Floris van Enter.
Dat ben ik.
De enige echte, want ik heb nog niet eerder een Floris van Enter gevonden, zelfs niet in de boeken als ik terug kijk op de familie. Mijn naam Floris heb ik wel eens uitgelegd. Hoe mijn moeder Floris een mooie naam vond en wat Florissen, Florencen en Florussen in het verleden hebben bereikt.
Maar hoe kom ik nou aan de naam van Enter. Tja, van je vader, die van zijn vader etc. En als je een opstandige moeder (of een l#l van een vader) hebt dan kan je ook dat je het van je moeder heb overgenomen. Tegenwoordig mag dat ook gewoon.
Eerste kerstdag was een beetje een relax dag voor mij. Ik stond niet voor elf uur op en heb ‘s middags met Boaz op het landgoed van de familie de Jong en op mijn motor gespeeld. Vrolijk ventje, mits hij voldoende slaap krijgt en daarna nog even met hem, Bert en Mirte gewandeld door het Bergense bos. Het was er niet bijzonder warm, maar wel mooi. Wat zingt Andre van Duin ook alweer zo mooi in de Bokkensprong jaar in jaar uit tot vervelens aan toe van het personeel; “A beautiful sight were happy tonight, Walkin’ in the winter wonder land”
Onze hond die al 16 jaar hetzelfde huis heeft gedeeld als wij als gezin is vandaag door de dierenarts in laten slapen. Ik kan me nog herinneren hoe we “aan hem zijn gekomen”. Ik kwam een keer thuis van de basisschool en toen zag ik m’n vader en m’n broertje bij een mand zitten. Er lag iets in die mand…. Ik dacht het is een nieuw katje erbij, zo klein Het bleek een heel klein, zwart lief hondje te zijn.