Zo, ik ben weer terug in het platte land. De witte bergen heb ik ingeruild voor de groene polders. Ik was wel even gespannen omdat de heenreis me zoveel moeite heeft gekost door autopech, lees er hier meer over: Autoproblemen. Uiteindelijk heeft mijn gele bus me thuis gebracht, alhoewel het niet helemaal zonder problemen ging.
Afrekenen en inpakken
Verder lezen
Vorig seizoen heb ik een stuk geschreven over de “Voor- en nadelen van skileraar zijn“. Het was een leuke opsomming en ik sta er nog steeds achter. Vandaag kreeg ik via Josephine een leuke afbeelding hoe men tegen een skileraar aan kijkt. Erg grappig!
Another day in paradise. Het ritme zit er al helemaal in: Je moet op tijd opstaan en je gaat niet te vroeg naar bed. Elke dag lijkt eentonig, maar omdat je met mensen bezig bent lijkt het toch steeds te variëren. Ik dacht dat het misschien leuk is om mijn dag planning te sturen.
Mijn ochtend begint, zoals bij velen die het goed hebben, in bed. Iets voor half acht gaat eerst mijn wekker en dan die van Matthew en check ik even mijn iPhone, om wakker te worden. Om half 8 pak ik mijn boxen en zet ik het liedje: “Het is mijn dag” van Jochem Myjer aan. Vorig seizoen werd er elke ochtend door iemand “De poes van Tante Loes” gedraaid en mensen werden er van afhankelijk als wekker. Nu heb ik de taak op mij genomen met een nieuw liedje. Terwijl het liedje nog speelt spring ik onder de douche.
Soms ben ik wat ongelukkig met mijn keuze van auto’s. Vroeger reed ik in oude Land Rovers als ze al reden… Nu had ik een goed uitziende Volkswagen Transporter bus gekocht. Maar ik heb er toch allerlei drama’s mee gehad en ik hoop dat het nu een beetje over is. Het begint allemaal zo ongeveer twee maanden voordat ik naar Oostenrijk vertrek. Mijn accu laadt niet meer op en een paar keer heb ik de Wegenwacht nodig om mijn auto weer aan het draaien te krijgen. Bas helpt me uiteindelijk om de auto naar de garage van een vriend te krijgen om te laten repareren. Zes weken voor vertrek staat hij daar, het zal toch wel lukken om hem in die tijd te repareren?
Ik heb weinig tijd genomen om iets te schrijven omdat ik elke dag druk bezig was. Het begon met zijn allen opstaan, naar Zell am Ziller rijden, ongeveer 5 uur op de ski’s staan, nog 2 à 3 uur theorie en dan na het eten nog een paar uur leren. Ik merk al een groot verschil met vorig seizoen. We doen allemaal hetzelfde en zitten constant op elkaars lip. In het begin is het wel fijn omdat je steun aan elkaar hebt, maar later komt er een soort druk bij. Je bent nooit alleen. Toch zou ik het niet zonder mijn collega’s willen doen. Als je geen zin hebt om te leren dan is er altijd wel iemand die je een duwtje in de juiste richting geeft. Als je thuis bent kan je er nog even over kletsen. Omdat je samen bent wordt het geheel wel lichter. Daarnaast hebben we een Duitse in de groep en dat doet helpt erg omdat je gedwongen wordt veel Duits te praten. De training en het examen zijn immers ook geheel in het Duits.
Een aantal mensen vragen zich af waarom ik naar Oostenrijk ga. Ze komen met een aantal goede argumenten aan:
En nog een aantal. Tja, ze hebben een punt en ik ga een hoop dingen mislopen als ik naar Oostenrijk ga. Een aantal mensen denken dat ik alleen maar naar Oostenrijk ga om te zuipen en te feesten. Niets is minder waar… Après-ski is een leuk extra, maar het gaat meer om het skiën, lesgeven, en even een leven zonder fouten, voorgeschiedenis of vooroordelen. Daar achteraan komt ergens het après-skien.
