Hier zit ik dan… vrijgezel. Niet dat dat zo’n ramp is, maar het had anders kunnen zijn en helaas is liefde aan m’n neus voorbij gegaan. Soms heb je dingen niet in de hand zelfs als ze er zo goed uit zien.
Volgens oude muziek waar onze vaders naar luisterden;
Bye bye love
Bye bye happiness, hello loneliness
I think I’mgonna cry
Bye bye love, bye bye sweet caress, hello emptiness
I feel like I could die
Bye bye my love goodbye
Nou da’s wel heel depri. Even een poging het treuren achter me te laten in het oude en bijna voorbije jaar
Eerste kerstdag was een beetje een relax dag voor mij. Ik stond niet voor elf uur op en heb ‘s middags met Boaz op het landgoed van de familie de Jong en op mijn motor gespeeld. Vrolijk ventje, mits hij voldoende slaap krijgt en daarna nog even met hem, Bert en Mirte gewandeld door het Bergense bos. Het was er niet bijzonder warm, maar wel mooi. Wat zingt Andre van Duin ook alweer zo mooi in de Bokkensprong jaar in jaar uit tot vervelens aan toe van het personeel; “A beautiful sight were happy tonight, Walkin’ in the winter wonder land”
Daarna weer gauw naar huize Van Enter om mijn vader & moeder bij te staan, want het is tenslotte een tijd van familiare gezelligheden. Hum. Da’s geloof ik voor het gros van rond onze leeftijd ook de belangrijkste betekenis. Weer even een avond langs bij ons Mams en/of ons Paps tot je een eigen gezin hebt en dan nodig je hen uit bij jou thuis.
Die avond hebben we het niet zo gek gemaakt, mijn tante uit Amsterdam kwam eten tesamen met mijn nog enige oma. Het was erg gezellig, maar ik ging stiekem toch al om 23:00 naar mijn bedje toe. Het plan was om op 2e kerstdag-avond uit te gaan met een aantal vrienden en ik had al van Renee gehoord dat Ard een avond en nachtje in Amsterdam gepland had. Dus dat leek me een goed idee Helaas moest ik wel weer op maandag aan het werk… dus wat rust kon ik wel een beetje gebruiken.
Motorrijden, een hobby van me sinds een half jaar. Soms rij ik over de snelweg en dan zie ik door de stralende zon mezelf in de schaduw zitten op het stalen ros. Dat geeft toch wel een kick, doen waar je een paar jaar van gedroomd hebben. Vrijheid, blijheid en motorschap God wat verheerlijk ik het motorrijden… Nou ik heb momenten gehad… door natte sneeuw elke 20sec m’n vizier wissen, glibberend en glijend de afrit van de snelweg af en op. Maar dat is maar een maand in het jaar dat het echt rottig is. De rest is het genieten van je vrijheid. Dan ga ik weer eens met het koekblik de stad in, ow god parkeren, jezus wat een file om de stad in te komen. Daaaaaaaaag, rustig tuffend langs de rij en je motor lekker neerzetten daar waar het geen last is voor anderen en klaar! Continue reading ‘Motorrijden is…’
Ambtenaren zijn altijd op zoek naar manieren om mensen in goede banen te geleiden. Helaas doen ze dat in het verkeer met camera’s om je op de snelheid te controleren terwijl er 1001 manieren zijn om het verkeer gevaarlijk te maken. Zoals bijvoorbeeld plakken e.d. Maar goed, het plaatsen van geautomatiseerde systemen maakt het heel makkelijk om zelfs kleine (maar ook hele grote) bedragen binnen te halen. Je kan er niet omheen en daarom heb ik hier maar wat informatie er over neergezet, doe er je voordeel mee.
De traject controlles worden uit gevoerd op de A2, A4, A12, A13, N919, Zeelandbrug en op de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen. De snelheid wordt niet op één punt gemeten, maarhet gaat om de gemiddelde snelheid over een langere afstand. Trajectcontrole werkt normaliter zeven dagen per week, 24 uur per dag. De pakkans is volgens trotse bedenkers 100%. Je wordt altijd op de foto gezet en na de tweede foto wordt bekeken of je een kanshebber bent voor een boete. In de weg zitten inductie lussen die je voelen en daarna zetten de camera’s je op de gevoelige plaat. Zie de lussen bovenin deze pagina in beeld. Op de A4 liggen de lussen ook op de vluchtstroken, dus poog niet de slimmerik uit te hangen. 
