij fietsen en veel motoren wordt het achterwiel aangedreven met een ketting. Ergens van voren duw je de trappers rond of laat je een tandwiel ronddraaien door een motor en door een ketting wordt dit overgebracht op je wiel. Het principe van een cardan aandrijving is in principe hetzelfde, de ketting is echter vervangen door een asje. Een ijzeren staaf geeft de beweging door naar het achterwiel. Een aantal voordelen zijn: Laag onderhoud en je hoeft niet steeds je ketting te smeren. Een nadeel is wel dat àls het stuk is, de reparatie een stuk prijziger is. Daarnaast heb je wat vermogensverlies met een cardan-aandrijving, iets wat sommige mensen verwaarlozen omdat een niet perfect onderhouden ketting ook vermogensverlies oplevert.

Een dure reparatie, wat nu? Na een zoektocht op internet ontdekte ik dat dit een vaak voorkomende kwaal is voor dit type motor als de tandwielen aan het begin en einde van de cardanas niet goed gesmeerd worden. Door de vering schuift de cardanas in en uit en als de delen niet goed gesmeerd zijn dan slijten ze overmatig. Bij een koop van een motor is dit moeilijk te controleren, dus je moet altijd maar hopen dat het goed onderhouden is. Het beste is natuurlijk dat je het ter plekke controleert als de verkoper wat geduld heeft en je de kennis hebt om het uit elkaar te halen. Al met al kost het een uurtje om te checken.

Motor Houtrust wil het goed en origineel maken. Bij elkaar kosten de onderdelen al 1.200 euro en dan is alles weer perfect in orde. Als ik op het BMW K-serie forum kijk is er ook de mogelijkheid om de cardanas te reviseren. Een bedrijf met de toepasselijke naam ‘De Hobbyist‘ staat er om bekend dat ze je cardanas innemen en er nieuwe vertandingen op zetten. Dit betekent echter wel dat je hem zelf moet uitbouwen, wegbrengen, ophalen en weer in moet bouwen. Het schijnt een eenvoudig klusje te zijn, maar toch…  Hier zie je wat ervaringen:

• BMW K website – verdwenen spiebanen
• BMW K-serie forum – cardan vervangen
• BMW K-serie forum – cardan revisie (bij Hobbyist)
• BMW K-serie forum – spievertanding smeren wel of niet
• BMW K-serie forum – ervaringen met cardan en klok
• BMW K-serie forum – verschillen cardan assen
• BMW K website – smeren van spiebanen

Als ik dit filmpje hier zie, dan moet het héél eenvoudig zijn, deze man legt van A – Z uit waar het fout gaat met dit ontwerp van BMW met de K-series en hoe hij het gerepareerd heeft. Er is overigens een verschil in cardanassen gedurende de looptijd van de motor:

Eerste model K100 2v —> monolever, cardanas met één kruiskoppeling
Tweede model K100 2v —> monolever cardanas met één kruiskoppeling, nu met meer spiebanen voor langere levensduur
Model K100 4V —> paralever, cardanas met twee kruiskoppelingen, zelfde aantal spiebanen als het tweede 2v model

aldus Paul_K op het BMW K-series forum.

Vooralsnog ga ik er niets aan doen. Ik ga eerst een tijdje naar Oostenrijk en kom wel weer in de lente terug en dan ga ik er wat aan doen. Als ik een beetje hulp heb van een handige vriend zou ik dit in 8 uurtjes kunnen fixen. 3 uur uitbouwen, daarna wegbrengen en de cardan aandrijving laten repareren en daarna 2 uur schoonmaken en weer 3 uur inbouwen. En dan wordt het kostenplaatje waarschijnlijk rond de 600 euro.

Als mensen via Google op deze blog-post terecht komt, hier heb je wat handige links voor BMW onderdelen.

• De Hobbyist
• BMWsloop.nl
• De knalpot
• BMW motorenshop

De tekening van de cardan is gemaakt door en voor Wikipedia – bron.
De foto van de versleten spiebanen komt van het BMW K-serie forum.

Ik verwachtte niet zo gek veel andere dingen dus het was wel meteen duidelijk dat dit mijn bestelde hoes was. Eenmaal uitgepakt komt de PTT postzak uit de envelop die ik een ruim een week eerder besteld heb. Het schijnt een unieke iPad hoes te zijn omdat ze een beperkte voorraad postzakken hebben. Op = op dus.

Bij het pakketje zit een bon voor 10% korting voor een volgende bestelling. Heel handig Verder ziet de hoes er een beetje vies uit… Dat had ik kunnen verwachten omdat de hoes van een gebruikte postzak is gemaakt, het is ook niet storend en ik ben niet bang dat hij vies wordt. De binnenkant is zacht om zodat de iPad goed is beschermd en er zit een sluiting op om er voor te zorgen dat de iPad er niet uit valt.

Ik heb expres voor een versie gekozen waar de iPad 2 er in past mèt de smart cover. Het lijkt me raar om deze niet mee te nemen, de smart cover is een erg handig ding.

Origineel: “Midnight Special” van “Creedence Clearwater Revival”

Cover: “Ow middernacht” van “Drukwerk”

Drink tip bij het origineel:

Maar met onze Duitse buren gebeurt het ook wel eens:

Origineel “Schatje mag ik je foto” van de “gebroeders Ko” (nou ja origineel….)

“Schatzi, schenk mir ein Foto!” van “Mickie Kraus”

Drink tip bij het origineel:

Een aantal applicaties ben ik van plan te gaan gebruiken straks op de piste, omdat ik nu nog in Nederland ben is het lastig de applicaties te testen. Met wat Googlen ben ik toch tot de volgende verzameling gekomen.

iSki Austria
Deze applicatie is ontstaan uit een website waar je allerlei informatie kan vinden over de skigebieden in Oostenrijk. De oorspronkelijke website vind je hier: Austria.info – Skigebieden in Oostenrijk.

De applicatie doet ongeveer hetzelfde, van alle gebieden zie je een kaartje met de pistes en liften. Daarnaast zie je de weersvoorspelling, hoeveel liften en pistes het gebied heeft en hoeveel er open zijn, links van webcams, wat de sneeuwverwachting is, wat de belangrijke contactgegevens zijn van het gebied en gegevens van de nooddiensten. Het is een volledige applicatie.

Een nadeel wat ik zo ontdek is de verbinding met internet. De informatie van skigebieden die als favoriet zijn aangemerkt worden goed gecached, maar als je hints, sneeuw lawine’s en andere gegevens opvraagt dan wordt dit direct via internet opgehaald. Ik heb geen officiële test gedaan qua dataverbruik, maar het is een aanname omdat alle gegevens ververst worden bij opvragen.

Deze applicatie kan je gratis downloaden voor de iPhone, Android,  blackberry en voor andere telefoons met een browser is er een speciale website.

Berfex/Ski
In maart hadden we weinig sneeuw en hielden angstvallig Bergfex.com in de gaten voor de laatste sneeuwvoorspellingen. Er is ook een applicatie die dat doet zonder dat je de website hoeft te bezoeken en je kan je favoriete omgevingen aangeven zodat je ze snel bereikt.

Ik kan het nog niet zo goed testen omdat er nog geen sneeuw ligt en het ski-seizoen nog niet begonnen is. Maar als de applicatie net zo volledig is als de website dan is het een waardevolle aanvulling.

Naast weer- en sneeuw voorspellingen kan je ook dezelfde informatie vinden over de skigebieden zoals iSki Austria. Als ik in Oostenrijk ben en het seizoen echt gestart is dan ga ik ze eens vergelijken. Via Google vond ik positieve reacties waarin men aangaf dat deze applicatie het meest up-to-date is.

Deze applicatie kan je voor de iPhone kopen voor 0,79 cent in de appstore. Android gebruikers vinden het hier voor $ 1,19.

Ski Tracks
Applicaties zoals Runkeeper zijn erg populair om de maximale/gemiddelde snelheid en afstand bij te houden tijdens een hardlooprondje. Deze informatie is natuurlijk ook interessant voor skiërs.

Met de GPS functie van je iPhone kan je allerlei gegevens bijhouden. Volgens de applicatie houden ze zelfs de hellingshoek van de piste in de gaten. Een nadeel kan zijn dat de GPS functie veel stroom vergt van de accu en je iPhone het niet de hele dag vol houdt.

Vanuit de applicatie kan je je iPod-functie van de iPhone bedienen en een muziekje aanzetten.

Ski Tracks kan je voor 0,79 cent kopen in de App Store.

Skiline
Afgelopen seizoen ontdekte ik dat ik met een account op skiline.cc precies kon zien hoe vaak ik een lift heb genomen door mijn ski-pas nummer in te vullen. Het was best grappig omdat ze door het gebruik van de liften redelijk kunnen voorspellen hoeveel kilometer en verticale meters je hebt afgelegd op een dag.

Er is ook een mogelijkheid om een film van jezelf op te zoeken als er op je traject camera’s staan. Bij mijn oude ski-pas in het vorige seizoen ben ik niet gefilmd, maar ik houd het in de gaten voor het komende seizoen.

Het is geen goedkope applicatie. Je kan hem kopen voor 5 euro in de app store. Een hoge prijs als je slechts een weekje op wintersport bent, alhoewel op het kostenplaatje van een Wintersport vakantie is het natuurlijk te verwaarlozen.

Update: Nog een eervolle toevoeging:
Sneeuwhoogte+
Deze applicatie is gemaakt door het team achter Wintersporters.nl en mag ook zeker genoemd worden. Alhoewel Bergfex dezelfde functionaliteit biedt is deze app heel mooi opgezet en afgewerkt. Met een mooie weersvoorspelling, updates van nieuwtjes, webcams en een aantal kaarten van de piste is het een hele complete app.

Had ik al genoemd dat hij gratis is? Gewoon installeren op je iPhone dus! Je vindt Sneeuwhoogte+ hier in de iTunes Appstore.

Meer applicaties
Er zijn natuurlijk meer applicaties te vinden. Er zijn verschillende sneeuwhoogte apps, maar die kosten vaak wat geld en ik geloof niet dat ze beter zijn dan de gerenommeerde Bergfex applicatie. Mocht ik toch een belangrijke applicatie missen dan hoor ik het graag in de comments!

iPhone, met een Oostenrijkse data-prepaid-kaart.
Het ligt natuurlijk voor de hand, maar ik zal het toch even noemen. Hiermee ben ik bereikbaar via iMessage, Whatsapp, mail, Twitter, Facebook en kan ik inchecken of Foursquare.

Daarnaast is het ook mijn muziekspeler en kan ik er foto’s mee maken (en direct posten, uiteraard). En tot slot zal ik af en toe gebruik maken van de handige apps die op mijn iPhone staan, maar daar heb ik het over in deze blog-post: Iphone apps op de piste.

iPad, met een Oostenrijkse data-prepaid-kaart.
Dit ligt minder voor de hand, maar we hebben waarschijnlijk in ons huis, net als afgelopen seizoen, geen internet. Een internet-junk, zoals ik ben, zal natuurlijk regelmatig even online zijn. Alhoewel mijn behoefte af zal nemen nu ik internet op mijn iPhone heb is het toch fijn om via WiFi op internet te gaan. Dit kan in het hotel Kohlerhof in de lobby. Verder ben ik te lui ben om eerst de berg af te lopen (hoogteverschil 200 meter) en dan weer terug te lopen om mijn laptop of iPad op te halen neem ik hem ‘s ochtends al mee.

Hij is niet zwaar en neemt niet veel ruimte in beslag èn ik kan wat schrijven in de bus van en naar de piste. Ik kan hem eventueel ook op kantoor laten liggen bij de piste, dus ik zal hem niet altijd maar bij me hebben.

Nokia telefoon
Zo’n ouderwets apparaat waarmee je kan bellen en een enorme batterij-tijd heeft. Het gebeurt regelmatig dat de skischool of je collegae je ergens over willen spreken en dan is het fijn om ook bereikbaar te zijn.

Dus neem ik een telefoon mee voor enkel bellen en eventueel sms-en met een voordelige pre-paid met bel minuten. Als de accu leegloopt van de iPhone door een GPS applicatie dan ben ik in ieder geval nog bereikbaar.

Swisstool
om wat reparaties of instellingen te kunnen doen op de piste of ergens anders onderweg. Er zitten iets van 26 functies op, dus ik kan er vast mee uit de voeten.

Ik had ook voor een leatherman kunnen kiezen, maar mijn persoonlijke voorkeur gaat naar de Zwitserse variant.

Deuter Speed lite 15
Al jaar en dag loop ik met een Deuter rugzak rond. Hij is vies en wordt al redelijk oud, maar na verschillende vakanties, kilometers wandelen en op de motor zitten in wind en regen mag dat ook wel.

Voor het skiën kan ik een iets kleinere variant gebruiken waarin ik mijn spullen op de piste mee kan nemen. De rugzak is uitgerust met een ruimte voor een waterzak die ik ook gebruikte tijdens mijn wandeltochten. Als ik vrij ben en een lange dag ga skiën neem ik die misschien mee.

Verder is het een waterdichte zak. Handig.

Naast een handjevol gadgets heb ik natuurlijk ook een coole zonnebril, wat basis EHBO spullen, een flesje water, wat tie-raps en chocola bij me.

Tegenwoordig heb je de App Store en die maakt het krijgen van programma updates net zo eenvoudig als apps updaten op je iOS-apparaat via iTunes. Als je niet veel verstand hebt van computers of je er gewoon niet in wilt verdiepen kan ik je daarom ook aanraden applicaties via de App Store te kopen en zo ook te updaten. Start de App Store via het appeltje linksboven (of via je Dock als je het ipcoontje nog hebt)

dan vind je in de balk bovenin het venster rechts bij updates een tellertje als er updates voor je klaar staan.

Op updates installeren klikken, even je wachtwoord invullen en de App Store regelt de rest. Ik raad je aan om minimaal 1x per week even deze App Store app op te starten om te checken voor updates.

Hieronder een voorbeeld van willekeurig ingevulde uren. Het grafiekje is extra omdat het zo makkelijk was om toe te voegen, daarnaast geeft het een beetje de drukke en minder drukke periodes aan. Zoals je ziet maakt het niet uit of de uren netjes op chronologische volgorde worden ingevuld of dat het een willekeur is.

De uren worden eenvoudig ingevuld via een formuliertje.

En als de baas een kopietje van mijn uren wilt hebben kan ik dat eenvoudig naar hem mailen in PDF, maar eventueel ook Excel formaat. Ik zou het ook direct kunnen printen naar een printer die via AirPrint benaderbaar is.

Deze hele sheet is trouwens gemaakt op een iPad, hier heb ik geen Mac voor hoeven gebruiken!
Klik hier om het werkbriefje in Numbers ’09 formaat te downloaden.

Het idee is dat je een wijziging uitvoert op je Mac en deze wijziging gesynchroniseerd wordt via iCloud naar je iPad en iPhone. Het werkt heel goed en mooi op één puntje na. Het wordt niet gesynchroniseerd naar je Mac omdat deze functionaliteit nog ontbreekt in de huidige versie van Pages, Numbers en Keynote.

Het is dus nog even wachten op de functionaliteit om onderweg nog even een document af te maken. Toch als je je richt op de iPad en iPhone kan je er toch al heel veel mee.

Ik hou er namelijk van om mijn brandstofverbruik een beetje in de gaten te houden. Bij een tankbeurt met de motor of het busje (als ze rijden..) schrijf ik de kilometerstand, het aantal getankte liters en de kosten van een liter brandstof op. Vroeger had ik hier een speciale applicatie,(AccuFuel) voor die heel moeilijk de gegevens deelt met de buitenwereld. Als mijn iPhone crasht dan was ik alle gelogde gegevens weer kwijt. Heel frustrerend.

Nu heb ik een Numbers spreadsheet gemaakt en kan ik via mijn iPhone en/of iPad mijn brandstofverbruik bijhouden. Mocht ik een iPad bij de hand hebben kan ik het daarmee doen en mocht ik enkel mijn iPhone bij me hebben houd ik het daar in bij. De wijzigingen worden direct via internet naar iCloud gestuurd en je kan er zelf een hele mooie grafiek bij zetten. Zie hieronder een voorbeeld zoals je op een iPad zou zien, grafiek is een beetje getekend met zo weinig data:

Als ik iets wil invoeren kan dit via een speciaal voor de iPhone of iPad aangepast formulier die gekoppeld is aan de tabel:

Mocht ik de gegevens willen delen kan ik de spreadsheet meteen van uit Numbers op de iPad/iPhone mailen in een PDF, Excel of gewoon Numbers format.

Deze sheet is op een iPad gemaakt, zonder tussenkomst van een Mac.
Hier is de link om de numbers-spreadsheet te downloaden.

Een andere leuke functie zou een urenbriefje kunnen zijn. Elke dag even invullen en aan het eind van de maand mail je de PDF versie direct van je iPhone/iPad naar je manager om uit te printen en ondertekenen. Hier heb ik nu ook een voorbeeld van.

Hey, Wir Wöllen Die Eisbären Sehen

Dem Land Tirol, die Treue

Viva Colonia

Cowboys und Indianer

Schatz, schenk mir ein Foto

Anton aus Tirol

Das rote Pferd

So Ein Schöner Tag (Das fliegerlied)

Het land van Maas en Waal

Poes van tante Loes

Tix Tix Hintertux

Schatzi, schenk mir ein Foto!

Een speciale vermelding omdat deze gedraaid werd als een leuke dame op de bar klom.
You can leave your hat on

Hieronder heb je het complete lijstje:

• ‘Alors On Danse’ door Stromae
• ‘Amazing’ door Inna
• ‘Anton Aus Tirol’ door Anton Ft. Dj Otzi
• ‘Barbra Streisand’ door Duck Sauce
• ‘Bromance’ door Tim Berg
• ‘Cowboy und Indianer’ door Olaf Henning
• ‘Cowboys En Indianen’ door De Dikdakkers
• ‘Das rote Pferd’ door Apres Ski Partygang
• ‘De Poes Van Tante Loes’ door Zware Jongens
• ‘Dem Land Tirol, die Treue’ door Die jungen Zillertaler
• ‘Dos Cervezas’ door Tom Waes
• ‘Ein Stern, der deinen Namen trägt’ door DJ Ötzi & Nik P.
• ‘Er Hat Ein Knall Rotes Gummiboot’ door Antonia
• ‘Hello feat. Dragonette’ door Martin Solveig
• ‘Het Land Van Maas En Waal’ door Zware Jongens Ft. DJ Nikolai
• ‘Hey, Wir Wöllen Die Eisbären Sehen’ door Puhdys
• ‘I Like To Move It’ door Reel 2 Real
• ‘I sing a Liad für di’ door Andreas Gabalier
• ‘Ich Bin Solo’ door Mickie Krause
• ‘Ich Will Mit Dir Fliegen’ door DJ Ötzi
• ‘Ik Wil Je’ door Kreuners
• ‘Ja Achmed’ door DJ Mox
• ‘Joana’ door Partykracher
• ‘Like A G6′ door Far*East Movement ft. The Cataracs & Dev
• ‘Macarena (’96)’ door Los Del Rio
• ‘Per Spoor’ door Guus Meeuwis
• ‘Que Sery Mi Vida’ door Bassgunners
• ‘Schatzi Schenk Mir Ein Foto’ door Mickie Krause
• ‘So Ein Schöner Tag (Fliegerlied) (Gold-Mix)’ door Tim Toupet
• ‘The Time (Dirty Bit)’ door Black Eyed Peas
• ‘Tix Tix Hintertux’ door Helmut Aus Mallorca
• ‘Viva Colonia’ door Höhner
• ‘Viva Hollandia (EK Versie)’ door Wolter Kroes
• ‘Von Hinten Blondine (Von Vorne Ruine)’ door Bb Jürgen
• ‘Waar Is Da Feestje? (Radio Edit)’ door De Pitaboys
• ‘We No Speak Americano’ door Yolanda Be Cool vs. Dcup
• ‘You Can Leave Your Hat On’ door Joe Cocker

• Twix eerst Raider heette
• je een draai om je oren kreeg als je stout was geweest
• televisie nog bestond uit Nederland 1 en 2
• dat de TV zwart wit beeld gaf en de buis even op moest warmen voordat je beeld had
• je op moest staan om op de TV van kanaal te wisselen
• het verschil tussen VHS, Video2000 en Betamax kende
• je cassettebandjes met potloden vooruit kon spoelen
• zondags de winkels dicht waren
• je niet gevraagd werd tijdens het bellen “waar ben je?” aangezien je gewoon thuis was

• de hele dag op straat speelde en tegen donker thuis moest zijn (als de lantarenpalen aan gingen)
• de disco open was van 21 uur tot 2 uur
• in een auto hebt gezeten zonder gordels achterin en zonder airbags
• je een 45 of 33 toeren plaat op je platenspeler legde
• een heel gesneden brood ging kopen voor ƒ1,50
• afval wekelijks nog paste in een zinken emmer van ca 20 liter
• de hoorn vast zat aan telefoontoestel met een kabel
• de inlichtingendienst toen 008 was
• telefoonnummers uit 8 cijfers bestond
• je geen kengetal moest voordraaien voor lokaal bellen
• je nog een filmrolletje in je fototoestel moest doen
• je fototoestel moest doordraaien na het maken van een foto
• een bromfiets nog trappers had
• je met een walkman rondliep
• Commodore 64, V2000 en Atari spelcomputers waren
• dat je met de C64 een bandje moest doorspoelen tot een bepaalde tellerstand voor een spel
• dat harde schijven van computers van 20Mb groot waren
• dat computerbeeldschermen maar 2 ‘kleuren’ hadden (zwart/wit of zwart/groen of zwart/oranje)
• teksten op typemachines werden getikt en fouten met typex werden gecorrigeerd
• dat je een encyclopedie moest pakken om meer te weten te komen
• dat je af moest spreken op een bepaalde plek om een bepaalde tijd omdat je elkaar niet even kon bellen
• dat vim een schuurmiddel was
• scholen en sportverenigingen oud papier ophaalden

Dan ben je minstens net zo oud als ik
Mijn kinderen zullen trouwens het verband tussen deze twee voorwerpen nooit begrijpen

Foto is van Yellowmeansgo

Iedereen kan hem gratis ophalen op bij een ANWB winkel of je kan hem bestellen en dan word hij voor € 0,45 bij je thuis bezorgd. Klik op de foto voor een vergroting.

Bestellen of meer informatie op de ANWB website.

Grappig is dat hij hier gemaakt is:

Helaas is het dan ook zo dat ik mijn iPhone reduceer tot een dom apparaat waarmee je kan sms’en, bellen en af en toe foto’s maken. Alle internet diensten waar ik zo aan ben gewend moet ik dan missen. Het lijkt me erg leuk om af en toe een foto, tweet, Instagr.am of Facebook update te versturen om zo het thuis front op de hoogte te houden. Dus naast het bellen en sms’en wilde ik ook data op mijn prepaid kaartje.

