Grom, ik had net een heel verhaal getikt voor de weblog en door een foute toetscombinatie was alles weer weg en kan ik nu opnieuw beginnen. Zucht, automatisering in combinatie van de stomheid van de mens kan soms best irritant zijn Nu even snel het bericht in Word tikken zodat ik het straks in 1x kan plakken in mijn weblog.
Het zonnetje schijnt over zee terwijl ik dit (nogmaals) tik terwijl mijn collegae (weer) met koffiepauze zijn. Het is niet ongewoon voor de dames en heren hier om op een ochtend tweemaal met z’n allen koffie te drinken. Dit om achter de beeldbuis vandaan te komen, maar ook de banden tussen afdelingen wat beter te onderhouden. Op zich werkt dit goed, maar er wordt zo vaak gemopperd op de baas op dat soort gelegenheden. En iedereen moppert en moppert maar dat ik soms dagen heb dat ik er niet bij ga zitten omdat ik geen zin heb een stortvloed van negatieviteit.
Vaak hebben ze gelijk, maar ook lijkt het een vorm van…. slachtofferrol die vervuld wordt. Ik heb wel eens van iemand gehoord dat als je een bepaalde reactie verwacht en je er al helemaal op in gaat stellen en de houding ervoor gaat aannemen dat je zelf zoveel invloed hebt dat de reactie ook werkelijk die vorm gaat aannemen.