Dan kan je uitleggen waarom je over de vluchtstrook met te hoge snelheid reed. De foto’s worden gemaakt met een infra-rood camera, dit om de weggebruikers niet te laten schrikken en misschien ook een beetje om ze niet te alarmeren . De camera’s staan op de bogen gemonteerd waar onder de inductielussen liggen. Hier links zie je een plaatje van eentje van de zes van de A4. Hieronder beschrijf ik even de trajectcontroles op de snelwegen en een bronvermelding waar je zeker moet kijken als je meer wilt weten van deze ondingen of aan een discussie wilt meedoen over de statische wegduivels. Is het Big-Brother bedrog of een perfect systeem om de altijd maar te hard rijdende Hollander terecht te wijzen.
A2,tussen Maarssen en Breukelen richting A’dam (sinds 21dec04)
Eerste poort: hectometer paal 55,0
Laatste poort: hectometer paal 51,5
Gemiddeld toegestaan: 120km/u
A4, enkel in de richting vanuit Amsterdam naar Den Haag (sinds 1sept04)
Eerste poort: hectometer paal 13,1
Laatste poort: hectometer paal 16,3
Gemiddeld toegestaan: 120km/u.
Dus je kan rustig een whoppertje killen of tanken om vervolgens je reis met de snelheid van 200km/u voort te zetten. Let dan wel af en toe op in je spiegels voor politieauto’s
A12, Enkel in de richtingnaar Den Haag vanuit Utrecht (sinds zomer2004)
Eerste poort: hectometer paal 49,3
Laatste poort: hectometer paal 46,2
Gemiddeld toegestaan: 120km/u.
Volgens het Motor-forum; Op de A12 is het rijden tussen lussen door aangepast. Je kan er met een motor niet meer makkelijk ff langs rijden. En ‘t is idd een heel kort stukje trajectcontrole. Let echter wél op. De “mannen boven de wet” staan nog steeds vrolijk in de zeer brede middenberm tussen de schuin geplaatste “kunstwerken” (lees heuvels). Én idd bij Gouda. Haast vaste prik ….
A13,Vanuit en naar Rotterdam (sinds 11mei02)
Eerste poort: hectometer paal 17,0
Laatste poort: 18,8
Maximum snelheid: 80km/u (zie MF)
Zo, de kerst is voorbij en over. 
Wie heeft er teveel gegeten? Ik denk dat het onlosmakelijk aan een geslaagde kerst verbonden is. Ik zal hieronder mijn kerst 2004 pogen te beschrijven, maar ga er voor zitten, want het wordt wat tekst….:
Vrijdag was het kerstavond… Het heeft voor mij nooit zoveel betekenis gehad. Kerstavond… gewoon een onderdeeltje van kerst toch? Gewoon het gezelschap van vrienden en familie opzoeken, voor de echte christenen is kerstavond besteed aan de nachtmis om de geboorte van Here Christus te vieren. Voor mij betekende de dag van kerstavond overdag een groot probleem bij het bedrijf dat op Schiphol Oost en waar ik enkele daagjes per week vertoef om te helpen bij het beheer en het project om de boel te migreren naar Windows 2003 Terminal Server. Het probleem zat hem in een combinatie van DNS en een vreemd systeem waar we geen beheer over hebben. Het duurde niet lang om het DNS probleem op te lossen, maar helaas werkte het nog niet Om half 5 zou m’n dienst eindigen, maar ik had al wat uren in het systeem gestoken en was dus ‘probleem eigenaar’ geworden. Voor anderen altijd heel prettig, want dan kunnen ze naar jou opkijken als de verlosser terwijl bij jou de zweetdruppels al op je voorhoofd parelen, in de wetenschap dat de oplossing enkel met wat tijd dichterbij kan en zal komen. Tijd is niet iets wat graag in je vocabulaire voorkomt op een middag voor kerstavond anders dan in de zin: “Ik ga op tijd weg, lekker naar huis” Om 16:00 deelde de IT-manager daar mede dat alle verantwoordelijken niet eerder naar huis gingen eer het probleem opgelost zou zijn. Ik zag al iets voor m’n ogen zweven en besefte dat ik m’n geest zag dwalen. Het bedrijf dat verantwoordelijk voor het beheer van de kwakkelende server was al geheel in de kerststemming en niet in staat de beloofde support op afstand te regelen… 
Daar zit je dan… Op de dag dat iedereen een uurtje eerder weg kan/mag. Maar we zaten slechts in zak en as tot half 5, want toen nam de contactpersoon op z’n vrije dag de server vanaf thuis over en loste het probleem op. Dus om 5uur liet ik de werkende wereld achter me.