Bellen, sms-en en data
Dit is in Oostenrijk eigenlijk vrij simpel. Mijn collegae lopen naar een sigarenwinkeltje in Fügen welke tegenover de gondel naar Spieljoch zit, vragen de man om raad en lopen met een werkende telefoon de zaak uit. Ik heb stiekem een beetje zitten googlen, ook omdat ik het wil combineren met data en ik kwam tot de volgende providers om mee te bellen/sms’en/data:

Eety
Deze provider biedt geen data, werkt niet buiten Oostenrijk en lijkt de goedkoopste te zijn.
Website: http://www.eety.at

Yooopi
Deze provider biedt zowel telefoon als data. Dit gaat niet van één bundel af, je kan naast je beltegoed ook een soort datategoed inkopen.
Website: http://www.yooopi.at/

BOB
Deze provider biedt òf een dure prepaid oplossing aan of je koopt elke maand voor € 10,00 een kaart waar 1.000 minuten èn 1.000 sms’jes op zitten. Eventueel kan je er een data bundel bij nemen.
Website: http://www.bob.at/

T-Mobile
Ik dacht dat het in NL onoverzichtelijk was, maar de website van T-mobile ziet er rommelig uit. Ze zijn in ieder geval niet de goedkoopste.
Website: http://www.t-mobile.at

Yesss!
Deze wordt door veel Nederlandse sites aangeraden, maar qua data zijn ze nog vrij duur. Voordeel is wel dat je ze gewoon in de supermarkt kan kopen.
Website: http://www.yesss.at/

Hieronder een overzicht van de kosten (klik voor een vergroting), deze zijn allemaal te verkrijgen bij een gemiddeld sigarenwinkeltje of postkantoor:

Internet via Nederlandse T-Mobile
Een mogelijkheid om internet op mijn iPhone te krijgen is T-Mobile Travel & Surf op mijn Nederlandse abonnement te activeren. Voor €15,00 per week heb ik dan “onbeperkt” internet. De kosten lopen dan al gauw naar de €180 à €200 voor een 3 maanden verblijf. Een andere mogelijkheid is de T-Mobile Europese Internet Bundel toevoegen aan mijn abonnement. Dat kost €10,00 per maand. De adder onder het gras is dat het maar 500 Mb per maand is en daarna heel traag wordt. Een ander nadeel is dat ik dan de rest van mijn contract vast zit aan de €10,00 per maand. Mijn contract loopt nog tot 25 juli 2012, dus dat kost me alles bij elkaar €80,00. Mocht ik nou kort een weekje op wintersport gaan zou ik voor de €15,00 per week gegaan zijn, het scheelt een hoop gedoe.

Mijn situatie
Ik denk dat ik twee prepaid kaarten ga nemen: Eentje om mee te bellen en die stop ik dan in een gewone Nokia telefoon en eentje om mee te internetten welke ik in mijn iPhone stop. Ik houd het maar even gescheiden omdat ik met mijn iPhone ook af en toe met de GPS wil gaan spelen. Dit kost behoorlijk wat van mijn accu en ik wil voor de skischool en collegae altijd bereikbaar zijn. Yooopi is het goedkoopst om te bellen, als ik spontaan naar NL moet bellen, en ik denk dat ik een andere Yooopi prepaid met internet in mijn iPhone steek.

Mochten mensen mij spreken dan kan dat af en toe via Skype. Berichtjes kunnen via mail, twitter, facebook, whatsapp en iMessage, dus dat gaat onbeperkt zolang er stroom in mijn accu zit van de iPhone. Mijn Nederlandse nummer gebruik ik dan helemaal niet meer.

Andere situaties
Ik kan me voorstellen dat mensen een Yooopi prepaid combineren met een databundel, waarom ook niet. Als je regelmatig kan opladen of de batterij niet leeg gaat “trekken” dan kan het net zo goed allemaal op je smartphone.

MiFi
Wat ook een mogelijkheid is, vooral voor mensen op de camping of met een camper, is een MiFi aanschaffen. Dit is een apparaatje waar je een SIM-kaart in stopt en dit wordt dan een WiFi router naar het internet. Zo kan je met je smartphone (iPhone), tablet (iPad) en Laptop (MacBook) op het internet via het mobiele internet kaartje. Iemand anders heeft dit heel mooi verwoord op zijn website: Spotgoedkoop mobiel internet Oostenrijk. (screendump: mocht de website er uit liggen)

Mocht je nog nieuwsgierig zijn naar Prepaid internet in andere landen raad ik een pagina op HCCnet aan.

Nu ik er al een keer geweest ben ga ik eens kijken of ik nog wat meer informatie op kan diepen. Zillertal is logischerwijs een dal ongeveer 100 kilometer in Oostenrijk van de grens met Duitsland af ligt. De naam komt van de rivier, de Ziller, die door het dal stroomt. Het is een vrij groot dal dat vanuit Jenbach naar het Zuiden afbuigt. Het is 45 km lang en 30 km breedt op het breedste stuk. Het is een vrij vlak dal wat niet uit allerlei kleine hellingen bestaat. Grote bekende steden in het dal zijn Fügen, Kaltenbach, Zell am Ziller, Mayrhofen, Finkenberg, Vorderlanersbach, Lanersbach en Hintertux. In het zijdal Gerlostal ligt de bekende stad Gerlos. Het mooie van de skipas die wij als skileraren krijgen is dat deze het hele dal bestrijkt met alle skigebieden.

De eerste mensen die zich in Zillertal vestigden vonden rond 1.000 voor Christus een thuis in het Zuidelijkste puntje. Rond 15 voor Christus hoorde Tirol en zo ook het Zillertal bij de romeinse twee provincies waar de Ziller precies de grens was.

Na de romeinen trokken nog Bajuwaren Zillertal binnen en later werd het gebied gekerstend. Toen de grenzen tussen twee bisdommen werd vastgelegd gebeurde dit weer op de Ziller, ten Westen van de Ziller vind je rood bekleedde kerktorens en ten Oosten zijn ze groen bekleed. Elk bisdom had zijn eigen kleur om zich te onderscheiden.

In de tweede helft begon met de bouw van de typische alpenhutten voor het opkomende toerisme. Het wintertoerisme liet nog even op zich wachten. De start werd in 1954 aangekondigd met de bouw van de Penkenbahn in Mayrhofen en vele liften volgden daarna. Vooral het wintersport-toerisme zorgt voor inkomen voor het dal, maar men moet de agrarische sector en veeteelt ook niet onderschatten. In de zomer wordt het dal bezocht door een groot aantal wandelaars die kunnen kiezen uit ongeveer 1000 km aan paden. In 2003 waren er 6 miljoen toeristenovernachtingen per jaar.

Door de wens om overal post te bezorgen zijn er redelijke wegen gelegd in de bergen die aansluiten op goed onderhouden wegennetwerk in het dal. Over deze wegen rijden ook de bussen die je ‘s winters naar de pistes brengen en ‘s zomers van dorp naar dorp. Als je tussen de steden van het dal wilt reizen kan je ook met de Zillertal Bahn meerijden. Deze spoorlijn rijdt sinds 31 juli 1902 van Jenbach tot Mayrhofen en is gratis voor toeristen met een skipas.

Bronnen:
Zillertal – Wikipedia
Zillertal gebiets infos
Bergwandelen in Europa, Gebieds informatie Zillertal

Het dal op Google Maps met satelliet:

View Larger Map

1. Rekening houden met anderen
   Iedereen die zich op een skipiste begeeft moet zich zo gedragen, dat hij een ander niet in gevaar brengt of schade berokkent. Ongeacht wat de ander doet, houd rekening met hem/haar.
2. Beheersen van snelheid en skistijl
   Iedere skiër moet ten alle tijden op tijd kunnen stoppen of uitwijken. Hij moet zijn snelheid en wijze van skiën aanpassen aan zijn skivaardigheid, de conditie van de piste, de sneeuw- en weersomstandigheden, en aan de drukte op de piste.
3. Keuze van het spoor
   Iedereen die onder (voor) je skiet heeft voorrang. Ski/board niet vlak langs mensen, en houd rekening met iedereen. Kijk ver vooruit. Kies je spoor zo dat je de persoon voor je niet hindert.
4. Inhalen
   Op skipistes mag je aan alle kanten inhalen. Maar je mag de skiër die je inhaalt niet hinderen worden of in gevaar brengen.
5. Invoegen
   Iedere skiër die zich (weer) op een piste wil begeven of na een stop verder wil skiën, moet zich ervan vergewissen dat hij dit zonder gevaar voor hemzelf of voor anderen boven of onder hem kan doen. Kijk overal om je heen of je anderen niet tot last bent als je (opeens) weer verder skiet.
6. Smalle plaatsen
   Iedere skiër moet vermijden om op smalle of onoverzichtelijke plaatsen op de piste te staan. Wanneer je gevallene bent, maak dan zo snel mogelijk de plaats weer vrij. Enkel bij noodgevallen kan het gebeuren dat hier iemand zit/ligt, waarschuw dan het publiek dat naar beneden komt dat er een ongeval is.
7. Klimmen en lopen
   Een persoon die klimt of te voet afdaalt, mag dit alleen aan de zijkant van de piste doen. Zorg ervoor dat men je goed kan zien.
8. Letten op waarschuwingsborden
   Iedere skiër moet de markeringen, borden en veiligheidspersoneel opvolgen.
9. Verlenen van hulp
   Bij een ongeval is iedereen verplicht hulp te bieden. Zorg dat de piste-reddingsdienst gewaarschuwd wordt. Indien mogelijk verleen eerste hulp en zorg dat de overige mensen het slachtoffer ontwijken terwijl ze van de berg af komen..
10. Legitimatieplicht
    Een geldig legitimatie bewijs is, net als in Nederland, verplicht!

bron:
Wintersporters.nl – Veilig skiën met de 10 piste-regels
ANWB – Wintersport verkeersregels voor de piste

Overduidelijk: Het spijt me, is dat je neus of staat er een bus op je gezicht geparkeerd?
Persoonlijk: Zo, daar zijn we dan, met z’n drietjes.
Punctueel: Ok, Floris je neus was op tijd, maar jij was 15 minuten te laat!
Jaloers: Ooooooh, Ik wou dat ik jou was! De mogelijkheid om je eigen oor te kunnen ruiken!
Filosofisch: Weet je, het is niet de grootte van de neus die belangrijk is, maar wat er in zit!
Humor: Lach, en de wereld lacht met je mee – Nies en het is vaarwel Alkmaar!
Commercieel: Hey, Ik ben Leo en ik kan die neus schilderen voor 39,95 euro!
Beleefd: Uhm, wilt u aub niet met uw hoofd meeknikken, het orkest raakt steeds uit het ritme.
Zielig: Awww, wat is er gebeurd? Hebben je ouders een weddenschap verloren met god?
Complimenteus: Je moet wel heel erg van vogels houden dat je een stok biedt om op te zitten.
Wetenschappelijk: Heeft je neus invloed op het getijde?
Vragend: Worden de bloemen bang als je aan ze ruikt?
Gelovig: God gaf en bleef maar geven!
Vies: Maait je vriendin je neus haar?
Paranoide: Houd die vent weg bij mijn cocaïne!
Aroma: Het is geweldig om wakker te worden en koffie te ruiken…. in Italië
Seksueel: Je naam is toevallig niet Dick?

Nu ik weer heen ga wil ik wel zorgen dat mijn papieren in orde zijn. Via de skischool in Fügen heb ik me opgeven voor een lerarenopleiding, de anwärter ski, in december. Deze opleidingen worden in principe het hele jaar door gegeven voor beginnende leraren. Er is ook een vervolgtraject waar je steeds meer met je leerlingen leert doen en tot slotte een soort berg-führer wordt. Ik lees trouwens deze tip op het wintersport.nl forum:

De beste tip die ik kan geven: Denk niet dat je goed kan skien! Dan valt alles reuze mee. Als je denkt dat je goed kan skien dan ga je een aantal zware dagen krijgen. Want niemand maar dan ook niemand die de opleiding gaat doen kan goed skien! En dat merk je al meteen. Deze leraren gaan 1,5 week een spel met je spelen. Dus ben voorbereid! Als je aan de meeste leraren vraagt hoe was je anwarter? Dan zullen ze alle antwoorden: Een hel, maar uiteindelijk heb je er heel veel aan! Succes!

Dat klinkt… hoopvol? Hier zie je een opbouw van de les bij een soortgelijke Oostenrijkse organisatie: The Austrian Anwaerter (Anwärter) course.

Vooral aan het eind van het seizoen kon ik al aardig skiën alhoewel ik nog geen goed voorbeeld zou zijn voor de gevorderde leerling. Het lijkt me dus een goed idee om nog wat te oefenen in Nederland. Ik woon in de buurt van Den Haag dus ik heb allemaal skihallen om me heen met echte nep-sneeuw, maar ik heb toch een proefles geboekt bij een hal met een soort lopende band waarop je kan skiën. Bij de ANWB heb ik een collega die er les heeft met zijn vriendin en er erg enthousiast over is. Een vriendin van me, die skilerares was, vind het ook een handige plek om de vaardigheden te trainen. Na de proefles snapte ik wat ze bedoelen… Je skiet als het ware continu ‘naar beneden’. Je hebt geen liften nodig waar je in moet staan wachten en de skileraar vlak bij je staat. Voor je heb je een spiegel waar je naar je eigen houding en techniek in de gaten kan houden. Het schijnt dat skiën op een lopende band lastiger is dan in de sneeuw. Je kan namelijk niet meer smokkelen met je techniek. Als je een fout maakt op de band dan hapt je ski er in en heb je redelijke kans om onderuit te gaan. Zo blijf je steeds scherp dat je de juiste techniek gebruikt in plaats van dat elke keer meer gaat smokkelen.

De indoor-skibaan waar ik les heb zit aan de rand van Den Haag en heet Indoor SkiDiscovery. Het zit op een industrieterrein en alleen de skihut-achtige deur verraadde dat er wintersportactiviteiten plaatsvinden. Ze hebben aan weerskanten twee rolpistes en in het midden een barretje waar mensen door spiegelglas naar de cursisten kunnen kijken. Bezoek kan jou dus zien stuntelen zonder dat je het door hebt. Voor de skibaan heb je speciaal geslepen ski’s. Als ze te scherp zijn dan snijden ze de mat stuk en je kan er schoenen lenen, maar ik heb lekker mijn eigen schoenen meegenomen. Je skiet in tweetallen op de mat, eentje boven en eentje onder en dat doe je 5 minuten achter elkaar. Dan word je afgewisseld door een ander tweetal. Zo heb je steeds vijf minuten rust en kan je vijf minuten skiën. Het geeft de leraar ook nog even de kans om wat dingen extra uit te leggen terwijl hij met een schuin oog op het skiënde paar let. Als je onderuit gaat gebeurt er iets geks. Je glijdt niet omlaag, maar je rolt omhoog! De mat is zacht en als je een beetje een normale klap maakt doet het niet pijn. Je hebt wel een oplettende leraar nodig die dan even de band stil zet. Ik hoorde wel eens horrorverhalen van schaaf-/brandwonden, maar dat daar heb je bij SkiDiscovery eigenlijk geen last van. Hier heb je een filmpje voor een impressie.

Ik ben nu drie lessen verder en ik kan al bijna parallel skiën en dat terwijl ik parallel van een zwarte piste af ging. Ik heb wel het voordeel dat ik straks de berg een stuk beter af ga, als ik blijf oefenen en op mijn techniek letten. Dan kan ik tijdens de anwärter cursus nog meer leren. Ik heb er zin in! Hier een foto voor een impressie.

Relaxen op het terras van de Kristalhütte

Poederrijden naast de piste in Hochfügen

Kijkend naar het dal in Hochfügen

Uitzicht in het Spieljoch gebied 

Skiën tussen de wolken

Vanaf de top Hochfügen

8er Alm bij Hochfügen

8er Alm bij Hochfügen

Als ik deze droom in één keer wil realiseren moet ik ongeveer 60.000 euro op de bank hebben staan. Dat lukt me nu nog even niet en moet ik mijn eisen wat lager inzetten. Een BMW motor had ik al en daar tuf ik nu vrolijk op rond en een busje is er nu ook bij gekomen. Het is een Volkswagen Transporter 3 geworden. Hij is wel al op leeftijd, maar daar ontduik ik dan een hoge wegenbelasting. Idioot trouwens, zo een wegenbelasting… Als ik een busje wil rijden waarmee je lekker kan duiken dan betaal je ongeveer 1.200 euro per jaar aan wegenbelasting. Dat is tè veel geld voor iemand die voornamelijk op een motor wilt rijden.

Dus het is een Volkswagen T3 bus uit 1983 geworden. Hij is ouder dan 25 jaar en dus wegenbelasting vrij, de vorige eigenaar heeft hem goed opgeknapt en er een nieuw motortje in gehangen. Voor zijn leeftijd ziet hij er dus heel goed uit, met enkel wat roestplekken voorop de auto.

Sommige mensen willen altijd harde feiten horen als het om een auto gaat, dus die zal ik nog even opsommen.

• Oorspronkelijk was het een aannemersbus op grijs kenteken. Op 21 februari 1983 werd hij voor het eerst in Nederland geregistreerd en in april 2010 werd hij omgekeerd naar een geel kenteken. Vandaar dat hij nu een nieuw kenteken heeft.
• Hij is opgeknapt door een bandje wat er een rond rit mee heeft gemaakt door Europa en het schot aan de binnenkant staat vol met boodschappen van lifters.
• Er zitten zes zitplaatsen in. Drie mensen op de voorbank, wat wat krap kan zijn en 3 mensen op de achterbank.
• De motorinhoud is 1570cc, wat afgerond neerkomt op een 1.6L. Hij levert een vermogen van 50 pk met een watergekoelde 4-cylinder. Het is eigenlijk een blok uit een Golf 2 die een beetje aangepast in deze bus is gelegd.
• Hij rijd niet harder dan 120 en het duurt even voordat hij op die snelheid zit, maar het is een betrouwbaar beestje wat met een verbruik van 1 op 12 met geduld door Nederland tuft.
• Er zijn er tussen 1979-1992 allerlei varianten van de T3 van de productieband bij Volkswagen in Duitsland gerold. Dit betekent dat dit ook een vrij oude versie is van de T3.

Maar overstappen naar iCloud gaat niet zonder slag of stoot. Je moet toch iets meer weten dan een gemiddelde gebruiker als je bestaande agenda’s wilt overzetten en niet met een schone lei wilt beginnen.

1. Ik neem aan dat men dit al heeft gedaan, maar ga naar je Systeem voorkeuren via je Appeltje links boven in het scherm. Kies daar voor iCloud en log in met je iCloud gegevens. Dan krijg je een soortgelijk scherm:
2. Start iCal op en vergewis je dat je de iCloud agenda’s ook ziet. Bij mij zie je een aparte servernaam trouwens, maar het is duidelijk dat het iCloud is. (Zie rechts). Je kan ook wel zien dat ik meer dan één agenda heb. Zo met verschillende kleurtjes kan je een redelijk mooi overzicht van je bezigheden zien. Ik heb daarnaast ook een ‘facturabel’ agenda waar ik mijn (logischerwijs) facturabele uren heb staan. Een ander programma pakt dit makkelijk op. Mocht ik het hier niet willen zien kan je het uitvinken en weg is het.
3. Zet je agenda die je wilt exporteren naar iCloud in je iCal door de volgende stappen te ondernemen:
   1. Ga naar de ‘Preferences’ of ‘Voorkeuren’ van iCal.
   2. Klik op Accounts
   3. Voeg hier de dienst van je agenda toe door op het plusje te drukken, als je het e-mailadres en je wachtwoord invult heb je kans dat hij het netjes voor je afmaakt. Anders kan je bij de dienst (Google, Microsoft, etc) meer informatie inwinnen.
   4. Sluit het venster af en ga terug naar iCal
4. Als je nu weer naar de agenda’s kijkt zie je dat er één of meerdere bij zijn gekomen.
   
5. Klik op de agenda die je wilt exporteren met de rechtermuisknop (crtl-klik) en kies voor export. Voor het gemak sla het bestand op je bureaublad op.
6. Ga dan naar File -> Import of Bestand -> Import en importeer het bestand. Je krijgt op een gegeven moment een keuze waar je het bestand wilt importeren. Kies hier voor de nieuwe agenda in iCloud uiteraard.
7. N.B. Mocht je de gegevens in een nieuwe agenda willen importeren moet je deze eerst in iCloud aanmaken via File -> New Calendar of Bestand -> Nieuwe Agenda
8. Check of je in de iPhone/iPad netjes bent ingelogd op iCloud en de agenda’s synchroniseert.

Een alternatief is dat je in een programma een export doet. Je maakt een export uit Thunderbird, Outlook of iets anders en importeert de gegevens in iCal in de nieuwe agenda’s die in de iCloud staan.

Succes!

Als het lukt heb je een iPhone/iPad, MacBook/PC die synchroniseert met de iCloud. Deze laatste kan je ook nog eens via de browser benaderen als je al je apparaten bent vergeten of kwijt bent. Dan ziet het er ongeveer zo uit.

Het originele artikel vind je hier.

Het is natuurlijk wenselijk om het aantal ongelukken tot een minimum te beperken en als we daar als mens iets aan kunnen doen moeten we het niet nalaten. Maar overdrijft de schrijver van dit stuk het niet een beetje heel erg?

Hij geeft aan dat in de laatste 5 jaar 4 doden zijn gevallen onder de quad rijders. Dit is een gemiddelde van 0,8 dodelijk slachtoffers per jaar. Bij de aangegeven 33% kans op overlijden betekent het dat we zitten op 2,4 ongelukken per jaar. Dit klopt niet met het idee dat de trauma helikopter het afgelopen jaar 6 keer moest uitrukken.

Maar het is een toename, dus we kunnen aannemen dat de meeste doden in het afgelopen jaar zijn gevallen. Als we nou berekenen dat er 1 in de afgelopen 4 jaar is overleden en 3 slachtoffers in het afgelopen jaar zijn overleden. Dan is het dodental met een factor 12 toegenomen. 3 slachtoffers, is 33%, dus dat betekent dat er 9 ongelukken zijn geweest. Met een kans van 66% met dodelijke afloop of blijvend gehandicapt betekent dat Nijmegen alle zware traumagevallen hebben aangepakt. Ik weet niet als ik over dit soort cijfers nadenk dan maak ik mij niet zo zorgen.

Uiteraard is het slim om op een quad (ondanks dat het een autokenteken is) een helm te dragen. Niets beschermt je als er iets gebeurt. Gelukkig zie ik de meeste quad rijders ook met een helm rondrijden. Een oproep naar nóg meer regeltjes, wéér meer training vind ik wat overdreven. Naar een ziekenhuis gaan kan gevaarlijker zijn. Voor de liefhebbers heb ik hier een pagina uit het rapport “Kerncijfers Verkeersveiligheid” van rijkswaterstaat gepost. Ondanks de extra training en verplichting van de helm komen motorrijders er toch weer slecht vanaf. Het valt me mee dat de regenten (en geassocieerde) ons op dat vlak niet nóg meer regeltjes opleggen.

Leuk detail trouwens. Niet goed voor de statistieken, gelukkig gebeurt dat niet in Nederland.

Sinds de iPhone 3GS uit kwam zijn er 116 miljoen iPhones verkocht, daarnaast zijn er rond de 30 miljoen iPads verkocht. Heel veel mensen weten dat de nieuwe iOS er aan komt en willen natuurlijk direct updaten. Maar laten we aannemen dat slechts 10% er echt mee bezig is en direct dezelfde avond of de volgende ochtend update. Dit betekent dat er bijna 15 miljoen mensen tegelijk de update van ruim 700Mb download, de benodigde updates in iTunes en de laptop updaten. Ik vind het niet zo gek dat het allemaal vast loopt of moeizaam verloopt.

Ik zie mensen mopperen op websites dat het allemaal niet kan en dat het tegenvalt van Apple. Tja. Je moet ook even zelf nadenken. Moet je direct updaten? Of kan je ook een paar dagen wachten? Vooral als het gaat om je telefoon waar je van moet leven, je moet bereikbaar zijn, je moet je mail onderweg kunnen lezen. Als je zo afhankelijk bent, dan kijk je toch eerst even de kat uit de boom? Mijn klanten adviseer ik niet direct over te stappen. Wacht het even af. Morgen is de iOS update er ook en ook volgende week kan je overstappen op iCloud. Als je het persé NU moet, dan moet je ook niet zeuren dat zaken niet vlekkeloos verlopen. Eigen schuld dikke bult.

