Iemand stuurde mij een mooi verhaal toe…
‘De wonderdoener komt eraan,’ riep de jonge monnik tegen zijn metgezel. ‘Kom mee, dan zullen we vast veel nieuwe dingen zien en misschien meer wijsheid opdoen dan we hier ooit zullen kunnen leren.’
‘Ga jij maar,’ zei zijn jonge vriend. ‘Maar vertel me er alles over wanneer je terugkomt.’
Ik zag op de website nu.nl een stukje over het slechte C.V. van de vliegmaatschappij Turkish Airlines welk net weer een vliegtuig heeft verloren langs de A9 vlak voor de Polderbaan. Deze maatschappij heeft 10 toestellen verloren met een ongelukken in 25 jaar. Dus gemiddeld om de 2,5 jaar een crash en de laatste was alweer 6 jaar geleden, dus het zat in de lucht dat zoiets weer zou gebeuren?
Hier wat meer informatie over het vliegtuig. En hieronder een tabel met Europese statistieken, hoe hoger de “Rate” hoe slechter.
van MacGranny:
De oude meester vroeg zijn leerling water te halen en gaf hem daarvoor een mandje mee. De leerling protesteerde dat dat daarmee niet ging, maar de meester hield vol. Na vele vergeefse pogingen kwam de leerling met een doorweekt mandje terug. De oude meester nam het dankbaar en prijzend aan.
‘Maar waarom hebt u me dan om die opdracht gestuurd?’ vroeg de leerling.
‘Als ik had gevraagd om het mandje te spoelen had je het hooguit even nat gemaakt, maar nu is het grondig gewassen. En dat was de bedoeling.’
Weer uitgeslapen en even bij de familie van Baar langs gegaan. ‘s Avonds kwamen vrienden van m’n ouders eten, Wietse, Marloes en hun dochter Lobke. Helaas speelde de gezondheid van Wietse parten en moesten ze al na de kreeft ons gezelschap verlaten. Wietse & Marloes overwinteren tegenwoordig in Spanje en helaas heeft in het korte bezoek de kou op z’n lichaam geslagen.
Om 22:00 vertrokken we met een hele club naar Amsterdam. Ard, Cris, Renee en Bart in de BMW van Ard en ik op m’n motortje. Het was wel glad onderweg. Bij Wormeveer wilde ik de weg naar de A8 opdraaien en voelde me toch niet lekker bij de snelheid die ik had. Een motorrijder moet altijd door de bocht kijken en zo de baan van te voren een beetje bepalen. Men zegt altijd dat je daar heen rijdt waar je naar kijkt. Nou toen ik door de bocht keek zag ik het asfalt naar me terug glanzen. Dus ik zette m’n motor weer rechtop en ging in de ankers. Liever een keertje angsthaas dan dat ik nog een keer op m’n plaat ga. Nadat ik alle auto’s had laten passeren vervolgde ik m’n weg. Bij het opkomen van de koppeling toch even m’n voet uitsteken om het asfalt eens te voelen, het voelde wel glad
Het is wel grappig, sinds het wat kouder wordt heb ik de eerste 10km’s last van een tranend oog. Dus elke ochtend rolt er kriebelend een traan langs m’n rechterwang. Dat kriebelt zo erg dat ik de koude wind wel mijn helm moet laten binnendringen in mijn poging hem weg te vegen. Wel grappig, de gure wind doet me verdriet. Verder lezen
Ich bin der Reiter
du bist das Ross
ich steige auf
wir reiten los
du stohnst ich sag dir vor
ein Elefant im Nadelohr
Even een beetje shockeren met Rammstein om straks lekker rustig naar bed te gaan. Verder lezen
M’n wekker ging, ik mopperen, weer wakker worden; Mijn wekker ging om half 7, ik ging er om 7 uur uit, niet helemaal wakker, kopje koffie er bij. Kom ik net onder de douche vandaan blijkt de andere telefoon een uur voor te lopen, dus het is nu pas half zeven. Dus was er al om half zes uit. Handig hoor Alle tijd om koffie te drinken. Ik denk dat ik zo even wat speklapjes in de pan gooi als ontbijt, ik moet namelijk pas over een uurtje te vertrekken.
Hello, na een tijdje even geen website of een weekje geen vanenter.nl mail wordt het ook wel weer eens tijd hier iets te posten. Ik heb een baan, nou ja die had ik al, maar ik heb een klus! Werken bij een bedrijf die allerlei systeembeheer en ict projecten voor bedrijven uitvoert. Netjes in een knappe spijkerbroek, met t-shirt en colbert op gesprek en hij was blijkbaar “onder de indruk”, want ik mocht meteen morgen beginnen.
Sinterklaas, wie kent hem niet, Sinterklaas, Sinterklaas en natuurlijk Zwarte Piet!
Gisteren ben ik met een heel clubje meiden, Rosalieke, Mirte, Marije, Ella, Inge en, als verfrissende uitzondering op de meidenclub, Jasper naar de echte Sinterklaas geweest. Het was hem echt! Vroeger zag ik het altijd op tv en wilde altijd dat het een keer bij ons in de buurt was zodat ik het meekon maken en voila, nu ben ik 25 en daar is ie dan. Misschien iets te laat, maar zeker niet minder leuk Met Boaz op m’n schouders (anders kon ie niet zoveel zien) hebben we met z’n allen naar de Sint gezwaaid. Grappig… Even bestaat ie en is het kind in je actief die volledig in Sinterklaas gelooft.