Na een altijd verkwikkend motorritje en een biertje op Graceland (a.k.a. Fam Van Baar’s residence) arriveerde ik dan thuis om daar van een zeer luxueuze maaltijd met m’n ouders en broer te genieten. Frank ging koken voor z’n vriendin in Den Haag, om samen toch een beetje het kerstgevoel te krijgen. Frank moest namelijk alle twee de kerstdagen zwoegend in een warme keuken doorbrengen. Mijn moeder had het voor ons tot in de puntjes verzorgd. Na het eten gingen Renee en ik nog even bij Bart een versnapering halen wat tot zeer interessante gesprekken leidde. Toen om 01:00 de energie tot een laag peil zakte namen we afscheid en ik kon op de terugweg cafe de Klok niet weerstaan om er nog een biertje te halen in de hoop nog even een bekende te spreken. En waarempel, Martijn was er met z’n broer! Wel wat in beschonken staat. Na een rondje en wat gebabbel liet Niels vanuit het niets z’n glas vallen. Niet uit onhandigheid, maar puur… hij vergat dat hij hem vast hield of zo? Martijn stootte wat hoonende kreten uit en Niels regelde snel een nieuwe voor zichzelf om z’n stommiteit weer goed te maken. Nog geen rondje verder overkwam Martijn hetzelfde. 
Heel serieus stond ie daar met z’n biertje en hij liet hem zo vallen. Alsof de spieren in z’n handen even los van hem opereren. Het mooie is dat je onder zo’n invloed het pas door hebt dat je iets laat vallen op het moment dat het in duizend stukken en druppels spettert op de grond. Dit keer moest Niels zijn genoegen spottend laten merken wat hevig protest veroorzaakte bij Martijn. Frictie… Een tegenovergestelde van broederliefde… Na enkele spottende opmerkingen die al gauw verhitte niveaus dreigde te bereiken liet ik de heren en hun gelag voor wat het was. Ik was nuchter en had geen zin om mezelf te betrekken in hun ruzie. Het was een lange dag en dook lekker m’n bedje in.
Net als ik nu trouwens ga doen. Ongeacht op welk tijdstip je dit leest; (alvast) weltrusten
Het is wel grappig, sinds het wat kouder wordt heb ik de eerste 10km’s last van een tranend oog. Dus elke ochtend rolt er kriebelend een traan langs m’n rechterwang. Dat kriebelt zo erg dat ik de koude wind wel mijn helm moet laten binnendringen in mijn poging hem weg te vegen. Wel grappig, de gure wind doet me verdriet. Continue reading ‘De huilende motorrijder’
Ich bin der Reiter
du bist das Ross
ich steige auf
wir reiten los
du stohnst ich sag dir vor
ein Elefant im Nadelohr
Even een beetje shockeren met Rammstein om straks lekker rustig naar bed te gaan. Continue reading ‘Even O-H-en’
M’n wekker ging, ik mopperen, weer wakker worden; Mijn wekker ging om half 7, ik ging er om 7 uur uit, niet helemaal wakker, kopje koffie er bij. Kom ik net onder de douche vandaan blijkt de andere telefoon een uur voor te lopen, dus het is nu pas half zeven. Dus was er al om half zes uit. Handig hoor Alle tijd om koffie te drinken. Ik denk dat ik zo even wat speklapjes in de pan gooi als ontbijt, ik moet namelijk pas over een uurtje te vertrekken. Dan rustig tussen de auto’s naar Utrecht tuffen. Het kantoor waar ik vandaag nog heen moet ligt langs de A2 en we zitten in hetzelfde gebouw als Hypericon en Adecco. Dus als je over de A2 rijdt en vanuit Amsterdam afslag Maarsen voorbij rijdt is het aan je linkerhand. Ideale plek; want op het moment dat je het viaduct op rijdt bij Maarsen loopt de A2 helemaal vast en daar hoef ik dan gelukkig niet tussendoor. Ach zeggen sommige mensen, jij hebt toch een motor? Dus dan heb je geen last van de file? Nou ja natuurijk wel, ik heb lang niet zoveel last als de koekblikkers, maar kan ook maar 30 tot 60km/u rijden terwijl je er normaal er minimaal 100km/u rijdt. En dan heb je nog de uitdaging die auto’s aan je stellen door niet over hun schouder te kijken als ze links of rechts even snel ook zonder knipperlicht een gaatje inschieten. Soms moet je helderziende zijn, maar gelukkig is het gros zo vriendelijk om een redelijke ruimte open te houden.
Eet smakelijk Ik zit nu even na 7 aan de gebakken, gemarineerde speklappen. Gisteravond ook al gegeten, zo lekker.