Ik had ook wat problemen gisteravond, zo gek was het niet. Met een beetje geduld werkte het later wel. Nu werkt iCloud nog niet goed, maar ik heb geduld, samen met mij zijn er nog 150 miljoen mensen die over willen.

Even refreshen:

In de afgelopen weken zijn er vier mensen overleden plotseling overleden waarvan drie me toch wel een beetje raken. Bij sommige was het niet onverwacht, maar bij allen was het plotseling.

Wietse Nijk
Ik kende Wietse al mijn hele leven. Het was een markante man, om maar even in de woorden van mijn vader te spreken. Elk jaar met kerst kwam Wietse met Marloes en dochter Lobke bij ons eten. Wietse fluisterde altijd, hij had niet echt een stem meer. Nog voordat ik echt bewust van hem werd werd bij hem keelkanker ontdekt. Na operaties en behandelingen kon hij alleen nog maar fluisteren, maar hij leefde tenminste nog. En als hij echt heel boos werd kon hij toch nog zijn stem verheffen en ik was erg verbaasd toen ik dat voor het eerst hoorde. De kanker kwam weer terug, werd weer weg gevochten en kwam weer terug. Hij heeft zijn kleinzoon nog geboren zien worden van zijn dochter en een tijd later verliet hij het leven. Onverwacht op een hele gewone ochtend.

Astrid Bakker
Ze was ongeveer van mijn leeftijd en ineens is ze er niet meer. Ik begreep dat ze door hersenvliesontsteking om het leven is gekomen. We hadden de laatste tijd niet veel contact meer, iets waar ze me nog een paar kermissen geleden op aan sprak. Het hielp niet en het is een gek idee dat ik haar nu nooit meer ga spreken.

Astrid is waarschijnlijk de enige vrouw die mijn broer Frank met een volle vuist in zijn gezicht heeft geslagen. Ze hebben daar later nog samen hartelijk over gelachen. Ze waren samen op vakantie en ze werd aan de bar lastig gevallen door jongens. Op een gegeven moment was ze het zat toen ze weer iemand aan haar kont voelde zitten, draaide zich om en sloeg de eikel vol in zijn gezicht. Toen ze haar vuist weghaalde zag ze de verbaasde en geschrokken ogen van Frank. Oeps, dit keer was het Frank

Het is toch altijd weer schrikken als iemand van mijn leeftijd overlijd. Het bewijst steeds maar weer hoezeer je van het leven moet genieten, het kan zomaar over zijn.

Josephine van Hees
Eigenlijk ken ik haar niet zo heel goed. Ik was met Kirsten mee naar een boekbespreking van “Aan mijn jongere ik”, waar zij deelauteur van was. Daar las Josephine haar eigen deel in het boek voor en het was een prachtig verhaal. Ze beschreef hoe ze kanker krijgt en vanaf dat moment pas echt door heeft wat ze wil en dat ze moet doen wat ze wil. Wat precies de boodschap aan haar jongere ik is moet je in het boek lezen. Ze was erg inspirerend voor mensen die een ziekte hebben, maar raakten ook absoluut de mensen die gezond en fit zijn en niet hun dromen volgen. Waarom zou je stil zitten en geen actie ondernemen? Een goede vraag.

Na de bespreking wisselden Kirsten en ik wat woorden met haar. Ze had de ziekte niet overwonnen, ze was nog steeds ziek, maar leefde er op los alsof er niets te verliezen is. Zo stond er een hele sterke en (geestelijk) gezonde vrouw voor me. Een maand later hoor ik dat ze is overleden. De sterke vrouw heeft dankzij lichamelijke pijnen en een lichaam dat niet meer mee wilde werken toch op moeten geven. Weer een wijze les, je kan strijden en strijden, maar als het teveel of te gek word moet je ook weten wanneer je moet stoppen. Het was best schrikken dat ze was overleden, die sterke vrouw die nog zo kort geleden voor me stond.

Steve Jobs
Laat ik voorop stellen: Ik ga hem niet missen, alhoewel ik me voorstel dat er heel veel naasten zijn die terecht bedroefd zijn. Ik voel me niet verdrietig en ik lig er niet wakker van. Maar het is wel schrikken dat hij ineens overlijd. Apple is altijd goed geweest in het verbergen van feiten die ze niet bekend willen maken. Het is heel vreemd om nu podcasts te horen over speculatie waarom de keynote zo mat was en Steve Jobs niet aanwezig. Hij was stervende. Hij laat een mooi bedrijf achter dat de innovatie waarschijnlijk blijft doorvoeren. Overlijden… Hij omschreef het concept prachtig in zijn befaamde Stanford-speech:

No one wants to die. Even people who want to go to heaven don’t want to die to get there. And yet death is the destination we all share. No one has ever escaped it. And that is as it should be, because Death is very likely the single best invention of Life. It is Life’s change agent. It clears out the old to make way for the new. Right now the new is you, but someday not too long from now, you will gradually become the old and be cleared away. Sorry to be so dramatic, but it is quite true.

Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma — which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of others’ opinions drown out your own inner voice. And most important, have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you truly want to become. Everything else is secondary.

Zo zou Wietse het ook omschreven kunnen hebben. Gelukkig heeft men lang van hem kunnen genieten. Het is zo zonde dat Astrid en Josephine ons al jong verlaten. En ook Steve Jobs is met zijn 56 jaar betrekkelijk jong. Ik twijfel er echter niet aan dat al deze mensen in de post wel geleefd hebben en van het leven genoten hebben. Wij, de achterblijvers, zullen ze missen.

Ik ken mensen die een mooi lichaam hebben, maar toch angstig zijn om het te tonen. Het is idioot dat we ons aan een ideaal beeld proberen te houden. Er zijn ook mensen die tijdens de zwangerschap te weinig eten en de angst om dik te worden is dan belangrijker dan de baby zelf.

Wees gewoon jezelf, dan ben je al heel wat.

A while back, at the entrance of a gym, there was a picture of a very thin and beautiful woman. The caption was “This summer, do you want to be a mermaid or a whale?”

The story goes, a woman (of clothing size unknown) answered the following way:

“Dear people, whales are always surrounded by friends (dolphins, seals, curious humans), they are sexually active and raise their children with great tenderness.
They entertain like crazy with dolphins and eat lots of prawns. They swim all day and travel to fantastic places like Patagonia, the Barents Sea or the coral reefs of Polynesia.
They sing incredibly well and sometimes even are on cds. They are impressive and dearly loved animals, which everyone defend and admires.

Mermaids do not exist.

But if they existed, they would line up to see a psychologist because of a problem of split personality: woman or fish?
They would have no sex life and could not bear children.
Yes, they would be lovely, but lonely and sad.
And, who wants a girl that smells like fish by his side?

Without a doubt, I’d rather be a whale.

At a time when the media tells us that only thin is beautiful, I prefer to eat ice cream with my kids, to have dinner with my husband, to eat and drink and have fun with my friends.

We women, we gain weight because we accumulate so much wisdom and knowledge that there isn’t enough space in our heads, and it spreads all over our bodies.

We are not fat, we are greatly cultivated.
Every time I see my curves in the mirror, I tell myself: “How amazing am I ?! ”

The girl on the picture is model Tara Lynn

Het betekent overigens niet dat je niets aan je conditie moet doen. Als je merkt dat een trap beklimmen al te zwaar wordt of dat je andere dagelijkse dingen niet kan doen of juist moet laten. Dan is het misschien tijd om toch wat aan je conditie te doen.

Ik gebruik de volgende, in alfabetische volgorde:

Akismet
Quite possibly the best way in the world to protect your blog from comment and trackback spam. It keeps your site protected from spam even while you sleep. 

Het wordt standaard met WordPress meegeleverd en met weinig moeite kan je het installeren. Het scheelt inderdaad behoorlijk wat spam, dus het is een aanrader te installeren.

Better Related Content
Better related posts plugin that finds custom post types and searches custom taxonomies

Wat deze plug-in doet is in de post wat steekwoorden zoeken en daarna creëert het een lijst van posts met een soortgelijke inhoud. Ik was wat bang dat het niet goed met de Nederlandse taal om kon gaan, maar meestal staan er zinnige posts in.

Broken Link Checker
Checks your blog for broken links and missing images and notifies you on the dashboard if any are found.

Super plug-in is dit. Zelf vind ik niets erger dan een site waar links gebruikt worden die enkel nog naar foutmeldingen leiden. Deze plug-in checkt alle links die je gebruikt (bij mij nu 3.314 verschillende links) en waarschuwt je als het fout gaat. Als een link niet meer werkt dan kan je het vrij snel vervangen door een andere link of de link zelfs weghalen.

Google AJAX Translation
Add Google AJAX Translation to your blog. This plugin allows your blog readers to translate your blog posts or comments into other languages.

Op mijn blog heb ik geen alternatieve talen, maar ik wilde mensen wel de mogelijkheid geven om artikelen in het Duits en Engels te vertalen. Met deze plug-in wordt de pagina zonder te herladen omgezet in een andere taal.

qTranslate
Adds userfriendly multilingual content support into WordPress.

In mijn gewone website heb ik een optie opgenomen dat bezoekers rechts een drop-down krijgen waar ze een andere taal krijgen. Deze tekst heb ik zelf vertaald en zit opgeslagen in WordPress. Het is erg uitgebreid omdat alle tekst vakken vertaald kunnen worden. Het betekent wel dat je zèlf voor de vertaling moet zorgen.

Google Analyticator
Adds the necessary JavaScript code to enable Google’s Analytics. After enabling this plugin visit the settings page and enter your Google Analytics’ UID and enable logging.

Eigenlijk kijk ik nooit in Google Analytics, maar toch wordt mijn website nog altijd geïndexeerd qua bezoekers e.d. Wie weet heb ik er in de toekomst wat aan. Deze plug-in zou een schakel zijn tussen je website en de Google Analytics services.

Google XML Sitemaps of
Google XML Sitemaps with qTranslate Support (indien qTranslate wordt gebruikt)
This plugin will generate a special XML sitemap which will help search engines like Google, Yahoo, Bing and Ask.com to better index your blog.

Een bestand wat zoekmachines snappen en kunnen lezen helpen je ‘vindbaarheid’ te vergroten. Daarom maak ik gebruik van deze plug-in die de inhoud van je website in een XML bestand giet, wat zoekmachines weer kunnen gebruiken.

Jetpack by WordPress.com
Bring the power of the WordPress.com cloud to your self-hosted WordPress. Jetpack enables you to connect your blog to a WordPress.com account to use the powerful features.

Hier zitten een aantal interessante plug-ins in die normaal alleen voor WordPress.com gebruikers beschikbaar zijn. Ik gebruik de WordPress.com stats om mijn bezoekersstatistieken inzichtelijk te houden en de Twitter plug-in waardoor je hier rechts mijn tweets ziet.

Mass delete unused tags
Deletes all unused tags, handy tool if you want to start over with a quick clean blog.

Een truc voor opruimen die standaard uit staat. Ik wil nog steeds een keer mijn tags op orde brengen en daar kan deze bij helpen. Dan activeer ik hem even en voer hem uit.

Smart 404
Rescue your viewers from site errors! When content cannot be found, Smart 404 will use the current URL to attempt to find matching content, and redirect to it automatically. Smart 404 also supplies template tags which provide a list of suggestions, for use on a 404.php template page if matching content can’t be immediately discovered.

Laatst ben ik overgegaan naar een nieuwe URL. Ik had altijd:
http://www.vanenter.nl/blog/jaar/artikel-naam naar http://www.vanenter.nl/blog/jaar/artikel-naam. Ik heb de index.php er tussen uitgehaald dus. Dankzij deze plug-in kwamen de mensen automatisch op de nieuwe URL terecht. Een hele handige tool die een niet helemaal correcte URL weet te corrigeren.

WP-Optimize
This plugin helps you to keep your database clean by removing post revisions and spams in a blaze. allows you to rename your admin name also. Additionally it allows you to run optimize command on your wordpress core tables (use with caution).

Een tool die ik gebruik om de auto-save versies die WordPress automatisch opslaat te verwijderen. Het is onnodige om idioot veel versies te bewaren, meestal.

De dame die het verhaal vertelde liet het als iets vreselijks klinken en haar stem verraadde behoorlijk wat zorgen. Ze had het er over dat bij een faillissement de Duitse en Franse banken in de problemen komen en dat weer een effect heeft op de rest van Europa. Haar verhaal klinkt herkenbaar nadat ik “Wat als Griekenland failliet gaat? Stap-voor-stap handleiding” gelezen had. Het ziet er inderdaad donker uit en alle belangrijke spelers zullen proberen te voorkomen dat het een regelrechte ramp word.

Ik moest mij inhouden om niet te zeggen: “Wat nou als we het in laten storten?” Ik kende de mensen niet en wilde me niet in het gesprek mengen. Maar de vraag blijft bij mij hangen… Waarom laten we niet de hele Europese economie instorten? Ik snap dat het een hoop stress zal veroorzaken. Mensen kunnen misschien niet meer brood kopen, ik kan niet meer werken, brandstof is niet meer te betalen en ik kan een heleboel dingen niet meer doen die ik graag doe. Maar is het niet beter als er weer chaos komt? Er zijn de mooiste zaken uit hele vervelende situaties gekomen. Nu berusten we allemaal in wat we kennen, wat we doen en we raken steeds verder van de creatieve mens die we ooit waren. We hoeven immers niet creatief te zijn, het leven rolt wel door. Als we straks weer gedwongen worden te innoveren, gaan we dan niet verder met de vooruitgang van de mens?

Een voorbeeld: Jarenlang weten we dat de fossiele brandstoffen opraken, nu alles duurder wordt en het einde steeds meer in zicht komt worden we creatiever en innovatiever.

Nu eten we ons helemaal klem aan vis, terwijl het heeeel slecht gaat met de visstand. Straks kunnen we het gewoon niet meer maken en moeten we alternatieven zoeken en zullen we ontdekken dat we net zo makkelijk de omega-3 uit algen kunnen halen. Net als de vissen die dat al eeuwen doen.

Napoleontische oorlogen
Ooit waren we onderdeel van een Frans rijk en onder de Franse invloed werden in ons land diverse zaken ingericht die we nog steeds gebruiken. Voorbeelden zijn het Burgerlijk Wetboek, de Burgerlijke Stand en het Kadaster. Naast deze triviale zaken voerde Napoleon ook nieuwe standaard maten en gewichten in die nu niet weg te denken zijn de voorbeelden zijn natuurlijk onze meter en de kilogram. Napoleon moest innoveren om zijn rijk te kunnen besturen, indelen en daar plukken we nu nog de vruchten van.

Tweede wereldoorlog
In de tweede wereldoorlog was er een behoefte aan penicilline. Voor de oorlog waren er verschillende bedrijven in Amerika er wel mee bezig, maar het kwam maar niet echt van de grond. Ineens was er een zware noodzaak in plaats commerciële wens en nog nooit heeft de mens zoveel duizenden liters weten te maken van het goedje.

Daarnaast heeft de wens om zo effectief als mogelijk bepaalde bevolkingsgroepen te vernietigen gezorgd voor een prima spoornetwerk waar ons spoor tegenwoordig op gebaseerd is.

Allemaal hele ellendige situaties en vooraf had men er nooit voor gekozen, maar omdat we per ongeluk in die situatie terecht kwamen heeft het ons volk wel doen innoveren. Nu suggereer ik niet dat we weer een oorlog moeten gaan starten om vooruitgang te boeken. De bovenstaande oorlogen waren ook maar ter illustratie. Maar ik denk wel dat het interessant is om weer uit onze comfort zone te komen en wat we dan weer kunnen bereiken. Onder druk wordt alles vloeibaar, als mensen worden gedwongen samen te werken.

Een interessante TED-lezing is deze, ik raad hem aan!
Edward Tenner: Unintended consequences

Je ziet nog wel eens mensen die pijn lijden door acties uit het verleden. Lichamelijk hebben ze nergens meer last van, alles zit tussen de oren. Maar tussen je oren kan je ook littekens krijgen, ergste zijn de onbewuste littekens.

Mwah, toen ik aan dit blog-postje begon had ik een heel verhaal in mijn hoofd, maar nu kan ik er niet zoveel meer van bakken. Het moraal is verdwenen en deze post raakt met recht in de “gedachten” categorie.

Als mensen het over verleden hebben dan moet ik altijd aan een scène denken uit de Lion King van Simba met die aap Rafiki. Hier heeft Simba ook last van het verleden, last van een schuldgevoel. Een hoop levenslessen kan je uit Disney-films halen.

En hier de transcript:

Adult Simba: I know what I have to do. But going back will mean facing my past. I’ve been running from it for so long.
[Rafiki hits Simba on the head with his stick]
Adult Simba: Ow! Jeez, what was that for?
Rafiki: It doesn’t matter. It’s in the past.
[laughs]
Adult Simba: Yeah, but it still hurts.
Rafiki: Oh yes, the past can hurt. But the way I see it, you can either run from it, or… learn from it.
[swings his stick at Simba again who ducks out of the way]
Rafiki: Ha. You See? So what are you going to do?
Adult Simba: First, I’m gonna take your stick.
[Simba snatches Rafiki's stick and throws it and Rafiki runs to grab it]
Rafiki: No, not the stick! Hey, where you going?
Adult Simba: I’m going back!
Rafiki: Good! Go on! Get out of here!
[Rafiki begins laughing and screeching loudly]

In de Frankische tijd (7e eeuw) was Friesland een veel groter gebied en strekte van Denemarken tot aan het huidige België. Heel Noord en Zuid-Holland en Zeeland behoorde toen tot het gebied West-Frisia. Het huidige West-Friesland, wat voornamelijk bestond uit moeras en veengebieden, werd toen Westerlinga of Westflinge genoemd. Tussen 800 en 1300 is veel land weggeslagen in het noordelijke IJsselmeergebied en het westelijke deel van de Waddenzee. Hierdoor raakte West-Friesland gescheiden van Friesland. Het machtsgebied van de Friezen werd kleiner en Noord-Holland viel na de verovering door de Frankische koningen in de handen van de Noormannen en daarna weer de Franken en uiteindelijk werd de eerste Nederlandse graaf Dirk I de regent van het gebied.

De naam West-Friesland bleef hangen als herinnering aan een lang vergeten bezetting en rond 1250 waren alle steden die we tegenwoordig kennen gesticht. Medemblik, toen nog Medemelaka of Medemelacha genoemd, was de eerste stad die opgericht werd.

Tegenwoordig wordt de grens van West-Friesland gedeeltelijk aangegeven door de West-Friese omringdijk en de vijf grootste plaatsen: Hoorn, Enkhuizen, Medemblik, Schagen en Alkmaar. Alhoewel de laatste grotendeels net buiten West-Friesland ligt, in Kennemerland. De eerste bewoning van deze steden dateert resp.uit de 4e eeuw (Medemblik), 10e eeuw (Alkmaar), 10e eeuw (Schagen), omstreeks het jaar 1000 (Enkhuizen) en begin 13e eeuw (Hoorn). Medemblik is dus verreweg de oudste en Hoorn de jongste van deze vijf steden.

Warmenhuizen waar ik vandaan kom ligt aan de voet van de West-Friese omringdijk precies tussen Alkmaar en Schagen in. Hieronder zie je een kaartje van het gebied.

Nu heb ik eindelijk antwoord waarom het West-Friesland heet Ze hebben hier trouwens een apart soort dialect dat een familie is van het Volendams. Meer info hierover vind je op Wikipedia.

Dit stukje is eigenlijk een samenvatting van een stukje uit een groter geheel:

Het ontstaan van West-Friesland door Frans J.P.M. Kwaad.

Voor een verdieping en uitgebreide uitleg raad ik je aan om hier een kijkje te nemen.

Zie hieronder de oude code:

<object width=”425″ height=”344″ classid=”clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000″ codebase=”http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0″><param name=”allowFullScreen” value=”true” /><param name=”allowscriptaccess” value=”always” /><param name=”src” value=”http://www.youtube.com/watch?v=/zlfKdbWwruY&amp;hl=en&amp;fs=1″ /><param name=”allowfullscreen” value=”true” /><embed width=”425″ height=”344″ type=”application/x-shockwave-flash” src=”http://www.youtube.com/watch?v=/zlfKdbWwruY&amp;hl=en&amp;fs=1″ allowFullScreen=”true” allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true” /></object>

Is tegenwoordig vervangen door de nieuwe code:

<iframe src=”http://www.youtube.com/embed/zlfKdbWwruY?rel=0″ frameborder=”0″ width=”550″ height=”309″></iframe>

Waar wil je op wachten
tot je wat zeker weet?
alsof dat bestaat en
zekerheid geeft
is niet elke seconde
een mogelijk uur U?
waarom nog wachten?
Waarom niet nu?

Wat houdt je tegen?
wat maakt je bang?
dat wikken en wegen
je blijft aan de gang
je aarzelt nog even en
wat heb je dan?
dan is alles weer anders
en het komt er niet van

Later bestaat niet
je weet hoe dat gaat
later, dat gaat niet
later, later,
later is te laat

Dus doe hoe je zelf wilt
en neem je besluit
denk je het te weten
kom ervoor uit
laat ze niet raden
naar wat je bedoelt
laat ze het weten
hoe jij het voelt

Later bestaat niet
je weet hoe dat gaat
later, dat gaat niet
later, later,
later is te laat

Is niet elke seconde
een mogelijk uur U
Later bestaat niet
Later is nu.

Het gebeurt niet vaak, maar af en toe heb je een gestrest iemand die je er absoluut niet door wil laten en dit laat hij merken door je klem te rijden. Andere mensen blijven gewoon rechts rijden. Vanochtend reed ik toevallig samen met een andere motorrijder en toen gebeurde het volgende: Ik haal een auto in, de motorrijder achter me wilde hetzelfde doen, maar de auto had de doorgang al afgesneden. De motorrijder zwenkt naar de andere kant en de auto zwenkt er achteraan om de weg weer te blokkeren. Tja.

Let op, hieronder zie je foto’s van ongelukken met motoren. Je ziet geen menselijke slachtoffers, maar als je al bang was voor motorrijden, dan moet je het maar niet bekijken.

Op zich is het helemaal niet zo verkeerd om mensen er door te laten als ze op de motor tussen de files door rijden. Ten eerste heb je er geen last van omdat de filedruk voor je niet toeneemt en ten tweede is het veiliger voor de motorrijder. In de jaren dat ik op de weg zit (en ik heb echt wel veel kilometers versleten) zie ik regelmatig auto’s langs de weg staan met blikschade. Mensen letten niet op en botsen tegen elkaar en meestal is er niets aan de hand. Als wij motorrijders braaf in de files blijven rijden of als laatste in een rij voor het stoplicht stoppen en de automobilist maakt dan een foutje zijn de gevolgen wat erger.

Ik had laatst dat twee auto’s voor me noodstop maakten om nog te stoppen voor het oranje licht. Een Audi zat dicht achter me en toen ben ik maar langs de twee auto’s gereden door het niet meer zo oranje licht. Ik hoorde de remmen van de Audi piepen, dus het was een goede keuze denk ik.

Hieronder twee voorbeelden. De eerste valt mee. Een auto ziet een motorrijder totaal over het hoofd en de motorrijder komt er licht gewond vanaf.

Een ander voorbeeld is deze en ik wil niet weten hoe de motorrijder hier er aan toe is.

Of wat dacht je van deze?

Deze foto’s geven een goed beeld van de reden waarom ik niet achteraan bij een stoplicht stop en waarom ik tussen de files door tuf.