Het leven in Nederland is zo soms gecompliceerd af en toe dat 3 maanden naar Oostenrijk een welkome vakantie is. Daar hebben mensen geen voorgeschiedenis met me, daar is altijd een positieve sfeer en ik gedij daar goed in.
Nog een paar daagjes en ik stap in het gele busje naar Oostenrijk. Allerlei herinneringen van de vorige keer komen bij me naar boven en ik heb zin om weer naar de bergen te gaan!
Uitgaan moet natuurlijk ook af en toe gebeuren als je op wintersport vakantie bent. Het probleem wat ik zelf altijd tref is dat je er te kort bent om alle leuke plekjes al te kennen. Op het moment dat je laatste avond is aangebroken ontdek je net die leuke disco! Gelukkig heb ik de luxe dat ik alle tijd heb om het gebied te verkennen, bovendien weet ik al veel van de laatste keer dat ik er was. Hieronder een overzicht van de uitgaansgelegenheden in en rondom Fügen/Hochfügen!
Après-skiën in Hochfügen
Gogola
Niet iedereen is tegelijk klaar met lesgeven of spelen in de sneeuw. Aan de voet van de Lamark-piste, naast het opberghok van Total staat een gezellig kroegje: de Gogola.
Hier kan je lekker Stiegl drinken tot je vrienden en/of collegae er weer zijn. De bar geeft een mooi uitzicht op de piste en je ziet iedereen aankomen. Als er slechte omstandigheden zijn staan er een aantal Total-leraren naar je te turen als je de berg af komt. Leraren die namelijk in het ski outfit van de skischool vallen moet eenieder die het gezien hebben trakteren.
Vrijwel alle skileraren gaan met de bus terug naar Fügen dus uiterlijk nemen we allemaal de laatste bus (om zes uur) naar beneden.
Er is even sprake van dat Ema met Lieke langskomen met oud & nieuw, mijn vrienden een weekendje naar Oostenrijk komen en meer mensen (bijv. op Wintersporters.nl) vragen me voor slaapgelegenheden. Hier een lijstje zo 1, 2, 3 opgesomd.
Hotel Sonne
Geen top hotel, niet veel voor kinderen, wel veilig, geen zwembad
http://www.sonne-fuegen.at
Hotel Almhof
Een leuk hotel, niet heel bijzonder, kinderspeelkamer sauna, stoombad en whirlpool
http://www.hotel-almhof.at
Tegenwoordig is een iPhone of beter gezegd een smartphone niet weg te denken uit ons leven. Een aantal mensen zeggen nog stoer dat hun telefoon alleen kan bellen, maar toen mijn broertje Frank een iPhone gekocht besefte ik dat die groep ook aan het slinken is. Zelf ben ik een iPhone fan, dus vergeef me dat de onderstaande post vooral (lees: alleen maar) hierop is gericht.
Een aantal applicaties ben ik van plan te gaan gebruiken straks op de piste, omdat ik nu nog in Nederland ben is het lastig de applicaties te testen. Met wat Googlen ben ik toch tot de volgende verzameling gekomen.
Straks glij ik over de pistes naar beneden of loop ik omhoog met een groep mensen achter me aan om de eerste stappen tot skiër te oefenen. Met mijn interesse voor gadgets denk ik natuurlijk aan wat ik meeneem de piste op en ik ben tot de volgende zaken gekomen:
iPhone, met een Oostenrijkse data-prepaid-kaart.
Het ligt natuurlijk voor de hand, maar ik zal het toch even noemen. Hiermee ben ik bereikbaar via iMessage, Whatsapp, mail, Twitter, Facebook en kan ik inchecken of Foursquare.
Daarnaast is het ook mijn muziekspeler en kan ik er foto’s mee maken (en direct posten, uiteraard). En tot slot zal ik af en toe gebruik maken van de handige apps die op mijn iPhone staan, maar daar heb ik het over in deze blog-post: Iphone apps op de piste.