Morgen tot en met vrijdag naar ST op schiphol. En volgende week weer iets anders. Ik vind dit nu wel even een leuke job, beetje heen en weer rijden en hier en daar de helpende hand bieden. Niet met superklusjes, maar wel met gezellige mensen en het is beter dan niets doen. Ik werk nu voor Yacht en ben verhuurd aan Centior deze levert diensten in ICT projecten/beheer (http://www.centior.nl) en voor Centior rijd ik nu steeds heen en weer. Het is een leuk en gezellig bedrijf waar ik meteen al uitgenodigd werd voor een kerstborrel (karten ). Ik zal er tot ergens januari voor blijven werken.
Zo heb ik weer een stukje geschreven… Ik ga me maar eens aankleden voor de reis. Gisterochtend kreeg ik het voor het eerst echt koud op de motor. Ik had m’n trui aangedaan en m’n sjaal thuis gelaten en ik had het gewoon koud toen ik op het kantoor was Rijden in de winter… Wel lekker, afgelopen donderdag was ik karten (met Centior) in Huizen en er was iets aan de hand of zo? Ik kwam uit Leiden en de file begon bij de Schiphol-tunnel en heeft via de ring Amsterdam en dan over de A1 aangehouden tot Bussum. Iets van 30km file! Als je de matrix-borden moest geloven. Ongelooflijk. Het was trouwens niet leuk voor de motor rijders om er tussendoor te rijden, het zeikte uit de lucht 
en iedereen stond steeds op z’n rem, dus een continu rode waas lag over je vizier dankzij de regendruppels. Toch maar even wat wax kopen om zo de druppels van je vizier af te glijden. Zo nog 1 kopje koffie, lang leve de Senseo. Ideale uitvinding, kan ik af en toe eens een kopje koffie drinken zonder dat gezeik van een hele pot zetten. Dat zal ook wel de reden zijn dat 60% (gokje, zal wel meer zijn) van de huishoudens zo’n ding hebben staan. Die nieuwe is trouwens wel cool, van Aluminium, ziet er knap uit, maar kost ook wel 130 eurootjes meer.
Werkse allen en tot de volgende keer
Hello,
na een tijdje even geen website of een weekje geen vanenter.nl mail wordt het ook wel weer eens tijd hier iets te posten. Ik heb een baan, nou ja die had ik al, maar ik heb een klus! Werken bij een bedrijf die allerlei systeembeheer en ict projecten voor bedrijven uitvoert. Netjes in een knappe spijkerbroek, met t-shirt en colbert op gesprek en hij was blijkbaar “onder de indruk”, want ik mocht meteen morgen beginnen. Goed nieuws dus, het is ook niet zo gek ver weg, soms op Schiphol, soms in Leiden en soms in Utrecht. Ik was op het kantoor van Yacht en het was niet handig om met m’n accountmanager mee te rijden en ik was niet zo handig geweest om m’n volledige motorrij-tenue mee te nemen. En voordat ik iets kon zeggen kreeg ik de sleutels van een VW Golf 5 toegeworpen van , hm me laten inblikken, terwijl het druk is op de snelweg. Ik moet eerlijk bekennen dat het wel lekker warm is (niet dat ik het koud heb op de motor overigens) en dat het wel lekker is muziek onderweg te draaien (niet dat ik het mis op de motor) etc. etc. etc. Nou ja misschien is autorijden toch niet zo slecht als ik af en toe pretendeer Maar toch zit ik liever op de motor.
Ik zat me te verwonderen in de auto en hoorde een liedje van de 4 non blondes dat iedereen kent; What’s up.
“25 years of my life and still
I’m trying to get up that great big hill of hope
For a destination”
Het typeert wel een beetje mijn 25ste levensjaar, ik ben 25, wat nu? Ik heb nu allemaal een beetje door, een plan voor de toekomst. Je moet echter niet de daarop volgende regels op me botvieren, want:
“I realized quickly when I knew I should
That the world was made up of this
Brotherhood of man
For whatever that means”
Hm eigenlijk is het een feministisch nummer of zo? Nooit bij stilgestaan eigenlijk. Daar rijd je dan koekblik na koekblik, koplamp na koplamp. Gaap… Auto’s zijn eigenlijk behoorlijk onlogisch, pak een koets van 700 tot (weet ik veel) 2500kg, zet er een motor in om een 70 tot 140kg (vast ook wel meer) te vervoeren van A naar B. Niet echt logisch… Dan is een motor lekker logischer, 200kg machine om een zeg 80kg persoon te vervoeren. Of nog beter met openbaar vervoer, maar dat is slecht zo zelden praktisch. Zo nog even wat overpeinzingen
DVD speler te geef!
Ik ben het zat dat m’n dvd-speler enkele dvd’s niet wilt spelen. Wordt tijd voor een ander hoewel ik nog geen idee heb welke of er geld voor heb. Maar ik heb nu al de laatste 10 minuten van 3 films op m’n computer moeten kijken omdat hij begon over te slaan
greetz