Natuurlijk snap ik de irritatie van sommige automobilisten ook wel als de motorrijders als idioten tussen de auto’s door jakkeren en veel mensen laten schrikken. Laten we beginnen: Het mag! Tussen de files door rijden. Het is niet gedoogd en het is niet verboden. Het is toegestaan om met twee voertuigen over dezelfde strook naast elkaar te rijden. Het is natuurlijk niet verstandig om als een idioot tussen stilstaande auto’s te racen en als er dan iets gebeurt dan is het natuurlijk de schuld van de motorrijder. Er zijn een aantal afspraken gemaakt door het motorplatform, de Motor Actie Groep, politie en wat andere betrokken partijen. Als je er meer over wilt lezen dan raad ik: “Samenspel in de file” en de uitgebreide site “Tips voor Motorrijden in de File” aan.

Er zijn een aantal zaken al voor gekomen waar de automobilist een motorrijder in de file aan reed. Daar heeft de motorrijder zijn gelijk gekregen. Voorbeelden? Zie hier:

• Motorrijder niet schuldig aan fileongeval
• Ongeval bij inhalen file
• Automobilist volledig aansprakelijk

Zou dat moeilijk zijn trouwens? Een spiegel er af schoppen vanaf de motor?

Er is nu een methode om een thema veilig aan te passen en nog steeds updates te kunnen draaien, namelijk: Child themes.

Het idee is eigenlijk heel simpel. Je maakt een folder naast je gebruikte thema en in deze folder zet je alle files die je wijzigt. In het bovenstaande voorbeeld zie je bijvoorbeeld dat in het originele ontwerp een pagina titel staat. Deze vond ik lelijk en heb ik weggehaald door content.php te kopiëren naar mijn eigen folder en de code voor de titel weg te halen.

Maar laten we van voren beginnen:
Ik maak gebruik van mijn website als voorbeeld.

Stap 1: Upload een thema dat je wilt gaan gebruiken als basis naar je website. Ik gebruikte eentje die er al standaard in staat: Twenty Eleven.

Stap 2: Maak naast (niet in) het thema een mapje aan voor het child theme, waaraan je je eigen thema herkent. Ik heb het bijvoorbeeld twentyeleven-flo genoemd. Zo staan de thema’s naast elkaar.

Stap 3: Maak in je child theme mapje een CSS file aan genaamd: style.css. In deze file moeten minimaal de een aantal zaken staan, ik heb hieronder een soort template gemaakt waar je de zaken tussen de [..] moet vervangen voor iets nuttigs:

/*
Theme Name: [naam van je Child-theme]
Theme URI:  [URL van je de pagina over dit thema]
Author:     [Een auteur]
Author URI: [URL van de auteur]
Description: Childtheme of [exacte naam van het hoofd thema (vind je in style.css)]
Template:   [exacte naam van de folder van het hoofd thema]
Version:    [Een versie nummer]
*/

@import url("../[exacte naam van de folder van het hoofd thema]/style.css");

Dit trucje hoef je alleen uit te voeren in je CSS bestand. De verwijzing hoef je verder niet in de ander bestanden mee te nemen.
Mijn child theme css als voorbeeld:

Stap 4: Open de originele CSS en kopieer de stylen die je wilt veranderen over naar je eigen CSS. Laat zaken die je niet wilt veranderen gewoon staan. Het hoofd thema wordt nog steeds geladen, het gaat louter om de aanpassingen. Sla de wijzigingen op.

Stap 5: Ga naar de thema-kiezer in de back-end van WordPress en kies je eigen gemaakte child thema en check dat je CSS wijzigingen zijn doorgevoerd.

Stap 6: Pak eventuele andere bestanden er bij en pas deze aan. Een voorbeeld wat ik deed was de data van Engels naar Nederlands zetten. Ik maakte een lege functions.php aan in mijn child theme folder. Ik weet dat de regel:

Gepost op 9 September 2011 door Floris

gemaakt wordt door: function twentyeleven_posted_on(). Deze functie kopieer ik helemaal uit de originele functions.php en zet het in de functions.php in mijn child theme. Daar pas ik hem aan en vervang Posted on door Gepost op. De rest van functions.php laat ik intact. Zie hieronder een voorbeeld van files die ik heb aangepast:

Je kunt het zo gek maken als je zelf wilt. Mocht er een thema update komen dan kan je het ongestoord uitvoeren. Het hoofdthema wordt vervangen met alle voordelen en jouw aanpassingen staan veilig in de folder van het child theme. Bij vragen, stel ze gerust in de comments!

Zelf vond ik het thema erg groot en lomp met veel witvlakken en heb ik een aantal aanpassingen gedaan. In het verleden paste ik een thema helemaal aan in de bron van het thema. Nu met de nieuwe WordPress is dat niet zo handig meer, je kan namelijk niet meer ongestoord thema-updates uitvoeren omdat deze je wijzigingen overschrijven. Wat je dan het beste kan doen is een child-theme aanmaken en hier de aanpassingen in doen.

Sommige mensen vinden de foto in de header te groot. In het begin had ik daar ook een beetje last van. Tot ik verder ging kijken en het me opviel dat de layout een stuk strakker is. Het kan er wat saai uit zien en dat heft de grootte van de foto weer een beetje op! Ik heb weer op al mijn websites dezelfde layout opgenomen, echter wel met andere foto’s.

Floris van Enter, in digitale vorm
Floris’ krabbels, blog van Floris van Enter
EnterMI, uw gids in ICT-uitdagingen
Duiktochten.nl, Avontuurlijke duikreizen, onder en boven water

Eigenlijk het enige waar ik een beetje mee zit is dat het thema dat ik gebruik ook door veel andere websites wordt gebruikt. Maar daar moet ik me maar even overheen zetten. Het ziet er gewoon goed uit!

Dit is al het 4e jaar dat ik WordPress gebruik als Content Management Systeem en het bevalt nog steeds. Vroeger maakte ik mijn websites helemaal zelf met tabellen. Dit is toch een stuk eenvoudiger. Hier een stukje nostalgie.

Jaren geleden had ik een lijstje van zaken die ik ooit wilde doen. Pianolessen en motorrijden stond vrij hoog op dat lijstje en het enige wat mij ontbrak was het geld om er aan te beginnen. In augustus 2003 werd ik ontslagen bij mijn werkgever vanwege allerlei bezuinigingen. Ineens stond ik op straat terwijl ik nog een paar maanden werd doorbetaald en een ontslagpremie van 3 maanden stond ik in eens op straat. Ik had geld en één van de eerste dingen die ik deed was met rijschool Bolweg bellen om mijn motorrijbewijs te halen.

Na ruim 20 lessen en een examen waar ik op miraculeuze wijze niet ben gezakt was ik ineens een motorrijbewijs rijker. Mijn ouders waren er niet echt gelukkig mee en mopperde wel een beetje toen ik snel na het halen van mijn rijbewijs mijn eerste motor kocht. Ik denk dat er maar weinig ouders zijn die juichen als hun kind van het transportmiddel het aantal wielen op een transportmiddel halveert en de kreukelzone opheft.

Honda CBR 600F uit 1989
Mijn eerste motor was een CBR gekocht in het Oosten van Nederland. Ik ging er heen met het OV en terug op de motor. Ik weet nog dat ik het super eng vond dat ik helemaal alleen op de motor zat aan de andere kant van het land. Op een gegeven moment werd ik ingehaald door een motorrijder en die heb ik tot Utrecht gevolgd als een soort referentie punt.

De eigenaar van de motor waarschuwde nog dat er iets raars was met de brandstof tank en dat ik het schoon moest maken. Bij Utrecht sputterde inderdaad de motor (terwijl ik nog genoeg benzine had) en op de A12 kwam ik aan de linkerkant op de redresseer strook tot stilstand. De politie zag me staan en vond het te gevaarlijk dat ik aan de verkeerde kant van de snelweg stond. Ze wilden dat ik op de vluchtstrook rechts op hulp wachtte en zetten de hele snelweg af zodat ik hem veilig naar de overkant kon lopen. Toen er even later een langzaam rijdende file voorbij kwam kreeg ik het wel heel warm. Het was verder een top motor. Ik heb er tienduizenden kilometers op door gebracht en heeft twee (echte) vallen met mij overleefd.

Kawasaki GPX 750
Op een gegeven moment begon de CBR door een gebrek aan onderhoud langzaam in te storten, ik gooide er alleen benzine en olie in en verving de noodgedwongen de brandstofpomp en ketting. Mijn nieuwe motor werd een Kawasaki met een iets grotere motor en dat merkte je wel. Dit was weer een sport-tour motor wat ik erg prettig vond, je kunt zorgen dat je een kwartier eerder op de bestemming bent dan een auto door achter het ruitje te kruipen of lekker relaxed recht opzittend toeren.

Na behoorlijk wat kilometers reed ik terug naar Nijmegen voor de Nijmeegse 4-daagse en ik haalde stoer een BMW auto in. Daarna moest ik tanken dus, hard remmen en de bocht in sturen. Maar ik was iets te enthousiast geweest en haalde helaas de bocht niet. Ik reed met een vaartje van 60 a 70 door het gras en keek naar een bord waar ik niet tegenaan wilde knallen. Helaas rijd je toe naar dat waar je naar kijkt en ik knalde met 60 km/u tegen het “Ga terug” bord. Het kuipwerk kon ik nog een beetje opknappen zodat ik in Nijmegen terecht kwam, maar snel daarna heb ik de motor verkocht. Hierna ging er een paar jaar overheen voordat ik weer op de motor stapte.

Honda CB 750 SC Nighthawk
Na ruim vier jaar zonder motor werd het weer tijd voor een motor. Mijn lease-auto moest ik inleveren en ik zou zonder vervoer komen te zitten. Voor weinig geld wist ik deze motor op de kop te tikken. Na twee nieuwe accu’s (door een rot digitaal klokje) en ruim 6.000 kilometer werd het weer tijd om verder te kijken. Deze motor had vele voordelen: automatische kleppenstellen, cardan aandrijving. Helaas had het ook een nadeel: Ik was met mijn 1m85 toch iets te groot voor deze motor, ik miste de kuipen die deze naked bike ontbrak en ik zocht een motor waar ik veel kilometers op door kon brengen.

BMW K 100 LT
Dit is de duurste en fijnste motor die ik ooit heb gekocht. Hij rijdt alsof ik een koning ben. Het was even wennen aan het gewicht omdat het ook de zwaarste motor is die ik ooit heb bereden. Dit waren mijn avonturen tot nu toe. Terwijl ik spaar voor een mooie nieuwe BMW R 1200 GS Adventure bij de dealer vandaan rijd ik rond op de K 100. Misschien ruil ik hem tussendoor nog in voor een iets nieuwer of jonger model, maar tot die tijd zal ik er de nodige mijlen op slijten.

Mijlen teller
Er zit een mijlen teller in de BMW. Het is een grappig detail dat op de CBR na al mijn motoren een mijlen-teller hebben gehad. Ik ben dus redelijk gewend in het rekenen op de motor. Ik moet bijvoorbeeld nog 44 kilometer rijden, dan reken je uit: 44/1,6 = ongeveer 27 mijlen en dat betekent dat ik daar nog 2,7L benzine voor nodig heb. Dan weet ik een beetje wanneer en waar ik kan tanken. Of er is een 50 kilometer zone, dus ik kan niet harder dan 30 mijl en bij een 80 kilometer zone is dat 50 mijl etc.

Reisverslag Albanië en voormalig Joegoslavië 2009
Door de westelijke Balkans op een GS

Verslag van een solo-motorreis door de westelijke Balkan op mijn R1200GS: 6250 km in 24 dagen door Albanië en het voormalige Joegoslavië (Slovenië, Kroatië, Bosnië Herzegovina, Montenegro, Macedonië, Servië en Kosovo).

Samenvatting

De westelijke Balkans zijn een nog relatief onbekende bestemming voor motorrijders. Geheel onterecht, want de natuur en wegen zijn schitterend, het weer is doorgaans prima en er zijn voldoende bezienswaardigheden.

Ook de geschiedenis is indrukwekkend; met name de gevolgen van conflicten uit de jaren ’90 zijn nu nog duidelijk zichtbaar. Mensen hebben veel meegemaakt maar hebben een groot relativerings- en doorzettingsvermogen, en staan zeker open voor bezoekers.

De voorzieningen zoals restaurants, hotels en wegen zijn in voldoende mate aanwezig, en worden steeds beter. Hopelijk niet te snel, want is dit niet juist een van de belangrijkste redenen om naar dit laatste nog relatief onontdekte stukje Europa te gaan?

Dag 1: 26 augustus 2009: Berkel en Rodenrijs (NL) – Düsseldorf, D (240km)

‘s-Morgens nog even snel een doorwaaibroek gekocht vanwege de aanhoudend hoe temperaturen in Joegoslavië. Alles blijkt redelijk gemakkelijk in de drie koffertassen te passen. Ik heb voor 10 dagen schone kleding mee en ga er van uit dat ik halverwege mijn reis ergens kan wassen. Nog even snel naar de markt voor een mooie bos bloemen voor mijn vriendin die het een poosje zonder mij moet stellen. Na de lunch is het dan echt zover, ik vertrek! De eerste etappe gaat langs mijn vader in Arnhem, die ik nog niet had verteld over het avontuur dat ik ga ondernemen. Hij en zijn vrouw reageren gelukkig enthousiast i.p.v. bezorgd en na een uurtje zwaaien ze me uit richting Düsseldorf. Ik doe het rustig aan want volgens Truus (= Garmin Zumo 550) heb ik zat tijd. Ruim op tijd bij ìdo is der Bahnhofë om de motor en bagage te prepareren. Je krijgt vier lussen die je zelf mag aanleggen. Bij het oprijden moet je op je tank gaan liggen, zo laag is het. Op de zijstandaard en het personeel doet de rest. Vriendin belt geëmotioneerd op dat ze bloemen erg mooi vind. Even later worden we aan de trein uit Hamburg gekoppeld en vertrekken we richting zuiden. Ik deel de slaapcoupé met een zweeds stel dat met een Alfa Spider naar Verona gaat en twee duitse jongens die in de Dolomieten gaan toeren. Mijn plannen m.b.t. Albanië maken veel indruk, en ik krijg meteen tips mee voor de kwaliteit van de wegen in Kroatië en Griekenland. Het eten dat normaal gesproken in de trein verkrijgbaar is blijkt er door omstandigheden niet te zijn, dus ik koop meteen maar de laatste voorverpakte sandwiches en spoel ze weg met een Becks. In de coupe praten we over landen, reizen, motoren etc. Enkele Becks verder worden de bedjes neergeklapt en om te gaan pitten. Oordoppen in tegen de herrie, maar prima te doen. Morgen de eerste ëechteí dag vanuit Bolzano richting Slovenië.

Dag 2: 27 augustus 2009: Bolzano, I – Cortina díAmpezzo – Carnia (242 km)

Minimalistisch out-of-the-box ontbijt in de trein. Dat halen we nog wel in. Uitladen duurt best lang en eerste navigatie gaat meteen mis op doodlopende weggetjes. Eenmaal op de goede weg richting Seismer Alp, de hoogste weide van Europa, veel last van trage voorliggers, of genieten die ook zo van de hoge bergen die om ons heen omhoog schieten o.a. Schlern (Sciliar)? Inhaalontbijt in Siusi. Mooie tocht door via Val Gardena , langs de noordzijde van de Sella groep, en vervolgens via de hoge passen Valparola en Falzarego langs de voormalige verdedigingswerken tussen Italië en Oostenrijk. Dit gebied (Zuid Tirol/ Alto Adige) hoorde vroeger tot Oostenrijk! Lunch in het mondaine Cortina díAmpezzo bestaat uit prosciutto, mozarella e.d. Je bent Italië of niet! Tegen beter weten in de omweg via de Drei Zinnern en Lago Misurina genomen, maar meer dan de moeite waard. Gesterkt door deze ervaring na Auronzo met zijn turqoise meer een extra pas met veel haarspelden genomen naar Santo Stefano en vervolgens via de Karnische Alpen naar het oosten. Ineens begint het te druppelen en bij Rigolato genoodzaakt te stoppen omdat het doorwaaipak zonder membraan er in natuurlijk voor geen meter waterdicht is. Gelukkig is het snel over. Mijn oorspronklijke doel Bovec in Slovenië wordt nu een beetje ver, dus in Tolmezzo zonder succes even rondgereden op zoek naar hotel . Stukje verderop slaag ik in Hotel Carnia met een zeer aantrekkelijke blokhut met bier voor de deur. De dame achter de tap heet Monica, een leuke Colombiaanse, die me na het uitwisselen van enige spaanse zinnetjes spontaan uitnodigt voor het carnaval in haar hometown. Kamer en eten zijn prima voor elkaar. Motor in de garage wat wil je nog meer. Tot laat zit ik buiten aan de locale rode wijn en praat o.a. met Nadia uit Roemenië, die opvalt door een relatief goede beheersing van het engels. Morgen wil ik via de Vrsic pas bij Triglav, Nova Goriza en Triëste naar de beroemde grotten bij Skocjan en dan overnachten in Koper.

Dag 3: 28 augustus 2009: Carnia -> Koper, SLO (299 km)

Geheel tegen de verwachting in een heel uitgebreid ontbijtbuffet en daarna snel vertrokken. De Julische Alpen blijken veel minder druk dus kan er lekker doorgereden worden. De pas omhoog richting Sella Nevea is ontroerend mooi, eerst slingerend langs een nog dampend riviertje, en dan flink wat haarspelden omhoog. Af en toe door de berg, dus maar goed dat ik een helm met ingebouwde zonnebril heb. De afdaling richting Tarvisio voert langs een mooi bergmeer. Vervolgens rechtsaf richting Kranska Gorja in Slovenië. Aangenaam is de verrassing dat Slovenië al lang op de Euro is overgegaan en nog aangenamer dat de benzine vrijwel wordt weggegeven (naar Hollandse maatstaven). Na een cappuchino beginnen we aan de Vrsic pas langs de Triglav, Sloveniës hoogste berg. In de eerste haarspeld verbaas ik me over de aanwezigheid klinkers, oppassen dus! Gelukkig is het droog en buiten de hairpins ligt er -afgezien van wat gaten en scheuren- ënormaalí asfalt. Toch blij dat ik op een GS zit en niet op mijn vorige fiets, een Intruder 1400! Bovenop de pas is het een drukte van jewelste met dagjesmensen dus even rondkijken en dan snel weer door. De haarspelden zijn genummerd t/m 50. Is dit een soort van recordaantal? Thuis even uitzoeken. < de Stelviopas heeft er ëmaarí 48, wie biedt er meer?> De pasweg eindigt onder in het dal van de Soca richting Bovec. Dit blijkt een heerlijke weg en Bovec blijkt een mooi etappe-plaatsje. De weg van Bovec naar Nova Gorica is mooi en snel door een rivierdal. Tussen Nova Gorica in Slovenië en Gorizia in Italië lag vroeger nog het ijzeren gordijn. Nu kan je zo over de grens lopen. Ik maak een foto van de GS op deze voormalige grens en even daarna geniet ik van een salade in Italië. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 35 graden. Al laatste troef verwijder ik de uitneembare panelen waardoor mijn jas nu helemaal doorwaait. Als het nog warmer wordt zal ik de kuipruit lager moeten zetten. Daarna een wederom snelle mooie weg naar Triëste. Langs de kust is het echter af en toe stapvoets rijden. I.t.t. sommige berichten is Triëste en hele mooie stad. Ik neem een aantal fotoís en een drankje op een van de terrassen aan een pittoresk kanaaltje. Vanuit Triëste de kortste (maar mooie) weg naar de Skocjan grotten. Hier een rondleiding door een overweldigend mooie grot (en ik heb er al wat gezien!) die op de UNESCO werelderfgoedlijst staat vanwege een ondergrondse canyon incl. rivier. Past zo in een Spielberg film! Onze gidse heeft een nederlands vriendje met net zoín motorjack als ik, maar houden de vergelijkingen op. Ze is een een beetje gek, maar dat wordt je vanzelf na 6 jaar rondleiden door dezelfde grot. De grot duurt langer dan gepland dus pak ik illegaal zonder vignet even de tolweg naar Koper, waar ik incheck in het gelijknamige hotel. Als USP beschikt dit hotel over een terras aan de haven met zeezicht waar ik nu dus lekker zit te typen. De bediening is echter een beetje oost-europees traag. Een DJ draait lekkere house . Morgen nog een stukje van Istrië incl. overgang naar Kroatië en hopelijk tot aan Plitvicka. Weíll see.

Dag 4: 29 augustus: Koper -> Karlobag, HR (342 km)

Ontbijt in Koper en daarna langs Piran. Je mag er alleen tegen betaling in, dus dat slaan we maar even over. Rijden is immers het doel van deze reis, niet zozeer het toerisme. Via Portoroz naar de grens met Kroatië. Bij het passeren daarvan kijk ik kennelijk naar de verkeerde official die geen stopgebaar maakt, dus rij stapvoets door. Blijkt er ook een man in het hokje te zitten die uit zijn vel springt dat ik niet stop. Ik speel de vermoorde onschuld en krijg mijn stempeltje. Eerstvolgende stop is Rovinj, een mooi stadje op een schiereiland. Ik maak er wat fotoís vanaf de kade. Pinnen voor Kunaís (1 euro = 7,5 Kuna). Vervolgens een mooie tocht dwars door Istrië richting Opatija en Rijkeja. Ook hier klopt weer niks van de berichten dat Istrië plat zou zijn; Er zijn prachtige heuvels, bergen en daarbij passende 3-D wegen, dwz bochtig en op en neer. De kwaliteit van het asfalt is prima; alleen in sommige steden zijn de kruisingen wat afgesleten en dus gladjes (gevoeld met de laars) . Via de Dalmatische kustweg naar Senj; wat een bochtenfestijn met zeezicht. Wel veel tegenliggers en overdreven inhaalver- en snelhei dsgeboden. Voor Senj begint het enorm te waaien vanuit de bergen, dus twijfel ik of het verstandig is de bergen in te gaan. Enkele kilometers later maak ik een executive decision (gebaseerd op erg zwarte lucht en nog meer wind) en ga ik van hier niet de bergen in richting Plitvicka, maar vervolg ik alsnog de kustweg naar Karlobag. Hier vind ik een eenvoudig hotelletje aan het haventje. De hele nacht waait het als een gek.

Dag 5: 30 augustus: Karlobag -> Split (248 km)

Vanwege de wind blijf ik wat langer op bed liggen, maar als de mensen me vertellen dat dit wel een paar dagen kan duren besluit ik het er alsnog op te wagen. Omhoog de bergen in aanvankelijk veel wind dus oppassen geblazen, maar eenmaal boven is het blauw en rustig. De doorgaande weg naar Knin is een hele mooie afwisselende en soms ook snelle. Langs de weg veel verlaten, vervallen huizen met vervallen daken en gevels vol kogelgaten. Stille getuigen van hetgeen zich hier heeft afgespeeld. Je hebt er natuurlijk over gelezen, maar je realiseert je het pas echt als je ziet. Langs de weg staat een pantserwagen als gedenkteken waar ik een foto van maak. Zonder problemen arriveer ik halverwege de middag in Split en check ik in het Bellevue, een hotel in oude stijl aan de haven op loopafstand van het paleis van keizer Diocletianus. Dit is dan ook meteen de hoofdattractie van Split, een openluchtmuseum waarin gewoon mensen wonen en vooral veel terrassen. Heel leuk om in rond te dwalen en de boulevard is ook goed gepimpt. De service in het Bellevue dat zijn glorietijd al lang heeft zien verstrijken is zoals de LP al aangaf een beetje laks. Dankzij een klein paaltje hou ik een permanente herinnering over aan Split op het deksel van een van de zijkoffers <na thuiskomst vervangen>.

