Laatst vroeg Marjolein, een vriendin die directrice is op De School in Zandvoort, aan me of ik iets wilde vertellen over pesten. Natuurlijk kan dat, ik ben vroeger gepest en ik kijk er nu jaren later met een frisse blik naar.
Pesten… het magische en veel besproken woord in combinatie met scholen. Het blijft een lastig onderwerp. Ik heb er wel een mening over en dat zal ik in dit stuk uitleggen. Het zou kunnen dat ik het niet altijd even goed onderbouwd is, daarom is dit meer een opiniestuk en geen wetenschappelijk verslag.
In het onderstaande verhaal zal ik degene die gepest wordt het ‘slachtoffer’ noemen en degene die pest de ‘dader’. Ik vind het geen leuke benamingen, want het is meestal niet zo zwart-wit, maar het maakt het verhaal wel overzichtelijk.
Pesten is iets menselijks en ik denk niet dat je het kan verbannen of voorkomen. Half Nederland lijkt soms wel gepest te zijn op school of worden zelfs nog gepest op het werk. Het klopt ook wel: iedereen wordt een keer gepest. Meestal is het niet op de wijze die je in (Amerikaanse) films ziet.
Verder lezen
Ik zit hier bij een bank om twee systeembeheerders te vervangen tijdens de vakantie. Op een bepaalde manier ben ik nu even de rots die in een rivier het water verstoort voor sommige mensen en val ik nauwelijks op bij andere mensen. Ze hebben me hier namelijk niet alle rechten gegeven. Ik ben er maar tijdelijk en als ze me teveel rechten geven dan moeten ze na deze week op allerlei vlakken de wachtwoorden weer wijzigen. Het probleem wat automatisch ontstaat is dat ik niet alles kán doen. Ik weet wel hoe het moet, maar ik heb simpelweg de rechten niet om het uit te voeren. De persoon die me heeft ingewerkt zag dit niet als een heel groot probleem omdat mensen toch eerst naar de zogenaamde “Hotline” oftewel helpdesk moeten bellen en daar zitten mensen die wel de juiste rechten hebben.
Stel je voor, het ontruimings-/brandalarm gaat af, wat doe je?