Dag 6: 31 augustus: Split -> Mostar, BIH (188 km)

Zet ik mijn reis voort in zuidoostelijke richting langs de Dalmatische kust en vervolgens langs de rivier het binneland in naar Mostar. Als tijdelijk afscheid van de kust verorber ik een visje in Ploce, wat geen enkele toeristische ambities heeft, en juist daardoor wel aardig. Halverwege de middag arriveer ik in een erg heet Mostar en vind een leuke B&B met airco en parkeerplaats voor 35 euro. Lekker gedoucht en Mostar in. Vooral bekend van de kapotgeschoten en inmiddels herstelde brug (Unesco werelderfgoed). Het oude centrum is helemaal opgeknapt en zeer toeristisch maar niet te druk. Eind van de middag bezoek ik de voormalige front linie. Er staan zeer veel kapotgeschoten gebouwen, waaronder een groot modern kantoorgebouw. Er tegenover bevindt zich café Coco Loco en binnen vraag ik wat voor kantoorgebouw het is. Van het een komt het ander en heb ik de hele avond zitten praten (en bier drinken) met Zoran, een Kroaat die destijds als 17 jarige mee moest vechten. Het gesprek met Zoran heeft me zeer veel inzichten verschaft en is een van de hoogtepunten van mijn trip. Terug naar mijn B&B loop ik door de oude stad en zie wat jongeren op het dak van een van de kanten van de brug zitten. Tegen de tijd dat ik er ben zijn ze al weg, dus heb ik deze unieke plek voor mezelf om uit te kijken over Mostar en weg te dromen over van alles en nog wat.

Dag 7: 1 september: Mostar -> Sarajevo (128 km)

Ook het ontbijt is prima, een echte aanrader. Had ik al verteld dat ze een dakterras hebben met uitzicht op de oude brug? Vandaag is een makkie; de afstand naar Sarajevo is maar 125 km incl. een lekkere bergpas. Ik rij Sarajevo in over ëSniper Alleyí, een zeer lange en brede boulevard waar men destijds bij het oversteken als schietschijf diende voor de Servische sluipschutters in de heuvels om de stad. Bizar! Ook passeer ik het Holiday Inn waar destijds alle oorlogscorrespondenten verbleven. Ik vind een B&B aan de rand van het oude turkse centrum, waar ik als lunch cerapi neem (lekkere vleesballetjes in een broodje). Sarajevo is een moderne stad waar veel minder over gebleven is aan oorlogsschade. De plek waar het startschot werd gegeven voor de 1eWO (aanslag op Frans Jozef) valt nauwelijks op. ís-Avonds bij het eten raak in aan de praat met Enzo en Claudio, twee Italianen die een congres bezoeken. Als we het over Nederland hebben probeert een dikke toerist uit NL zich in ons gesprek te mengen, maar gelukkig weet ik mijn nationaliteit voor hem te verbergen, dus hij haakt snel af.

Dag 8: 2 september: Sarajevo -> Dubrovnik, HR (228 km)

Op papier een eenvoudige (rode) weg terug naar de kust gekozen. Tot Foca gaat alles makkelijk, daarna wordt het een stuk slechter incl. passages met slechts een enkele rijstrook en gravel (vanwege werkzaamheden waar niemand mee bezig lijkt). De omgeving is echter ontroerend mooi (moet zelfs nu even slikken), maar misschien speelt ook de eenzaamheid een beetje mee. Ik bevind me hier in een van de servische gebieden van BiH. Geen kip die engels of duits praat, dus handen en voeten gebruiken bij het bestellen. Ook Truus weet het niet meer want meneer Mapsource is hier nog niet geweest. Veel bekijks; kennelijk komt hier bijna geen buitenlander, laat staan op een motor. En geef nou toe, samen met de BMW zijn we best een indrukwekkende verschijning;-) Tijdens een koffiestop krijg ik toevallig een SMS, dus die bel ik meteen even live terug in de uitzending. Fijn om even iets vertrouwds te horen. De rest van de weg via Trevinje is over prima asfalt en twee rijstroken, dus ik slinger me met gemak naar de beschaving in Dubrovnik. In het aangrenzende Lapad krijg ik langs de weg kamers aangeboden, maar te duur naar mijn zin. Een ouder mannetje biedt zijn appartement incl. airco aan voor 35 euro en stapt bij me achterop er naar toe. Niks mis mee dus genomen. Snel douchen en met de stadsbus naar de fraaie oude stad van Split. Tijdens het eten raak ik in gesprek met een Australische uit Cairns die al drie maanden onderweg is, maar wel wat meer tijd neemt per plaats. Op basis van de weerberichten ga ik morgen Montenegro in, eerst langs de kust en hopelijk een flink eind de bergen in.

Dag 9: 3 september: Dubrovnik -> Zabljak, MNE (255 km)

Het oude mannetje komt stipt op tijd de sleutel in ontvangst nemen en na een ontbijtje aan de haven ga ik op weg naar Montenegro. Eenmaal daar schiet het verkeer rondom de baai van Kotor niet echt op. Gelukkig is het een hele mooie baai, zowat een binnenzee, en de plaats Kotor zelf is weer zoín typisch openluchtmuseum. Helaas ben ik vergeten de batterij van de camera op te laden dus verder deze dag geen fotoís kunnen maken. Daís wel jammer want de weg over de pas naar Cetinj blijkt fabelachtig met krappe haarspelden en fantastische uitzichten over Kotor, de baai en de Adriatische zee. Tijdens de lunch in Cetinj raak ik aan de praat met een leuk stel uit Praag. Dan via een mooie snelle en bochtige weg naar beneden richting Podgorica. Vanaf de pas zie je in de verte het Shkodermeer liggen, dat aan de verre zijde grenst aan Albanië. Ik twijfel of ik het Ostrogklooster zal bezoeken, maar ben blij dat ik het heb gedaan. Ten eerste omdat het een mooi ding is, zo hoog tegen de bergwand aan geplakt, ten tweede omdat de weg er naartoe zeer uitdagend is. Al slingerend ga je tegen de bergwand omhoog, met af en toe heel slecht, zeg maar soms onverharde weg. Ze zeggen dat Milosevic zich hier hier verschuild. In Niksic vraag ik hoelang het nog is naar Zabljak, de enige plaats van betekenis in NP Dormitur (hoogste berg van Montenegro) . De ober denkt 2,5 uur en informeert meteen naar de prijs van mijn motor want hij wil er later net zo een. In ongeveer de helft van de aangegeven tijd bereik ik mijn bestemming, ondanks de af en toe smalle en slechte maar welk heel mooie weggetjes. Leuk hotel gevonden waar ik twee duitsers ontmoet die ook al in Kosovo en Albanië zijn geweest. Handig voor de praktische informatie. Na het eten bezoeken een we een plaatselijke kroeg.

Dag 10: 4 september: Zabljak -> Pristina, KOS (335 km)

Via een perfecte weg door de Tara Canyon (de een na diepste ter wereld, na de Grand Canyon in de USA) bereik ik Berana voor de lunch. Volgens mijn wegenkaart is er een interessanter (gele) bergweg naar Pec in Kosovo. Na vele kilometers omhoog te zijn geslingerd veranderd de weg echter in een onverhard spoor. Ik probeer het eventjes maar besluit wijselijk om te keren. Via Berana neem ik de kennelijk reguliere weg naar Pec. Na het passeren van de Montenegrijnse grenspost wordt de weg perfect en rijden mij veel identieke trucks tegemoet. Zal een soort levensader zijn voor Kosovo? Net als de luchtbrug van Berlijn indertijd. Bij de grens met Kosovo zijn ze heel vriendelijk, maar ik moet wel even een aparte Insurance afsluiten voor de motor want de groene kaart is hier niet geldig. Pec is net een Turkse stad. Om het orthodoxe klooster te bezoeken moet je langs een KFOR checkpoint. Wel handig dat ik een beetje Italiaans kan lullen met de manschappen aldaar. In het klooster zijn zeer fraaie frescoís. De weg naar Pristina is één grote bouwput, telkens via onverharde stukken van de weg af. Vermoeid bereik ik hotel Afa. ís Avonds ga ik de stad in en vraagt een Amerikaanse of ze bij me mag komen zitten. ëCatí doet een soort stage voor de US government , allemaal heel interessant. We drinken nog wat en delen en taxi naar onze overnachtingsadressen.

Dag 11: 5 september: Pristina -> Tirana, AL (287 km)

I.t.t. tot het weerbericht van de voorgaande dagen is het bewolkt en nu gaat het volgens www.weeronline.nl regenen in Kosovo en Macedonië. Toch maar naar Shkoder dus. Eerste stuk vanuit Pristina en de weg naar Prizren verlopen voorspoedig. Daarna is het maar een klein stukje naar de grens met Albanië waar ik wederom alleen maar vriendelijkheid ontmoet. Vanaf de grens ligt er een fonkelnieuwe snelweg naar de kust. Het rare is dat er vrijwel geen verkeer is, dus je hebt de snelweg vrijwel geheel voor jezelf. Je kan je voorstellen dat ik wat sneller dan gepland de kust heb bereikt, ondanks de wachttijd bij een tunnel . Tot mijn verbazing kom ik niet uit bij Shkoder, maar al halverweg de kustweg naar Tirana. Aangezien ik geen zin heb om te ëbacktrackení rij ik door naar Tirana. Conform de beschrijvingen in de LP is het verkeer hier nogal hectisch maar op een af andere manier hebben ze wel veel respect voor mijn motor. Op de andere weghelft rijdt een truck tegen een Mercedes aan. Afgeleid? Vrij gemakkelijk vind ik hotel Luna. Ff douchen en de stad in. De buurvrouw tegenover het hotel is bereid om mijn kleren te wassen. Het centrum ligt rondom een groot plein uit de communistische periode met een beeld van de nationale held. Er is ook een straat genoemd naar George W. Bush die niet lang geleden Albanië heeft bezocht, maar die is behoorlijk aftands, dus of je daar blij mee moet zijn? Ik zit aan de rand van het uitgaansgebied, vol met lounge-terrassen. Tirana is een echte partytown!

Dag 12: 6 september í09 : Tirana -> Berat (231 km)

Als ik opsta regent het, gaat het onweren en valt de stroom uit. Wordt vandaag een rustdag? Na 10 uur wordt het langzamerhand droog en komt het zonnetje erdoor. Misschien dat ik toch door kan naar Berat. De overbuurvrouw heeft de was klaar, lekker schoon en fris. Om 11 uur is het weer droog en zonnig dus we kunnen weer. Nog even door het centrum omdat de zon nu mooi op de mozaiek gevel staat voor een fotootje. Dan via de bergen naar Elbasan. Laat ik de bandenspanning eens op peil brengen, maar na het vullen geeft de RDC nog lager aan dan vÛÛr het vullen. Geen lekker gevoel, en bij de volgende tankstations is er geen lucht. Bij een ëgomisterí (bandenplakker) hangt een ouderwetse vulslang met meter en deze geeft aan dat alles OK is. Kennelijk geven de sensoren van de BMW te laag aan. Iets om na terugkomst in NL te laten checken. Heerlijk sturen en vlak voor Elbasan een restaurant met uitzicht gevonden over het dal. Ik wil via een binnendoorweg naar Berat, maar kom uit op de weg naar Gramsj. Werkelijk heel mooi, maar voorbij Gramsj verandert de weg in een keienpad waar ik enkele kilometers lang mijn Dakar-vaardigheden uitprobeer. Gaat niet eens slecht, maar om dit nog 90 km vol te houden tot Korce is geen veilige optie, dus rechtsomkeert. Daarbij kom ik drie Tsjechen tegen, die op veel lichtere off-road motoren rijden (KTM, Yamaha). Zij vonden het al erg dapper dat ik zover met de GS was gegaan. Op het asfalt is de GS echter weer een stuk sneller, bovendien ken ik de weg inmiddels van de heenweg. Via een omweg bereik ik Berat en neem mijn intrek in het door de LP aanbevolen hotel, indertijd onderdeel van het paleis van de Pasja. Lekker luxe met bubbelbad! Nog volkdoende tijd om het kasteel boven de stad te bekijken. De klim is goed voor me, verder zit ik immers de hele dag op mijn reet! ís-Avonds loop ik door de turkse wijk, bestaande uit allemaal huisjes die tegen een helling zijn geplakt. Samen met het kasteel is dit de reden dat Berat op de lijst van Unesco werelderfgoederen staat.

Dag 13: 7 september: Berat -> Sarande (223 km)

Doel voor vandaag is de zuidkust van Albanië. Eerste stuk tot de koffie in Vlore is druk en moeizaam. Daarna begint het feest met een mooie pas omhoog een schitterende afdaling naar Dhermi. De weg is hier perfect vernieuwd en er is wederom haast geen verkeer dus op en top toerplezier t/m Sarande. Onderweg stop ik bij een restaurantje waar ik samen lunch met twee Engelsen uit London, die hier liftend zij gekomen (via Corfu, dat direct tegenover Sarande ligt). Het is nog vroeg dus rij meteen door om Butrint te bekijken. Ik geef de bewaker een euro om op mijn spullen te passen. In motorkleding is het immers te warm om rond te lopen. Tussen de opgravingen ontmoet ik een grappige Canadees die rondreist met dito Albaanse man. De lucht betrekt en het gaat regenen, maar ik schat in niet voor lang. Zo ja, dan ben ik mooi de sigaar. Eenmaal bij de uitgang klaart het op en kan ik droog terugrijden naar Sarande, waar ik een hotel aan het strand pak en nog even snel in het water plons met uitzicht op Corfu.

Dag 14: 8 september: Sarande -> Pogradec (266 km)

Richting Gjirokaster gestopt bij Blue Eye Spring & Lake. Best aardig om te zien hoe het water in het meertje omhoog komt uit een bron. De pas over de bergen naar Gjirokaster is lekker. Eenmaal daar rijdt ik de oude stad in, maar keer snel om. Veel te druk, steil en glad. Heb ook meer zin om door te rijden dus meteen naar Permet richting Korce. Nou mensen , dit is dus dé reden waarom je gaat motorrijden in Albanië! Wat een weg, die helemaal voldoet aan wat je zou verwachten. Tot nu toe was de kwaliteit van de wegen gewoonweg onverwacht goed. Ik moet nu zovaak stoppen om van al het mooie het uitzicht te genieten dat het allemaal wat langer duurt. Op een gegeven moment heb ik nog maar weinig benzine. In een dorpje hebben ze alleen benzine met octaangehalte van 85, dus tank ik maar 2 liter, waarmee ik mijn actieradius ongeveer verdubbel. Zonder verdere problemen bereik ik de beschaving. Onderweg bel ik mijn broer om de contactgegevens van BMW in Sarajevo op te zoeken, want mijn achterband begint aardig versleten te raken. Via Korce rij ik naar Pogradec aan het Ohrid meer. Ik heb nog steeds Albaanse Leks van de eerste keer pinnen, dus om deze op te maken kies het maar duurste hotel met een kamer met uitzicht over het meer, maar kan het niet laten om wat van de prijs af te pingelen, waardoor ik nog steeds maar 25 euro betaal. Morgen kijken of ik mijn resterende Leks kan omwisselen in MKD.

Dag 15: 9 september: Pogradec -> Skopje, MK (274 km)

Naast het hotel is een bank waar ik de LEKs kan omwisselen in Euroís. De Albaanse douanier wil graag mijn handschoenen hebben maar ik doe alsof ik hem niet snap. Bij de grenspost van Macedonië loop ik Cat uit Pristina weer tegen het lijf, nu met een groepje medestudenten. Ik ga over de bergrug die Lake Ohrid scheidt van Lake Prespa, en pak zo een fraaie pas tussen twee meren voor de prijs van één. Via de snelle doorgaande weg met doortrekkende bochten kom ik in de plaats Ohrid. Via smalle steile straatjes rijd ik naar het kerkje Sveti Jovan at Kaneo, het meest gefotografeerde plekje in Macedonië, en terecht want het kerkje ligt zeer mooi op een klif aan het meer. Onderaan bij het water smaakt de espresso weer goed. Kan gewoon met euroís betalen, maar krijg wisselgeld in MKD. Deze zullen goed van pas komen bij het betalen van de tol langs de snelweg voor en na Skopje. In Ohrid eet ik een Mavrovo-forel, dus niet de beschermde Ohrid forel. De omweg via Mavrovo NP blijkt net opnieuw geasfalteerd, dus er kan lekker worden doorgestuurd. De kwaliteit van de wegen in Macedonië is sowieso veel beter en vertrouwenwekkender dan Albanië. Tijdens de rit dreigt het te gaan regenen, dus weinig tijd en slecht licht om fotoís te maken. Plotseling houdt de Zumo er mee op. Voor het navigeren maakt het niet uit, want sinds het verlaten van Kroatië moet ik toch al op de papieren kaart rijden. Ik bel mijn broer voor het nummer van Waypoint in NL en zij helpen me het toestel weer aan de praat te krijgen d.m.v. een harde reset, waardoor ik helaas de hele tracklog kwijt ben. Omdat er geen goed alternatief is neem ik de tolweg naar Skopje, waar ik met enig zoekwerk Hotel Jadran vindt. Een beetje vervallen, maar in Skopje is de prijs/kwaliteit verhouding nu eenmaal ongunstiger dan de omliggende landen. Skopje heeft een enorm groot plein en er is een muziekfestival gaande, en omdat Macedonië moet voetballen tegen Noorwegen is het erg druk op alle terrassen. Ik eet in de turkse wijk aan de andere kant van de rivier, met al zijn winkeltjes en eettentjes.

Dag 16: 10 september: Skopje -> Beograd, SRB (433 km)

Ik red het net om alle tolheffingen te betalen met de weinige MKD die ik nog over heb. Over de grens in Servië ga ik bij Vranje van de weg af om te pinnen en koffie te drinken. Iedereen is superaardig en dat blijft me gedurende mijn hele verblijf in Servië opvallen. Jammer dat de Serviërs zoín slechte reputatie hebben gekregen, wat mij betreft onterecht. De weg tot Nis heeft lekker lange bochten. In Nis bezoek ik Skull Tower, waar de turken de schedels van de opstandige Serviërs als afschrikwekkende waarschuwing hebben ingemetseld. Buiten raak ik aan de praat met Servische motorrijders op een Transalp die vervolgens vragen of ik zin heb om het komende weekend bij hun groep aan te sluiten in Mokra Gora. Wie weet. De snelweg naar Beograd is snel en efficiënt. Helaas begint het te regenen, en moet ik even onder een viaduct stoppen om mijn regenbroek aantrekken. Bij het eerstvolgende tankstation wacht ik tot de bui is overgewaaid. Tot Belgrado moet ik zo een paar keer schuilen. Eenmaal in Belgrado ga ik eerst op zoek naar de BMW dealer. Op de aanwijzingen van de bikers uit Nis vindt ik de hoofdvestiging van BMW Radulevic,maar voor service blijk ik bij een andere vestiging te moeten zijn. Omdat ik er niet uitkom spreek ik een taxichauffeur aan, die zonder aarzelen aangeeft hem te volgen. Klasse! Als ik aankom is de zaak net gesloten, maar weet nu waar het is voor de volgende ochtend. Vroeg in de avond vind ik het relatief centraal gelegen Hotel Excelsior waar ik de laatst overgebleven kamer boek. Na het douchen ga ik de stad in. Skadarskija is een leuk straatje met allerlei eettentjes. De Federal Association of Backpackers is super sfeervolle, maar zeer goed verborgen bar. Op straat staat niks aangegeven, dus je moet het echt weten welk gebouw je binnen moet lopen en dan de trap af naar de kelder.

Dag 17: 11 september: Beograd -> Beograd (195 km)

Het luxe onbijt bevestigd mijn plan om nog een nachtje in Belgrado te blijven. Als eerste een nieuwe band er op laten leggen. Wel handig dat Bridgestone en BMW bij elkaar zitten. In een uur is het gepiept, eigenlijk een half uur, maar de Servische jongen die me helpt houdt wel van een praatje. Ik laat hem meteen uitleggen hoe ik het beste naar Fruska Gora kan rijden. Dit is een heuvelachtige streek net onder Novi Sad, mooi om de nieuwe band in te wijden. Ik lunch op het terras van de citadel van Petrovardin en praat uitgebreid met twee jongens uit de nabijgelegen plaats Indjia. Ze vertellen hoe ze indertijd aan het spelen waren en het luchtalarm om te schuilen voor de NATO bombardementen. Een vreemd idee als je een voormalig F-16 piloot in je vriendenkring hebt. Tijdens de lunch valt een buitje, maar wij zitten droog onder de grote parasols. In de loop van de middag stuur ik weer naar Belgrado. Bij een tankstation vragen wat Serviërs of ik bij hen wil komen zitten. We kletsen en dollen wat en na afloop staan ze erop om mijn drankje te betalen. In Belgrado maak ik nog wat fotoís van de schade a.g.v. de NATO bombardementen. Terug in het hotel lekker gedoucht. I.v.m. een raar gevoel in de buik ergens een eenvoudige pasta gegeten en terug naar het hotel om het dagboek bij te werken.

Dag 18: 12 september: Beograd -> Mokra Gora (237 km)

Vanuit Belgrado rijdt ik in zuidelijke richting via Cacak naar Mokra Gora, dat gelegen is tussen het Tara- en Zlatibor gebergte. Het eerste stuk is vrij saai over de doorgaande weg langs en door veel plaatsen. I.v.m. de maag bestaat de lunch uit een pak koekjes, die ik langs een rivier bij een bron soldaat maak. Hoe verder ik de bergen in kom des te kouder het wordt en besluit ik de wind- en waterdichte voering in de jas te ritsen. Terwijl ik dit sta te doen komt er een grote groep motorrijders langs, die ik voor de laatste kilometers volg naar Mokra Gora. Daar aangekomen blijkt dit ëhet groepje vriendení te zijn waar de motorrijders die ik Niksic had ontmoet , het over hadden. Ik beland midden in het motorweekend van een dikke 60 leden van een Servisch motorforum. Accommodatie vinden lukt dan ook alleen doordat enkele leden niet zijn komen opdagen. Ik wordt ingedeeld in een kamer in een gastenverblijf op 2 km vanaf het centrale hotel/restaurant van waaruit alle activiteiten plaatsvinden. Als eerste maken we een rondrit met een historische trein , die zich door de bergen een weg slingert. De conducteur lijkt zo weggestapt uit het fotoalbum van de familie Jeltsin. Na de het ritje met de trein kunnen we ons opfrissen in onze accommodatie. De Serviërs zijn verbaasd dat ik lopend naar het centrale punt ga voor het eten, maar aan het einde van de avond besluiten enkele mijn voorbeeld te volgen. De hele avond regent het pijpenstelen, behalve als we moeten teruglopen naar onze slaapplaatsen.

Dag 19: 13 september: Mokra Gora -> Jajce (303 km)

‘s-Morgens is het droog. Bij het van de bok halen duikt de rechterkant daarvan in een gat in het wegdek en valt de motor weg naar de andere kant. Geen houden aan, maar gelukkig op de valbeugel en de koffer, en niet tegen de motor ernaast, en die daarnaast, en die daarnaast Ö Motor weer overeind getild en naar het ontbijt gereden. Na het afscheid rij ik nog even even kort naar het dorpje Drvengrad dat speciaal gemaakt is door Emir Kusturicaís voor zijn film Life is a Miracle. Thuis maar eens gaan opzoeken en bekijken. <Een leuk filmpje over Mokra Gora en de bezienswaardigheden staat op http://www.dailymotion.com/video/x5zwm7_mecavnik-le-village-de-kusturica_travel>. Enkele kilometers passeer ik de grens met BiH, waarna de weg mooi slingerend de rivier volgt tot Visegrad, met haar arcadenbrug , die eveneens behoort tot UNESCO werelderfgoederen. Het begint een beetje te miezeren, maar achter het windscherm merk ik er nauwelijks wat van. Bovendien gaat de fraaie weg door veel korte tunneltjes, dus dan rij je sowieso droog. Over de bergen naar Sarajevo, waar ooit de Olympische winsterspelen gehouden zijn wordt het gelukkig droger maar ook weer kouder en moet zelfs het fleecetruitje aan. Bij Sarajevo is het weer prima weer en rijdt ik om de stad heen, en heb ik hetzelfde perspectief als de sluipschutters ten tijde van de belegering. In de loop van de middag kom ik door Travnik en bezoek ik de burcht. Ik eindig in Jajce met zijn waterval, kasteel, en catacomben. Overal wappert de Kroatische vlag, ook al zijn we nog in BiH. Wellicht heeft dit nationalisme te maken met de nabijheid van Republika Serpska, Servische gebieden met een bepaalde autonomie binnen BiH met waar ik de volgende dag zal binnenrijden. Het slaat natuurlijk nergens op, maar als ik de groepjes Kroatische mannen hier met elkaar zie pilsen kan ik de gedachte niet onderdrukken dat het kleine reünietjes van etnische zuiveraars zijn.

Dag 20: 14 september: Jajce -> Plitvicka Jezera, HR (246 km)

Vanaf Jajce ga ik verder in de richting van Plitvicka Jezera, omdat ik daar op de heenreis niet langs ben geweest. Zodra de doorgaande weg wat saaier wordt maak ik echter een omweg door de streek Krajina, de stad Bosanska Krupa en de Una vallei. Voor het eerst deze reis wordt ik aangehouden door politie met hun ëspiegeleií. En ook hier werkt de elders reeds vele malen beproefde truc om hen meteen de weg te vragen naar de volgende plaats. Ze worden dan meteen behulpzaam en vergeten waarom ze je hebben laten stoppen. In Ostrozak bezoek ik een nog niet zo lang verlaten kasteel dat zÛ als decor voor een Dracula film kan fungeren. Tijdens de lunch in een door de Lonely Planet aanbevolen restaurant regent het, maar zoals tot nu toe vrijwel elke keer is het droog all ik de weg weer op moet. Enkele kilometers verder steek ik de grens over met Kroatië en bereik ik de meren van Plitvicka.

Dag 21: 15 september: Plitvicka Jezera -> Ljubljana, SLO (287 km)

‘s-Morgens bezoek ik de meren van Plitvicka, een aaneengeschakeling van meren die onderling verbonden zijn door watervallen in alle soorten en maten. Waar je ook loopt of kijkt is er water om je heen, mede door de zeer fraai aangelegde paden, die veelal als steigers door het water zijn aangelegd. Bijna als vanzelfsprekend staat het park op de lijst van UNESCO werelderfgoederen. Met het oog op de zeer onzekere weersvoorspellingen wil ik vandaag een flink stuk afleggen. De weg van Plitvicka naar Karlovac met zijn ruime en snelle bochten helpt zeker mee. Van Karlovac rijdt ik naar Novo Mesto, over de grens met Slovenië, back in the EU! Je merkt meteen het verschil o.a. veel meer moderne bedrijfspanden , kleine dorpjes en rijkdom i.h.a. Het landschap en de wegen doen Oostenrijks aan, maar zijn daardoor niet minder mooi, integendeel! Omdat het vandaag zo is opgeschoten en het mooi weer is maak ik een ik mooie omweg via het dal van de Krka en de plaatsen Trebnj, Sevnica en Zidanj Most. Van hieruit volg ik het Sava-dal naar Ljubljana. De hoofdstad van Slovenië blijkt over een heel compact en gezellig centrum te beschikken. In een japans restaurant gezellig geborreld met een groepje leuke dames.

Dag 22: 16 september: Ljubljana -> Mittelstatt , AUT (229 km)

Na het ontbijt vertrek ik uit Ljubljana richting Bled. Ik ga niet rechtstreeks maar via de bergen rondom Bohinsjka Bistrica, waarbij de weg steeds smaller, steiler en bochtiger wordt. Op een gegeven moment begeeft mijn koplamp het en begint het te druppelen. Bij de afdaling zet ik af en toe maar de knippers aan om tegenliggers op mijn afwezigheid te attenderen. Eenmaal beneden gaat het fiks regenen. Bij het schuilen bij een café-restaurant ontmoet ik een groep Zwitserse motorrijders, die voor een groter gezelschap op verkenning zijn voor een reis t/m Kroatië. Ze zijn dus zeer geÔnteresseerd in mijn ervaringen. Zal nog wel eens met ze mailen om te horen wat er van geworden is, of om tips in te winnen over rijden in Zwitserland. De bui is snel over en BMW heeft me inmiddels het adres van de dealer in Klagenfurt ge-SMSt. Dat is maar 50 km, dus ik vertrek. Onderweg maak ik nog even een fotootje in het zeer toeristische Bled. De bergpas over de grens met Oostenrijk is lekker bochtig, bepaald geen straf dus, deze kleine omweg. Het vervangen van het lampje is zo gepiept en ik vervolg mijn weg via Feldkirchen richting Spittal. Het begint weer te regenen dus ik stop in Millstatt aan het meer met dezelfde naam. Omdat het niet meer droog wordt neem ik mijn intrek in hotel Nikolasch. Dit blijkt een alleraardigst familiehotel met alle gemakken, incl. garage voor de motor, en belachelijk goedkoop. Helaas krijgen we WiFi niet werkend op mijn netbook.

Dag 23: 17 september: Mittelstatt -> Innsbruck (299 km)

De waard belt voor mij het nummer van de wegeninformatie en vertelt dat de Grossglockner Alpenstrasse inmiddels gesloten is voor de winter. Ook goed, dan rijden we toch een andere mooie route? Het weer is echter schitterend en bij de afslag naar de Grossglockner staat aangegeven dat deze geopend is , dus ik probeer het maar. Gelukkig maar, want deze dag blijkt het toetje van de reis. Ok, je betaalt 18 euro, maar dan mag je (desnoods de hele dag op en neer) over een van Europaís hoogste en mooiste bergpassen. Het asfalt is prima en de haarspelden zijn relatief ruim dus lekker plat erdoor. Eén zijweg leidt naar de Franz Jozef gletscher en een andere naar de Edelweisspitze (2750m). De vergezichten zijn schitterend, ondanks of misschien wel mede door de wolken en mistflarden. Eenmaal beneden aan de andere zijde van de Hohe Tauern kies ik voor de Gerlospas, waar de putdeksels een beetje ongelukkig in de bochten liggen. Ipv de hoofdweg neem ik een hoger gelegen weggetje door het Inntal naar het treinstation in Insbruck. Ik deel de cabine met o.a. een Ierse en Engelse motorrijder, allebei (ook) knettergek, dus we hebben een hele leuke avond.

Dag 24; 18 september: Düsseldorf , D -> Berkel en Rodenrijs, NL (230 km)

We worden erg vroeg gewekt omdat de trein eerder dan het oorspronkelijke schema zal aankomen in Düsseldorf. Ontbijten, omkleden, motor van de trein halen, afscheid nemen en via de autobahn richting Nijmegen. Het is maar 11 graden, zeker 15 graden kouder dan toen ik enkele weken geleden vertrok. Er zijn zelfs al bladeren van de bomen gevallen. In de loop van de ochtend rijdt ik weer onze oprit op in Berkel, en word ik weer herenigd met mijn vriendin.

En je had mensen die te paard gingen:

Tegenwoordig is dat anders natuurlijk.

Je hebt mensen die met de moderne koets, auto, rijden:

En je hebt mensen die het gemoderniseerde paard bestijgen:

Meer informatie over motorrijden in Nederland:

30 aug - Cowboys & Aliens - Den Haag
cijfer: een 7,5

Een prettige film om even voor te zitten en naar te kijken. De acteurs maken het ook goed en ik vind het leuk om 13 (personage uit House) een keer in een andere rol te zien. Het is natuurlijk SciFi omdat er grote groene mannetjes in voorkwamen, maar het is niet helemaal idioot neer gezet en kijkt ondanks een dun verhaal wel lekker weg.

verhaal
In 1873 komt Jake Lonergan (Daniel Craig), die zich niks meer kan herinneren over zijn verleden, terecht in het woestijdstadje Absolution. De enige aanwijzing over zijn identiteit is een mysterieuze beugel om zijn hand. Jake komt er al snel achter dat het stadje vreemdelingen wantrouwt en niets doet zonder toestemming van Colonel Dolarhyde (Harrison Ford). Wanneer ze echter aangevallen worden door aliens en de dorpelingen één voor één ontvoerd worden door de buitenaardse wezens lijkt Jake, de vreemdeling die in eerste instantie niet welkom was in het stadje, de enige hoop op redding. Samen met de reizende Ella (Olivia Wilde) en Colonel Dolarhyde stelt hij een posse samen van dorpsbewoners, vogelvrij verklaarden en Apache indianen om te strijden tegen hun gemeenschappelijke vijand.

12 aug - Super 8 - Den Haag
cijfer: een 8

Dit is een soort filmhuis film in Hollywood stijl. Ik weet niet precies of ik het zo mag omschrijven. Het verhaal is eerst wat chaotisch, maar daarna komt de lijn er in. Het is de moeite waard om naar te te gaan Even terug naar

verhaal
In de zomer van 1979 sluit de Amerikaanse Luchtmacht een sectie van Area 51. Alle materialen worden per trein vervoerd naar een opslagplaats in Ohio. De trein wordt echter aangereden door een truck en ontspoort. Een groepje kinderen, dat bezig is om hun eigen zombie-film te maken met hun ‘Super 8′ camera, stuit op de ravage. Al snel wordt vermoed dat het niet om een ongeluk gaat, als er plotseling verdwijningen plaatsvinden en onverklaarbare dingen gebeuren. Een lokale sheriff probeert het mysterie te ontrafelen, maar wil hij de angstaanjagende en onmenselijke waarheid wel weten?

7 aug - Green Lantern - Den Haag
cijfer: een 6

Ik moet eerlijk bekennen dat ik sceptisch naar deze film ging. Het zou over groene mannetjes gaan. Toch was het wel een vermakelijke film en het is weer een held tegen de bad-guy verhaal. Ik ben benieuwd (en zou me verbazen) of er een vervolg komt.

verhaal
Ergens in het universum bestaat er een kleine maar krachtige strijdmacht die al eeuwen bestaan heeft. Beschermers van vrede en recht met de naam Green Lanterns, een broederschap van strijders die gezworen hebben de intergalactische orde te bewaren. Iedere lantern heeft een ring die hem superkrachten geeft, maar wanneer de nieuwe vijand Parallax dreigt de balans in het universum te verstoren ligt het lot van de aarde in handen van hun nieuwste recruit: de eerste mens ooit die ooit geselecteerd is, Hal Jordan (Ryan Reynolds).

5 aug - Captain America: The First Avenger  - Rotterdam
cijfer: een 7

Ergens had ik wel moeten weten dat dit een soort held a-la Spiderman is, maar ik kende hem totaal niet. Het verhaal is natuurlijk dun, maar de actie maakt een hoop goed. Mooie meiden, harde actie en een slechte schurk maakt het een goede zit.

verhaal
Een dappere, maar zachtaardige jonge soldaat genaamd Steve Rogers moet aan een aantal experimenten deelnemen voor het Amerikaanse leger, het zogenaamde Super Soldier programma. Maar wanneer het experiment wordt stopgezet besluiten ze Steve te gebruiken om het imago van het Amerikaanse leger te verbeteren.

3 aug - Horrible Bosses - Den Haag
cijfer: een 7

Ik had even niets beters te doen, dus ging ik maar naar de film. Hij is erg grappig en ik was benieuwd hoe ze het verhaal nou zouden afmaken. Met wat flauwe grappen tussendoor is het een vermakelijke film geworden. Eigenlijk goed voor een regenachtige zondag, maar met je Unlimited pas is het ook goed te doen.

verhaal
Drie beste vrienden (Bateman, Sudeikis en Day) zijn allemaal redelijk gelukkig met hun leven. Ze hebben allemaal een leuke vriendin, leuke woning en een betalende baan. Ze gaan echter elke dag wel met tegenzin naar hun werk toe omdat ze vreselijk behandeld worden door hun superieuren. Na een avondje stappen besluiten ze een plan te bedenken om hun bazen te vermoorden, die in de weg staan van hun gelukkige bestaan.

10 & 17 juli - Harry Potter, laatste deel- Rotterdam & Rotterdam
cijfer: een 8

Natuurlijk wist ik al hoe het af zou lopen… Ik had het boek al gelezen. Maar toch was ik nieuwsgierig hoe ze het in de film zouden gaan volbrengen. Het valt niet meer om een eind aan zo een filmreeks te maken, maar ik denk toch dat het goed is gelukt. Eigenlijk nu een keer alle films kijken, maar ja dat is wel een hele zit.

verhaal
Het tweede deel van het zevende boek zal Harry Potter (Daniel Radcliffe) dichter bij de dood brengen dan ooit, terwijl hij ervoor kiest om zijn zoektocht naar de Gruzielementen voort te zetten, met de hulp van Ron (Rupert Grint) en Hermelien (Emma Watson). Maar ondertussen woedt de oorlog voort, terwijl steeds meer geliefden van Harry het loodje moeten leggen. Maar de tovenaarswereld zal opstaan voor nog een laatste slag, de slag waarin de ultieme confrontatie tussen De Jongen Die Bleef Leven en de Heer van het Duister (Ralph Fiennes) zal plaatsvinden. Zal het Harry lukken om Voldemort weer sterfelijk te maken en hem voorgoed te verslaan?

8 & 15 juli - Blitz – Rotterdam & Rotterdam
cijfer: een 8,5

Blitz. Elke film met Jason Statham is goed, zelfs slechte films met Jason Statham zijn goed. Hier is hij een soort nieuwe Bruce Willis zoals die in de film Die hard speelt. Gevuld met wat Engelse humor is het een vermakelijke film om naar te kijken. Eigenlijk is hij zo leuk dat ik er zelfs twee keer naar toe ben gegaan!

verhaal
Detective Sergeant Brant (Jason Statham) staat voor hete vuren nadat hij zich heeft misdragen tegenover de politie psychiater. Inspecteur Roberts’ vrouw is omgekomen bij een gruwelijk auto-ongeluk en detective Falls probeert haar draai nog te vinden als enige zwarte vrouwelijke detective. Maar wanneer een seriemoordenaar genaamd de “blitz” het op agenten gemunt heeft maakt dit het er voor de drie niet gemakkelijker op.

28 juni - Bad Teacher  - Rotterdam
cijfer: een 6

Deze film is geen hoogstandje, maar het is wel goed vermaak. De zaken lopen wel wat voorspelbaar en natuurlijk moet er een vorm van feel-good uit komen. Achteraf komt iedereen zichzelf tegen en komt alles goed. De weg er naar toe is wel grappig om te volgen.

verhaal
Sommige docenten doen maar wat. Elizabeth (Cameron Diaz), bijvoorbeeld. Ze is meedogenloos, onaangepast en vloekt er op los. Ze drinkt, wordt regelmatig high en wil niets liever dan een rijke man aan de haak slaan, zodat ze kan stoppen met haar flutbaan. Als ze gedumpt wordt door haar verloofde, zet ze alles op alles om een rijke, knappe vervanger (Justin Timberlake) voor zich te winnen. Elizabeth gaat de strijd aan met haar overenthousiaste collega Amy (Lucy Punch) en gaat niet in op de avances van een sarcastische, onfatsoenlijke gymleraar (Jason Segel).

27 juni - Insidious - Amsterdam
cijfer: een 7

Een film vol schrikmomenten, de muziek is vreselijk, maar toch past het op 1 of andere manier er heel goed bij. Het was echt een ouderwets goede horror-film en ik ben benieuwd of er een vervolg komt. Ik zou er in ieder geval zeker heen gaan.

verhaal
Josh (Patrick Wilson) en Renai (Rose Byrne) zijn een gelukkig koppel met kinderen dat verhuist naar een nieuwe woning. Maar het blijkt dat het huis problemen heeft met de nieuwe familie: vreemde en angstaanjagende dingen gebeuren en schijnen voornamelijk betrekking te hebben op hun jonge zoon Dalton (Ty Simpkins).

PRAM en NVRAM reset

Een aantal zaken als: Luidspreker-volume, schermhelderheid, geheugenadresseringen en nog veel meer worden op geslagen in een soort tijdelijk systeemgeheugen. We noemen dit het PRAM (Parameter Random Access Memory) en NVRAM (NonVolatile RAM). Het zou kunnen dat iets verkeerd wordt opgeslagen en je computer daarna raar reageert. Dan kan het geen kwaad om een reset uit te voeren. Als je precies wilt weten wat er in je PRAM of NVRAM zit raad ik je aan hier te kijken: Resetting your Mac’s PRAM and NVRAM.

Een reset voer je als volgt uit: Bij het opstarten:  +  + [P] + [R]
Zet je Mac uit, daarna aan en druk direct de 4 toetsen in en houdt ze ingedrukt tot je de openingsgong voor de tweede maal hoort.

Moet je PRAM en NVRAM vaak resetten? Nee in principe niet, als er niets mis is, dan hoef je het ook niet te repareren. Soms als ik het maanden niet gedaan heb voer ik het uit als ik toevallig een keer moet herstarten.

Permissies herstellen op je schijf

Onder de Lion schil zit eigenlijk een versie van OpenBSD Unix en deze maakt gebruik van een Unix permissie model. Vroeger gebruikte het regelmatig dat een slechte applicatie “installer” de permissies verkeerd kon zetten en dat kon de raarste fouten opleveren. Tegenwoordig kan het nog steeds een goed gebruik zijn om na het installeren van een applicatie met een “installer” even de disk permissies te checken en te repareren. Ik doe dit dan ook af en toe, alhoewel er steeds meer geluiden beginnen te klinken dat het nu met de nieuwe Mac OS X versies echt overbodig is geworden.

Je doet dit via Disk Utility of Schijf hulpprogramma voor de Nederlandse gebruikers. Start deze op met Spotlight ( + spatie, eerste 3 letters en selecteer het programma). Kies je harde schijf en kies voor “repair permissions”.

Opruimen

Het kan bij een aantal mensen op een gegeven moment een troep worden. Ik zie op sommige Macs het bureaublad helemaal volgeladen met documenten, mapjes en soms zelfs programma’s. Ik wil iedereen op het hart drukken het bureaublad alleen te gebruiken als tijdelijke opslag, teveel spullen op je bureaublad kunnen een vertraging opleveren. Vergeet ook niet af en toe je Downloads-folder op te schonen en leeg je prullenbak!

Probeer daar waar mogelijk ook te voorkomen dat er meer dan 250 objecten (files, folders, aliassen etc.) in een folder staan. In theorie moet het geen probleem zijn, maar toch heb ik gehoord dat er rare dingen gebeurde.

De trackpad zet ik in een andere post  en hieronder geef ik je de lijst waar alleen zaken in staan die ik handig vind. Mocht je meer willen weten raad ik aan sneltoetsen uit de oude blog-post te testen.

	Command toets of Appeltje		pijltje naar rechts
	Option toets		pijltje naar links
	Shift toets		pijltje omhoog
	Tab toets		pijltje omlaag
	Control toets		Aan / uit toets
	Enter toets		Verwijder toets of backspace

Nieuw in Lion;

+ + [F]	Applicatie schermvullend maken
[F3] of +	Mission Control activeren
+ of	Tussen fullscreen apps switchen
Als je een toets even ingedrukt houdt krijg je de mogelijkheid om een accent er op te zetten.

Basale zaken;

+ [C]	Kopieeren
+ [V]	Plakken
	Volgende veld
+	Vorige veld
	Voert standaard actie uit
[esc]	Sluit de huidige actie of venster
+ Slepen	Verschuif items in de menubar
+ [.]	Sluit dialoog venster
+ + [F]	Maak de applicatie full-screen
+ [H]	Verberg applicatie
+ + [H]	Verberg andere applicaties
+ [Q]	Sluit gehele applicatie
+ [W]	Sluit een deel van de applicatie
+	Switch naar volgende applicatie
+ +	Switch naar vorige applicatie
+ [`]	Switch naar volgende venster binnen applicatie
+ + [`]	Switch naar vorige venster binnen applicatie
+ + [D]	Zie definitie van het woord (met muis boven zweven)
+ [M]	Minimaliseer venster
+ Klik op	Voer actie uit op alle vensters in de actieve app
+ Slepen	Verschuif items in de menubar

In de Finder;

Slepen met muis	Hiermee verplaats/kopieer je afhankelijk of je een  ziet
+ Slepen	Hiermee wijzig je kopiëren <-> verplaatsen
+ Slepen	Verplaatsen en in een grid plaatsen
+	Verwijderen
+ +	Prullenbak legen
+ + [G]	Open ‘Go to Folder’ venster
+ Klik op Title	Zie de bovenliggende folders/mappen
+ [1]	Switch naar icon weergave
+ [2]	Switch naar lijst weergave
+ +	Klap uit folder/map
	sluit folder/map
+	Open geselecteerde folder/map
+ +	Open geselecteerde folder/map in nieuw venster and sluit de huidige
+ + +	Zoals boven, maar dan in slow-motion
+	Toon bovenliggende folder/map
+ +	Toon bovenliggende folder/map and sluit huidige folder/map
+ [3]	Switch naar kolom weergave
+ + [C]	Open Computer
+ + [A]	Open applicaties
Scrolbalk vasthouden	Snel scrollen

Spotlight

+ Spatiebalk	Activeer/de-activateer Spotlight
+ + Spatiebalk	Open Spotlight venster
+	Open bovenste resultaat
+	Ga naar volgende categorie
+	Ga naar vorige categorie
+ Klik	Open geselecteerde item in Finder
[esc]	sluit Spotlight

Screendump

+ + [3]	Maak een screendump van het scherm
+ + [4]	Maak een screendump van een selectie
+ + [4] + Spatiebalk	Maak een screendump van een venster
[esc]	Cancel

Mail

+ [N]	Nieuw bericht
+ + [N]	Haal post op
+ + [D]	Verstuur mailbericht
+ [']	Vergroot inspring (citeer) niveau
+ + [']	Verklein inspring (citeer) niveau
+ + [F]	Stuur bericht door
vasthouden bij bericht verwijderen	Voorkom dat het volgende bericht automatisch als gelezen staat
+ + [R]	Allen antwoorden
+ + [T]	Converteer bericht naar Rich text of platte tekst

Safari

+ + [F]	Ga naar Google zoek balk
+ Klik Link	Open in een nieuwe tab
+ + Klik Link	Open and ga naar een nieuwe tab
+ + []]	Ga naar de volgende tab
+ + [[]	Ga naar de vorige tab
+ + [R]	Ververs pagina zonder cache
+ [F]	Zoek woord in de pagina
+ [+]	Vergroot lettertype
+ [-]	Verklein lettertype
+ [0]	Terug naar de standaard grootte lettertype

iTunes

/Space	Speel af
+	Ga naar het volgende album
+	Ga naar het vorige album
+	Speel volgende liedje
+	Speel vorige liedje
+ Klik op Shuffle Button	Shuffle
+ +	Geluid uit
+ [E]	Werp CD uit
+ [T]	Zet visualisering aan/uit
+ [F]	Zet volledig scherm aan/uit

Dock

Slepen het scheidingsteken	Pas de grootte aan van het Dock
+ Slepen	Pas de grootte aan van het Dock to vastgestelde grootte
+ Klik	Open de bovenliggende folder/map van een item
+ Klik	Switch naar een andere and verberg huidige applicatie
+ + Klik	Switch naar een andere applicatie and verberg alle anderen
+ + Drop	Forceer applicatie om de file te openen
+ + [D]	Verberg/Toon Dock

Vastlopers

+ [.]	Stop process
+ + [esc]	Geforceerd sluiten
	Afsluiten
+ + +	Afsluiten forceren
+ +	Reboot forceren

Opstarten

Deze zijn enkel toegankelijk tijdens het opstarten (witte scherm), deze combinatie moet ingedrukt tot je de gewenste optie bereikt.

	Kies welke harde partitie je vanaf wilt starten.
Hold Muis Button	Eject uitwerpbare disks
+ + [P] + [R]	Reset parameter RAM
+ [V]	Command-line modus waar je alle details ziet
+ [S]	1 user modus

BeakerFlo, het is een rare naam eigenlijk en ik weet nog dat ik het erg vreemd vond de eerste paar keer dat ik het gebruikte. Nu is het mijn digitale jasje geworden. Het is ooit bedacht door een collega van mij: Jos Heuvel.
Ik had namelijk piekerig haar en ik ging een keertje zo uit:

Toen ik een tijdje later naar de kapper ging en wat korter haar kreeg vonden ze het leuk om met mijn wax te spelen zodat mijn haar weer overeind stond en grapten ze dat ik wel op Beaker leek. Ik was nog op zoek naar een nickname voor bepaalde internet-dingen, dus dat leek me een leuke: Beaker. Het nadeel met zo’n populaire naam is dat alles al bezet is. Door de eerste 3 letters van mijn voornaam er in te zetten werd het wel uniek… -> BeakerFlo

Hier even een ode aan de muppet:

Nu zijn we 10 jaar verder en is BeakerFlo onlosmakelijk aan me verbonden en heb ik nu stickers gemaakt om wat zaken te merken. vooral met duikspullen is dat handig, zaken worden nog wel eens uitgewisseld en dan is het handig om te weten welke van jou is. Daarom heb ik stickers gemaakt met mijn nickname in een soort rebus:

Als je een motor voorbij ziet komen met deze sticker, dan moet je maar even zwaaien. Misschien dat ik het nog zie in mijn spiegel

Stel je bent een echte computer gebruiker en je wilt geen techneut zijn. Dan heb je het helemaal niet nodig dat je al die mapjes ziet. Sterker nog, het kan zelfs verwarrend zijn een overvloed te zien die je eigenlijk nooit nodig hebt. Nu zijn de mappen gewoon standaard weg en zolang je ze niet nodig hebt zitten ze dus ook niet in de weg. Je kan ze eenvoudig bereiken door het volgende:

Ga in Finder naar de menu-balk en klik op Go (Ga voor de NLse gebruikers). Daar zie je een aantal standaard plekken waar je heen kan springen. Als je nu je Option (Alt) toets indrukt zie je dat een aantal mapjes die normaal verborgen zijn tevoorschijn komen. Zo kan je je Library (bibliotheek) folder benaderen en kan je ook in 1x naar je harde schijf springen. Handig dus!

BMW?
In Zandvoort stond een mooie BMW (zie rechtsboven met “te koop” bordje) en ik stuurde meteen een SMS. Het antwoord bevatte een bedrag van 2.350 euro en dat viel toch iets buiten mijn budget. Ik probeerde een tegenbod en ik moet nu nog steeds antwoord krijgen. Kirsten bladerde eens door Marktplaats en vond een aantal BMW’s die een bedrag onder de 2.000 euro moesten opbrengen. De meesten waren nog uitgerust met top- en zijkoffers ook. Na een beetje mailen had ze ineens een interessant bod voor een motor in Nijmegen. Op de dag voor de kermis reden we de 200 km naar het Zuiden om een kijkje te nemen, op 1 motor. Kirsten twitterde, “facebookte” en sliep achterop terwijl ik pogingen deed om de boetes zo laag mogelijk te houden.

ProefritjeIn Nijmegen treffen we een motor in een schuur tussen de rommel. Het is een mooie motor alhoewel hij er wel gebruikt uit ziet. Ik rijd hem achteruit naar buiten en we bekijken hem een beetje in de zon. Tijdens een kort proefritje rijdt op zich prima. Hij rijdt wel totaal dan mijn oude motor…. Na wat wikken, wegen en daarna overschrijven in het TNT postkantoor rijd ik op mijn nieuwe motor weer terug naar de aankomende kermis.

Een vorst
Het rijdt heel fijn een BMW. Het rijdt alsof ik een vorst ben en ik op mijn troon zit vrijwel windvrij achter een scherm. Dit heeft zowel voordelen als nadelen. Met regen of koude wind zit ik lekker verborgen tegen de vervelende invloeden. Met warm weer wordt de afwezigheid van rijwind wel weer gemist. Als je in het zonnetje in de je motor pak zit warm je aardig op zonder het frisse windje. Verder is het de duurste motor die ik ooit heb gekocht en het is ook zwaarste. De eerste bochten moest ik nog aardig wennen. Na een paar dagen rijden lukt het al om mijn schoen aan de grond te rijden, dus de rest zal nog wel volgen.

Ik kreeg van een collega wel een grappig mailtje toegestuurd toen ik vertelde dat ik een nieuwe motor had. Iets in zijn toon zegt me dat ik een goede keus heb gemaakt

Dag Floris.

Wat een geluk dat ik nooit jaloers ben. Nee hoor, echt niet, zelfs ook niet op iemand die net een schoonheid van een BMW heeft gekocht – precies het model dat ik al jaren zou willen hebben – en helemaal niet als-ie er ook nog eens mee naar Berlijn gaat. Trouwens, je kunt zo zien dat ik niet sterf van afgunst, want die rook komt niet uit m’n oren maar uit m’n shaggie, en ik hang werkelijk niet bloederig uiteengespat van nijd aan het plafond.

Van harte gefeliciteerd dus, met je prachtmotor! Wees er zuinig op. De boetes voor hardrijden vallen wel mee in Duitsland (mij kostte 50 km in een 30 km-zone slechts € 35,00), maar het wegdek is soms een beetje erg hard. Daar staat tegenover dat ze in de buurt van Erfurt ongewoon lekkere Thüringer Bratwurst verkopen. Als je inderdaad gaat, krijg ik vast wel een foto van Floris + Fiets onder de Brandenburger Tor. Ja toch?

Veel fijne kilometers gewenst van Erik.

Details van de motor
Sommige mensen willen altijd harde feiten horen als het om een motor gaat, dus die zal ik nog even opsommen.

• Oorspronkelijk komt hij uit Engeland. Daar is hij op 7 maart 1991 ingevoerd en op 3 september 1996 werd hij voor het eerst in Nederland geregistreerd.
• Het is een BMW K 100 LT. Deze afkorting staat voor Luxus Tourer en is de luxe variant en later opvolger van de RT (Reise Tourer).  Dat merk je vooral in de opties die rijkelijk aanwezig zijn en een verhoogd windscherm.
• De motorinhoud is 987cc, wat afgerond neerkomt op 1000cc. Hij levert een vermogen van 90 pk bij 8.000 toeren met een 8-klepper, watergekoelde 4-cylinder. Het is een bijzonder blok omdat het als eerste brandstofinjectie had en met liggende cilinders is uitgerust. De kop kan er af zonder dat de motor uitgebouwd hoeft te worden.
• Hij weegt met een volle tank + lege koffer ongeveer 283 kg en een volle tank krijg je door 22 liter benzine er in te proppen. Met de 22 liter kan je 220 mijlen rijden, voor de vlugge rekenaar is dat: 352 kilometer. Hij verbruikt ongeveer 1 liter benzine op ietsje meer dan 10 mijl. Uhm, hij verbruikt ongeveer 1 liter benzine op 16,5km
• Hij gaat volgens de fabriek (en volgens een klein testje van mij) niet harder dan 210 kilometer per uur en als je een beetje je best doet zit je in 4,1 seconden op de 100km/uur.
• Hij is uitgerust met een Nivomat-veersysteem wat de vering automatisch aanpast aan de belading wat ten goede komt voor het weggedrag.
• Er zijn er tussen 1986-1991 14.899 exemplaren van de productieband bij BMW gerold. Dit zou betekenen dat mijn motor één van de laatste K 100 LT exemplaren is.

Ouwe lul
Mensen roepen nog wel eens dat enkel ouwe lullen op de BMW rijden. Ik kan het me voorstellen omdat het niet de goedkoopste motoren zijn. Zo hoef je nooit een aantrekkelijke jonge knul te verwachten in een dure cabrio. (BMW 6 serie cabrio, Porsche cabrio of Volvo C70)

Hier ben ik, Floris, om dat taboe van ouwe lullen te verbreken. Ik ben alweer 32 (in 2011 dan) en ik rij BMW en ik ben niet bang om het toe te geven. Get over it!
Ik las dit trouwens van een ene Arie op een website.

Ik ben op mijn 29e opeen bmw gaan rijden en nu ik inmiddels 48 ben rijd ik nog steeds op een bmw.Wat dat rustig rijden betreft: dat valt ook wel mee. Ik heb ooit een bekeurinkje gehad omdat ik 94km te hard reed. (jeugdzonde, verstand komt met de jaren)

De toekomst
Blijf ik de rest van mijn leven op deze motor rijden? Nee, ik verwacht het niet, alhoewel ik wel van plan ben er aardig wat kilometers in te steken. Mijn droom ligt nog steeds bij de BMW R1200 GS Adventure. Woensdag stond ik naast eentje bij het stoplicht en kon ze mooi vergelijken. Hij is net wat hoger, een stuk luxer, een stuk sportiever en ahum een stuk sneller. Maar het scheelt wellicht dat er een motoragent op zat, deze mannen kunnen aardig motorrijden.

Wat meer foto’s voor de gegadigden

Eerdere blogs
Een greep uit wat oude blog-posts:
21 juli 2011 - Het gevaar van motorrijden
25 juni 2011 - Motorrijden? Nee, ik ken mezelf…
25 juni 2011 - BMW R1200 GS Adventure
20 juni 2011 - Long way… dinges!
11 mei 2011 - Auto is weg… Lang leve de motor!
9 nov 2010 - Weer een motor gekocht
15 okt 2008 - Opmerkelijke motorkunsten

En nog meer blog-posts uit een ver(der) motorverleden:
23 mei 2005 – Zwaaien of niet zwaaien, that is the question
21 jan 2005 – Motor is weg, lang leven de auto
30 dec 2004 – Motorrijden is…
14 oct 2004 – Boem…… au… (gevallen met de motor)

Terwijl de servers aan het snorren zijn toont Bert (Stokni) zijn liefde voor Normaal met als absolute favoriet: Deurdonderen. Ik krijg zelfs nog een workshop in het ‘dansje’ wat ik op de tweede dag nét begin te begrijpen. Om het kopiëren van alle data in twee dagen rond te krijgen besluiten we om de prullenbakken niet mee te nemen. Als dit per gebruiker 10Mb scheelt, dan scheelt het op het geheel ongeveer 25 Gb. Zondagavond gaan we moe, maar tevreden naar huis en spreken we af om maandagochtend vroeg aanwezig te te zijn voor eventuele ontevreden gebruikers.

Die ochtend werden we continu gebeld en kregen we veel briefjes binnen met op te lossen problemen. Het waren allemaal kleine dingen en het meeste tumult ontstond door mensen die de handleiding niet goed hadden gelezen. De klacht van één dame viel heel sterk op. Ze klaagde dat ze al haar belangrijke mail kwijt was en de vele uitroeptekens op het papier deed ons snel terugbellen. Ik hoorde de andere kant van het gesprek niet en ik hoorde het als volgt:

Bert: Goedenmorgen, ik heb een klachtenformulier van u ontvangen dat u al uw belangrijke mail kwijt bent.

Bert: Ah ja, nou we kunnen nog bij de oude omgeving en kunnen uw mailbox doorkijken waar de mail is gebleven. Heb ik hiervoor uw toestemming?

Bert: Ik heb uw mailbox gekoppeld en ik kan het ook niet vinden. Waar had u het in Outlook opgeslagen?

Bert: In de prullenbak?!? Ah, ja ik zie het daar staat een groot aantal mapjes met mail. Dat is uw archief?

Bert: Serieus? U bewaart dingen in de prullenbak? Nee die hebben wij niet meegenomen van de oude omgeving. We gingen er vanuit dat men het niet meer nodig heeft.

Bert: Nou mevrouw, bewaart u thuis uw paspoort en belangrijke papieren ook in de vuilnisbak? En bewaart u belangrijke kantoor documenten ook in de prullenbak onder uw bureau?

Bert: Dat is met een virtuele prullenbak op uw computer precies hetzelfde. U weet nooit wanneer hij geleegd wordt. Het is immers afval.

Bert: Ik kopieer uw mail nu naar uw nieuwe mailbox. Ik raad u sterk aan de mapjes ergens buiten de prullenbak op te slaan.

Bert: Tot ziens!

Vervolgens zitten we verbijsterd naar elkaar te kijken. Soms heb je contact met gebruikers die computers toch iets anders bekijken dan wij techneuten. Voor ons is het net zo vanzelfsprekend dat je bureaublad vergelijkbaar is met het bureau waar hij op staat. Ik ben redelijk opgeruimd (enkel op dat vlak) en je kan verwachtend dat mijn virtuele bureaublad ook opgeruimd is. Ik bewaar niets in de vuilnisbak en je kan verwachten dat in mijn virtuele prullenbak ook niets van waarde zit.

Maar deze mevrouw staat niet alleen in haar overtuiging. Een aantal jaar geleden trof ik ook iemand aan die heel paniekerig werd op het moment dat ik voorstelde de prullenbak te legen. Er zaten duizenden en duizenden documenten in. Haar mailprullenbak puilde ook uit. Ze gooide wel eens dingen weg waarvan ze weet dat ze het misschien nog een keer nodig heeft… Maar niet meer wil zien. Ik heb haar snel opgevoed dat soort documenten en mails niet meer in de prullenbak te bewaren. Gooi het in een apart mapje en bewaar de prullenbak logischerwijs voor… afval!

Ik ging ook steeds meer met mensen om die veel ervaring hebben in het Nederlandse water. Johanna leerde me mensen kennen als Ron Offermans, Niels Schrieken en Peter van Bragt. Braaf ging ik ook MOO formulieren invullen van Stichting Anemoon die gebruikt worden om het onderwaterleven te monitoren. Niels Schrieken legt in 2006 tijdens een biologie weekend uit hoe deze gegevens gebruikt worden om voorspellingen te kunnen doen. Met Linda ging ik veel duiken maken en dankzij Get Wet en voornamelijk het duo Ben Stiefelhagen en Klaudie Bartelink ga ik ook steeds meer duiken op de Noordzee. Zo leer ik nóg meer mensen kennen en mensen als Joop Stalenburg en organisaties als Kust & Zee, Stichting de Noordzee en natuurlijk Duiken in Beeld. Ik maak deel uit van een actiegroep die de Noordzee schoon duikt. Ik kan met zekerheid roepen dat ik in 2010 tegen de 40 duiken in de Noordzee heb gemaakt en ik leer zelfs de GUE “Fundamentals” waarvan ik het examen niet (helemaal) haal.

Mijn vrienden maken vaak de populaire opmerking dat ik kieuwen krijg als ik zo blijf duiken. In januari dit jaren verandert alles. Om allerlei redenen komt er een einde aan mijn relatie en aan de samenwerking met Duik de Noordzee en ik ben geen maritiem instructeur meer. Qua duiken raak ik een beetje in een dip. In plaats van dat ik wekelijks een aantal (tientallen) meters onder water ben reis ik de bergen in om twee maanden als skileraar te werken in Oostenrijk. Natuurlijk heb ik daar de tijd van mijn leven, overigens zonder de wilde vrouwen verhalen helaas. Ik leer dat ik heel goed in lesgeven ben en mensen vertrouwen kan geven om de stap te nemen de berg af te skiën. Ik kijk daar nog een beetje rond naar eventuele duikstekken. Ik ontdek dat in de buurt, in Tirol, een Nederlandse duikorganisatie zit: nuduiken.nl, maar ik maak geen gebruik van hun diensten.

Eenmaal terug in Nederland zit ik thuis met een motor en zonder de lease-auto die ik eind 2010 moest inleveren. Het is niet heel praktisch om te gaan duiken, maar ik sla ook het aanbod om met Esther (Emmie) mee te rijden af. Het is officieel, ik heb een duikdip en ik kom er niet goed uit. Mijn longhose ligt samen met mijn back-up automaat in een kistje te verstoffen. Mijn Santi droogpak ligt netjes opgevouwen in een zwart krat te wachten op het moment dat ik hem aan ga trekken. Ik denk niet dat ik dit jaar nog een duik in Nederland ga maken. In oktober heb ik weer een vakantie gepland om te gaan duiken en ik denk dat ik dit jaar ongeveer 20 duiken ga maken… Ongeveer 8% van mijn aantal duiken in 2010.

Het is ook niet erg eigenlijk. Ik besteed nu mijn tijd aan mijn werk als ZZP’er in de IT, ik ontwikkel samen met mijn broer een nieuw duiklogboek met het sociale karakter van Facebook en ik plan mooie reizen in 2012 naar Scapa Flow. Samen met Edward Snijders en zijn dochters verken ik de mogelijkheid om dit jaar weer een spetterende North Sea Film Festival neer te zetten. Helaas is het organisatorisch niet mogelijk en verschuiven we de lustrum editie naar 15 november 2012. Ik zit dan wel in een dip maar ik zit niet stil en ben niet depri. Ik denk dat ik in 2012 ook weer met veel plezier ga duiken. Het liefst in januari begin ik weer, ik heb namelijk weinig duiken in mijn leven in januari gemaakt zag ik in mijn logboek.Dus het duiken komt wel weer, maar het staat nu gewoon even stil in mijn hoofd en in de praktijk. Tips tegen een duikdip worden op prijs gesteld!

Beste vrienden en kennissen,

I.v.m. de beëindiging van mijn relatie, staat mijn huis al een geruime tijd te koop. Het zal niemand verbazen dat de verkoop niet erg lukt in deze periode, en omdat ik er wel graag en snel vanaf wil, hoop ik via deze weg een groot publiek te bereiken en misschien iemand te interesseren in mijn huis.

Het huis staat in de Bloemenbuurt van Krommenie, in de Madeliefstraat, nabij het zwembad de Commenije, en is gelegen in een zeer kindvriendelijke buurt. Het is een ruime eengezinswoning met een leuke en grote tuin met schuur.

Het huis heeft een grote doorzon woonkamer en een keuken voorzien van een grote kookplaat (5 pits, waarvan 1 wokbrander), een vaatwasser, een combi oven/magnetron en grote koelkast.

Op de bovenverdieping zijn 3 slaapkamers; 2 grote en 1 kleine, waarbij 2 ruime vaste kasten hebben, en een nette badkamer en een grote zolder. Deze zolder is volledig geïsoleerd en is opgedeeld in een voorzolder met berging, en een grote zolder welke ook kan dienen als extra slaapkamer.

Voor meer info kan je altijd contact met mij opnemen via email; inekevantil@hotmail.com

Natuurlijk kan je meer info vinden online:
http://www.funda.nl/koop/krommenie/huis-47813404-madeliefstraat-17/

Mocht je iemand kennen die een huis zoekt in Krommenie, dan wil ik je graag vragen om dit door te sturen (en als je het naar je gehele contactenlijst stuurt, ben ik je helemaal dankbaar).

Met vriendelijke groet,
Ineke van Til

Als je benieuwd bent bekijk het eens en anders stuur het door! Zie hieronder de Google Maps + nog een handvol foto’s.

View Larger Map

Een beetje achtergrond informatie:
* Ze maakt gebruik van “storage in the cloud” van MobileMe gecombineerd met Dropbox en daar staan het gros van de documenten opgeslagen.
* Ze komt van een oudere MacBook komt geïnstalleerd met Snow Leopard. Ik raad haar aan over te stappen op Lion. Deze tussenstap is alleen zinvol als je de oude MacBook nog voor iets anders gaat gebruiken, anders is het zonde van de 24 euro investering in Lion. Dan kan ze alvast wennen aan de multi-touch dat nog meer gebruikt wordt in Lion:

Het stappenplan:

Stap 1 – Archiveer zoveel mogelijk documenten op je iDisk en/of Dropbox-folder en niet op je bureaublad. Alhoewel van je bureaublad wel een back-up wordt gemaakt, word hij niet gesynchroniseerd met je opslag in het internet. Als al je documenten gesynchroniseerd worden is het voordeel dat je vanaf de computer van je dochter of eventueel een iPhone bij al je documenten kan komen. Als de Mac stuk zou gaan kan je nog steeds via de computer van een willekeurig iemand je documenten downloaden. Een voorbeeld: Mijn Mac is gecrasht. Gelukkig heb ik een goede back-up en dankzij documenten in Dropbox kan ik nog steeds bij mijn document. Daarnaast is het makkelijk bij een migratie naar een nieuwe Mac, iDisk/Dropbox weer aankoppelen en je hebt al je documenten weer!

Stap 2 – Ruim op. Als er even niets te doen is neem dan een 20 minuutjes en loop eens 1 voor 1 door de folders heen. Staan er nog een hoop spullen die onzinnig, onnodig of zelfs onhandig zijn? Bij onhandig moet ik nu spontaan denken aan 3 verschillende versies van eenzelfde vergaderverslag en je weet niet meer welke de laatste update is. Bij een fijn opgeruimde Mac is het makkelijker over te stappen naar een nieuwe Mac omdat je zooi niet hoeft over te zetten.

Stap 3 – Welke applicaties heb je nodig? Kijk eens in je Finder naar je Applicatie folder waarvan je een icoontje van hebt in de zijbalk. Maak een lijstje voor jezelf. “Need to have” – “Nice to have” – “No need” – “What is it?”, dus absoluut nodig, handig, niet nodig en wat is het? Over gaan naar een nieuwe Mac is ook een mooi moment om de oude applicaties die je niet meer gebruikt weg te gooien.

Stap 4 – Als iemand nog op Snow Leopard zit, en de oude Mac later nog gebruikt gaat worden, is het wellicht handig om alvast over te stappen naar Lion. Zo kan de klant daar een week of anderhalf aan wennen. Ik heb Lion op mijn Mac getest en het werkt prima. Alleen op een aantal vlakken werkt de Mac toch net iets anders dan men gewend is. Het is prettig als men de eerste “ongemakken” van een nieuw besturingssysteem trotseert voordat er over gestapt wordt op een nieuwe Mac. Zo verspreid je het ongemak een beetje van én een nieuw besturingssysteem én een nieuwe Mac.

Stap 5 – Back-up en synchroniseer. Op de vooravond van de migratie zorg dat je iPhone gesynchroniseerd is. Alle to-do-lijstjes uit je to-do app, alle wachtwoorden uit je “Password-manager”:

Mocht iemand tijdens de verhuizing iets van je moeten weten dan heb je altijd recente informatie bij de hand in je iPhone. En check dat Timecapsule een back-up heeft gemaakt. Dat scheelt tijd met de back-up op de avond dat je gaat migreren.

Stap 6 – Back-up en kopieer. Een aantal stappen waarin je allemaal data moet kopieeren. Pas op dat je niet gaat verplaatsen, want dan werkt je oude Mac straks niet meer.
- Kopieer alle documenten, die niet op “cloud storage” hebt staan, naar een externe harde schijf of usb-disk.
- Kopieer alle documenten die wel op “cloud storage” staan ook naar de usb-schijf, maar dan een aparte lokatie. In principe is deze kopie niet nodig.
- Maak een kopie van de safari favorieten. Deze staan allemaal in een file Bookmarks.plist welke in [gebruikersnaam]/Library/Safari/ staat en zet dat ook weg op de externe schijf.
- Maak een back-up van je adres-boek. Dit wordt gevonden in het menu in de applicatie onder: Back up Address Book en zet dat ook weg op de externe schijf.
- Maak een back-up van je iCal (agenda). Dit wordt gevonden in het menu onder: Back up Database en zet dat ook weg op de externe schijf.
- Maak een back-up van je Keychain (sleutelhanger). Dit wordt gevonden in de [gebruikersnaam]/Library/Keychains/ folder en zet dat ook weg op de externe schijf.
- Is er nog lokale mail die je uit de mailbox is gehaald om ruimte te besparen? Zet dat ook over. De bestanden staan onder [gebruikersnaam]/Library/Mail en zet het ook allemaal weg op de externe schijf.

Stap 7 – Overzetten
Neem een volledige avond om de data over te zetten en de applicaties weer te installeren. Het is natuurlijk mogelijk om een back-up van de Time-capsule terug te zetten, maar misschien is het prettiger om met een verse start te beginnen. Alle documenten die niet op “cloud storage” staan kunnen van de externe harde schijf gehaald worden. Aan de hand van de in stap 3 gemaakte applicatie-lijst installeer je alle applicaties die je nodig hebt. Koppel Dropbox en/of iDisk weer aan de Mac en de documenten stromen weer binnen op de nieuwe Mac.

Als alles fout gaat dan is er altijd nog de oude Mac om daarna op te werken. Ik voorzie echter weinig problemen. De stappen hiervoor zijn geen hele heftige stappen. De stap die de meeste indruk op mijn klant zal maken is waarschijnlijk de overgang naar Lion. Alhoewel het nog steeds geen totaal andere Mac wordt werkt alles toch net even iets anders.

In het verleden uitte ik sterk mijn voorkeur voor Apple hardware, vooral toen ik mijn MacBook en daarna iPhone net had. Tegenwoordig ben ik daar wat meer gereserveerd in geworden. Je wordt al snel als Apple-fanboy neergezet. Op Facebook ‘beschuldigde’, de naar Engeland verhuisde, Renée me al van een soort fanatisme. Ze refereerde aan een onderzoek waarin is gebleken dat Apple en religie het brein op dezelfde plek stimuleren. Nu zullen de mensen die regelmatige mijn blogs lezen opvallen dat ik naast motoren en duiken veel over producten uit Cupertino schrijf. Natuurlijk zie je aan mijn spullen waar mijn voorkeur ligt en iedereen die vragen heeft over Apple gadgets kan bij mij terecht, maar ik draag het echt niet meer uit.

Nu zit ik op een afdeling waar een tweetal mannen direct het Apple ongenoegen begint te spuien als er ook maar iets van het merk wordt genoemd in hun bijzijn. Het is een hele vreemde situatie en ik probeer er maar niet te veel over te zeggen. Mijn laatste opmerking ging over mijn gedachten om een MacBook Air te kopen, de rest van de lunch werd beheerst over de monopolie van Apple, de slechte eigenschappen van Mac OS X en de hoge prijs van hun producten. Veel mensen zullen last hebben van Apple fanboys die altijd en alleen maar jubelen over alles waar een appeltje op zit. Maar ik zit in een omgekeerde wereld waar er fanatieke Apple-haters om me heen zitten Toevallig had ik het gister met Marjolein over haar overstap van Windows naar Mac OS X. Ze vond het één van haar beste stappen genomen in haar automatiseringsverleden. Het contrast is dan groot als je weer op je werk komt. Het is trouwens erg irritant als mensen zo sterk een eigen mening hebben dat ze jouw mening bijna als idioot omschrijven. Zijn echte fan-boys zo fanatiek?

Ik ben niet zo “single-minded” denk ik. Ik zal iedereen een Android toestel aan kunnen raden en ik geloof nog steeds dat in de zakelijke wereld je veel beter met Microsoft producten uit de voeten kan. Voor mij domineert Apple echter de consumentenmarkt.

Ik ben opgegroeid in de polderlandschappen in de kop van Noord-Holland en daar was het heel normaal om een handvol molens te zien als je op je fietsje weer ergens naar toe ging. Ik heb er nooit zo bij stil gestaan wat voor belangrijke rol deze ludieke gebouwen voor ons hadden vroeger. De polders bleven droog bij de gratie van de molens en de mensen die ze bedienen. Daarnaast werden er allerlei andere handelingen mee gedaan zoals:
* graan, krijt, zonnebloempitten, schors, mosterd en heleboel andere zaken malen
* hout zagen
* lijnzaad of andere zaden naar olie malen
* kruit, tabak of hennep beuken (stampen/pletten)
* koper slaan
* kaf van het koren scheiden
* stenen te slijpen en polijsten
* wol te ‘vollen’ (kneden)
* water malen van A naar B

Toen de stoommachine’s, of nog belangrijker Dieselmotoren, werden geintroduceerd werden de molens steeds meer overbodig. Eerst hielp deze nieuwe techniek de molenaars op windstille dagen toch de productie te kunnen voortzetten. Later namen deze motoren het werk helemaal over en werden de molens monumenten.

Wat ik echter nooit geweten heb is dat molenaars met de omgeving communiceerde door de stand van de wieken. Die kennis deed ik op via Renée. Eigenlijk ligt het ook wel voor de hand omdat de wieken op grote afstand zichtbaar zijn in ons vlakke land. Als je de molen grof bekijkt kan je hem zien in de volgende onderdelen: de romp, de kap en de wieken. Met deze kennis kan ik je nu uitleggen welke standen in kan herkennen:
* Ruststand – Het is het klassieke beeld wat je van een molen hebt. Bij een vooraanzicht vormen de wieken een kruis ( X ). Ik las ergens dat dit bedacht is om de hoogte van de molen te beperken om blikseminslag te voorkomen.
* Korte ruststand – Als je het vooraanzicht van de molen nu hebt is het een (+). Eén wiek staat voor de romp en betekent dat er een korte pauze is.
* Rouwstand – Het 0-punt van een molen of van een omwenteling is als hij voor de romp langs gaat, dus langs het laagste punt komt. Als de molenaar een wiek stil zet vlak voor dit 0-punt betekent dat de wiek ‘gaat’. En dit symboliseert het gaan (overlijden) van een persoon.
* Vreugdestand – De wiek is nu net voorbij het 0-punt als hij wordt vast gezet. De wiek is net het laagste punt gepasseert en dat betekent dat de wiek komt. Dit symboliseert het komen van een persoon. (geboorte) maar het werd ook wel gebruikt bij een huwelijk.
* Feesttooi – De molen wordt in de rust stand gezet zodat er weer een kruis gevormd wordt. Dan worden er horizontaal en verticaal draden gespannen van wiek naar wiek en allerlei versieringen opgehangen. Dit noemen ze ook wel het mooimakersgoed.

Vroeger werden bepaalde molens ook gebruikt in de tweede oorlog om aan te geven dat de Duitsers een invasie planden of uitvoerden of andere geheime boodschappen werden doorgegeven.

Tegenwoordig is er nog 1 teken waar je op kan letten als je langs een molen rijdt. Als er een blauwe wimpel uithangt dan ben je welkom om op bezoek te komen. Het is een teken dat de molen open staat voor bezichtiging. Mocht je er eens een dag op uit willen trekken om veel molens te bewonderen dan raad ik de nationale molendag aan in het tweede weekend van mei.

Ben je nieuwsgierig geworden naar bepaalde molens dan raad ik je aan op de Molendatabase te kijken waar alle werkende en verdwenen molens van Nederland en Belgie zijn geregistreerd. Je vindt er indrukwekkende getallen. Ze hebben 1.193 Nederlandse molens, 15.321 verdwenen molens en 1.798 Belgische molens in het bestand staan.

Motivational Words

Work like you don’t need the money.
Love like you’ve never been hurt.
Dance like nobody’s watching.
- Satchel Paige

Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma – which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of others’ opinions drown out your own inner voice. And most important, have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you truly want to become. Everything else is secondary.
- Steve Jobs

Always dream and shoot higher than you know you can do.
Don’t bother just to be better than your contemporaries or predecessors.
Try to be better than yourself.
- William Faulkner

There is no passion to be found playing small -
in settling for a life that is less than the one you are capable of living.
- Nelson Mandela

Twenty years from now you will be more disappointed
by the things you didn’t do than by the ones you did do.
So throw off the bowlines.
Sail away from the safe harbor.
Catch the trade winds in your sails.
Explore. Dream. Discover.
- Mark Twain

Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness that most frightens us.
We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous?
Actually, who are you not to be? You are a child of God.
Your playing small does not serve the world.
- Marianne Williamson

Live with intention.
Walk to the edge.
Listen hard.
Practice wellness.
Play with abandon.
Laugh.
Choose with no regret.
Appreciate your friends.
Continue to learn.
Do what you love.
Live as if this is all there is.
- Mary Anne Radmacher

Everyone should carefully observe which way his heart draws him,
and then choose that way with all his strength.
- Hasidic Saying

To live is to choose.
But to choose well, you must know who you are and what you stand for,
where you want to go and why you want to get there.
- Kofi Annan

Talent is God-given; be humble.
Fame is man-given; be thankful.
Conceit is self-given; be careful.
- John Wooden

Miracles occur naturally as expressions of love.
The real miracle is the love that inspires them.
In this sense everything that comes from love is a miracle.
- A Course in Miracles

In spite of unseasonable wind, snow and unexpected weather of all sorts – a gardener still plants.
And tends what they have planted … believing that Spring will come.
- Mary Anne Radmacher

Visualize your end result as having already been accomplished.
Let the image of your success play on the giant screen
in full color with surround sound – so real you can smell and taste it.
- Jonathan Lockwood Huie

Believe in yourself! Have faith in your abilities! Without a humble but reasonable confidence in your own powers you cannot be successful or happy.
- Norman Vincent Peale

Ik heb een kapotte fan aan de rechterzijde. Waarschijnlijk zijn de kogellagertjes versleten. Reparatie kostte één week + 180 euro en ik stelde het maar uit en uit. Mijn laptop werd iets warmer, maar niet superheet. Toch denk ik dat het een beetje heeft geholpen met het falen van mijn harde schijf. Nu ligt de reparatie rond de 350-375 euro + maximaal twee weken wachttijd.

Mocht je trouwens hier terecht komen na wat googlen op “Macbook vraagteken bij opstarten”. Het hoeft niet zo te zijn dat jouw harde schijf ook kapot is. Het vraagteken betekent: “Kan opstartschijf niet vinden”. Je kan nog even wat dingen proberen alvorens je besluit dat ook jouw harde schijf naar de eeuwige Apple velden zijn. Klik hier voor meer informatie over het probleem.

Ik ben in ieder geval blij met het feit dat ik regelmatige back-ups heb gemaakt. Toevallig een dag voordat mijn Macbook overleed heb ik net weer een back-up gedraaid. Het enige wat ik mis zijn mijn foto’s van de afgelopen weken die ik met mijn iPhone heb gemaakt. dit heeft te maken met het feit dat het zo een gedoe is om een back-up van aperture te maken. Ik moet namelijk een harde schijf aansluiten omdat het niet over het netwerk prettig werkt. Daar moet ik iets voor verzinnen voor de toekomst.

Nu ben ik net ZZP’er en kan ik niet meer werken… Ik moet daar even iets op verzinnen dat als er later weer iets gebeurt met mijn Mac dat ik dan niet stil kom te staan. Nog een MacBook kopen? Het is een mogelijkheid, ik overwoog een iPad, maar dat dekt niet al mijn wensen. Ik moet er nog maar eens over nadenken. Het scheelt dat ik als ZZP de BTW kan aftrekken omdat ik het nodig heb voor mijn bedrijf.

Er is ook een mogelijkheid om via iFixit.com met handleidingen zelf mijn Mac te repareren. Ze hebben een aantal overzichtelijke beschrijvingen met duidelijke foto’s die je stap voor stap door het proces helpen. Ik kan het wel… maar ik ben verder niet super handig met hardware. Ik denk dat ik het voor de veiligheid aan de specialisten overlaat. Mensen die er wel handig in zijn kunnen hieronder een paar links vinden die leiden naar de handleidingen die ik nodig zou hebben. Op de site vind je er nog veeeeel meer.

Installing MacBook Pro 15″ Core 2 Duo
Models A1226 and A1260 Left Fan

Installing MacBook Pro 15″ Core 2 Duo
Models A1226 and A1260 Right Fan

MacBook Pro 15″ Core 2 Duo
Models A1226 and A1260 Hard Drive Replacement

Ze hebben totaal 40 “step-by-step tutorials” voor mijn Macbook model

Een mooi voorbeeld van een fijne ‘levens-tweak’ is die van Steve Pavlina: ‘How to become an early riser’. Deze man realiseerde zich dat op tijd op staan zijn dag veel productiever maakt en verzon een truc om zichzelf te trainen vroeg op te staan. Jaren geleden las ik dit en voerde een aantal tips uit. Al vrij snel daarna kon ik zelf bepalen hoe laat ik op stond en tegenwoordig kan ik veel sneller uit de slaapmodus komen. Ik zal alvast iets verklappen, het gemak van makkelijk opstaan begint bij het stoppen met snoozen

Een recenter voorbeeld kreeg ik via Twitter binnen, via Ester geloof ik.

Het was een TED toespraak van Matt Cutts: Try something new for 30 days. Deze man zat vast in een saai leven en besloot op een gegeven moment iets te veranderen. Hij bedacht dat als hij iets wilde doen of veranderen, dan geeft hij zichzelf een termijn van 30 dagen. In deze periode probeert hij dan een gewoonte aan te leren of oefent een activiteit. Die 30 dagen is net lang genoeg om te kunnen zeggen: Ik heb het geprobeerd en het beviel me niet en het is kort genoeg om het toch te proberen. Hij merkte dat hij zo een heleboel dingen ging doen die hij eerst nooit deed of gewoon na 1 of 2 keer proberen op gaf. Het lijkt ook wel een beetje op de leuze van Nike: ‘Just do it’.

Ik kan al opstaan, dus ik ga op voor de tweede uitdaging: 30 dagen lang iets doen wat ik graag wil veranderen. En dat zijn de volgende dingen:
* elke ochtend ontbijten – Ik merk toch dat ik rond 10:30 een beetje flauwig word en niet echt productief meer ben. Dus ik begin de dag met een ontbijt(je)
* elke dag 2 stuks fruit eten – Het schijnt gezond te zijn… Dus waarom niet Ik heb het een hele periode gedaan, dus het moet lukken!
* elke ochtend een soort plan opstellen – Ik heb gemerkt dat als je even over de dag nadenkt, in je agenda kijkt of op je to-do lijst spiekt de dag een stuk productiever wordt. Het hoeft geen gedetailleerd plan van de dag te worden, maar ik wil me wel minstens 1x per dag bewust zijn wat er allemaal op mijn pad ligt.
* Niets meer beloven – Nou eigenlijk klopt dit niet, eigenlijk bedoel ik: Enkel iets beloven wat ik werkelijk na ga komen. Het gebeurt me nog wel eens dat ik iets beloof en het vergeet. Als ik me er nu bewuster van ben zal ik er bewuster mee om gaan. Afspraken verzetten vind ik niet onder beloftes verbreken vallen, tenzij je de afspraak op het allerlaatste moment afzegt of helemaal niets laat horen.
* Elke dag een stuk aan een gast-blog schrijven – Dit is lastiger, ik heb me namelijk al eens eerder voorgenomen elke dag te bloggen en dat is min of meer mislukt. Ik ben wel aanzienlijk meer gaan bloggen. Het zijn maar 30 dagen, ik kan het wel volhouden

5 dingen, dat is een mooi begin. We schrijven dinsdag 26 juli. Over 30 dagen is het 25 augustus. Dat betekent dat het zal kruizen met de Warmenhuizer Kermis. Oei. Ik neem in die drie dagen wellicht een pauze op de 30 dagen periode. Voor straf lopen mijn 30 dagen daarom door tot 30 augustus Ik ben benieuwd!

27 juli – dag 1
ontbijt: Vanochtend ontbeten met een gebakken eitje en vers brood. De bakker wist me te vertellen dat je eigenlijk niet met vers brood moet beginnen omdat dit een bal vormt in je maag. Interessante theorie…
fruit: Naast dat ik braaf salade nam bij mijn lunch heb ik een appel en een banaan gegeten. Dus dat is gelukt. In plaats van iets te snoepen nam ik rond 4 uur een banaan en iets later de appel.
plan: Ik heb een plan opgesteld en ik weet me er aan te houden tot nu toe. Het is geen heel heftig plan, maar wel even een overzicht van puntjes die ik vandaag af wil krijgen. Daarnaast kreeg ik een aantal “o-ja” momenten en heb ze meteen vast gelegd zodat ik het niet meer vergeet.
beloven: Ik heb vandaag niet zoveel beloofd. Behalve iets aan een excel sheet aan te passen. Helaas is mijn Mac nu overleden…. Ik hoop dat ik hem nog aan het werk krijg anders kan ik mijn belofte niet houden. Even kijken hoe dat verder gaat.
gast-blog: Ik heb nog niets geschreven, maar ik kan straks eventueel wel iets schrijven via mijn iPhone als ik mijn Mac niet aan de gang krijg…. Komt heeeeel slecht uit!

Dropbox
Terwijl ik een betaalde dienst gebruikte had Dropbox, al veel langer dan MobileMe, ook een plek waar je ruimte kon krijgen. Bij Dropbox kan je een gebruiker aanvragen en dan krijg je gratis 2Gb (of 2,25Gb als je uitgenodigd bent) om je spullen te plaatsen en dan word van elke machine die je aan Dropbox koppelt deze ruimte gesynchroniseerd met een mapje. Als ik dus een bestand of map in mijn Dropbox folder thuis zet kan ik er met mijn iPhone of via een browser bij. Het wordt ook naar een ander, wellicht een windows, machine gekopieerd als je dat wilt.

Betaald uitbreiden

Het nadeel van Dropbox is de ruimte die je krijgt. 2Gb is niet zo gek veel ruimte als je het echt flink wilt gaan gebruiken. De eerste volgende betaalde stap die je kan nemen is 50Gb voor 68.84 euro (op het moment van schrijven ivm wisselkoers) en dat is toch al weer een hoop geld voor wat data in “the cloud” plaatsen. Voor een bedrijf die afhankelijk is van allerlei documenten die overal beschikbaar moeten zijn is het ideaal. Voor een particulier is het prettiger om nog een tussenstap te krijgen. Wellicht is 20Gb voor 25 euro een interessante?

Gratis uitbreiden
Zelf heb ik gratis 10,25Gb op mijn Dropbox. Het is namelijk mogelijk om extra ruimte te verdienen door anderen zo ver te krijgen om op Dropbox te registreren en installeren. Elke keer als jij een gebruiker zo ver krijgt om ook over te stappen krijg je 250Mb gratis. Ik heb een tijdje een aantal audiobestanden gedeeld die een hoop mensen wilden hebben. Het was bij elkaar wel 2,2Gb, dus ik bood het aan via Dropbox en ik zag mijn gratis ruimte groeien en groeien.

Dropbox vs Mobile iDisk (& handige dropbox tips)
Waarom ben ik als Apple-fan nou overgestapt naar Dropbox? Het antwoord is simpel: het kan tegenwoordig meer, laat ik het even op een rijtje zetten met direct wat tips:

• Via de iPhone app kan ik bestanden delen door de URL (internet link) naar het bestand te kopieeren en in een mailtje te plakken. Bij MobileMe kan je ook een URL mailen, maar dat is een standaard mailtje wat je achteraf moet aanpassen. Dat is veel omslachtiger. Ik reageer liever op een mailtje van iemand en dan kan ik de URL in het mailtje plakken.
• Synchronisatie met Windows computers is, via Dropbox, veel eenvoudiger. Of je nu Linux, Windows of een ander OS hebt kan je simpel door een programma’tje te installeren de folder met de internetversie synchroniseren.
• De synchronisatie mogelijkheden zijn meer uitgebreid. Ik zit nu bij een opdracht en ik wil niet dat mijn hele administratie, persoonlijk dagboek en andere zaken gesynchroniseerd wordt met de computer waar ik op werk. Ik kan dus een mapje aanmaken en énkel dit mapje synchroniseren. Als er computer beheerders rondlopen en nieuwsgierig zijn wat ik allemaal voor documenten heb treffen ze enkel zakelijke documenten aan van het bedrijf waar ik zit.
• Het is makkelijker om met meerdere gebruikers een Dropbox-account te delen. Ik heb Dropbox gebruik bij het ingerichten van servers bij een klein bedrijfje. Het is een tweemanszaak en daarom is het niet zinvol om een servertje te plaatsen voor bestandsdeling. Door een betaald Dropbox account te plaatsen hebben ze samen altijd alle documenten beschikbaar. Op het moment dat je MobileMe iDisk gebruikt dan is het minder eenvoudig om je agenda en adresboek te synchroniseren.
• Het is makkelijk om folders te delen met andere Dropbox gebruikers. Mijn administratie wordt door mijn ouders gedaan die een administratie bedrijf hebben. In het begin mailde ik mijn facturen steeds naar mijn moeder als ze er om vroeg. Tegenwoordig heb ik een folder gedeeld met haar en elke keer als ik een factuur of rekening in de folder zet heeft zij hem enkele momenten later ook. Nu krijg ik alleen een mailtje met de vraag of ik mijn boekhouding heb ge-update. Erg handig

Conclusie

MobileMe iDisk is geen slecht product en als je alleen bent en louter Apple producten gebruikt, dan kan je er goed mee overweg. Ik wilde iets meer en merkte dat Dropbox me toch beter kon helpen. De iPhone app is iets beter en de deel-mogelijkheden zijn veel uitgebreider. Dropbox is ook gratis voor een beperkte ruimte, maar dit is niet echt een voordeel meer omdat je straks iDisk ook gratis krijgt. Je zou eventueel ook kunnen kijken naar Windows Live die je een harde schijf aanbiedt, maar ik denk toch dat je beter af bent met Dropbox die zich totaal niet laat binden aan 1 Operating System en op die manier een beetje onafhankelijk is. Wellicht is iDisk, wat dan waarschijnlijk opgenomen wordt in iCloud, wel de toekomst als opslagruimte op internet als je Apple Gadgets gebruikt. Ik verwacht echter niet dat ze de voordelen die ik zie met Dropbox snel zullen evenaren.

Dropbox account aanvragen?

Wellicht is het je opgevallen dat bijna elk Dropbox woord hier een link is. Als je er op hebt geklikt dan kom je in het registratiescherm. Dit is mijn persoonlijke link waarmee ik mijn ruimte nog meer kan uitbreiden als je je registreert. Er is ook voordeel voor jou, je krijgt 250Mb extra als je het via mij doet en niet direct op de website. Dus meld je snel aan als je het nog niet hebt.

Overigens wat andere interessante cijfers:
37% van de ongevallen met een motor ontstaat door een menselijke fout van de motorrijder: inschattingsfouten, iets over het hoofd zien of gebrekkige vaardigheden.
Hiervan is 33% van de ongelukken gekomen door de onderschatting van slecht zicht zoals regen en 25% hebben net het rijbewijs ( > 6 maanden) en hebben last van een gebrek aan ervaring.
50% van de gevallen met een motor ontstaat door een menselijke fout van de autorijder: 70% van de ongelukken zien ze je botweg over het hoofd.

90% van de ongelukken zat het gevaar voor de motorrijder…. Bomen, auto’s en zaken als paaltjes helpen niet mee.
Dit is een leuke voor de APK-discussie voor motoren. Slechts 1% wordt veroorzaakt door een technisch falen van de motor.